By tam zaistnieć, wystarczy się wyróżnić. Można negatywnie, jak Maciej Giertych. Można ciężko pracować, jak Jerzy Buzek. Można też, jak Jacek Saryusz-Wolski, znaleźć prestiżową posadę w komisji – mówi „Wprost" Simon Taylor, publicysta „European Voice", najważniejszej gazety eurokratów. Parlament Europejski bywa zwieńczeniem kariery albo trampoliną, z której można się wybić na salony międzynarodowej polityki.

---

Janusz Lewandowski, Jacek Saryusz‑Wolski czy Jerzy Buzek mają duże szanse na stanowiska unijnych komisarzy. Są jednak i tacy, którzy pracę w Brukseli traktują jak wakacje. Z 54 przedstawicieli Polski w Parlamencie Europejskim znanych jest jedynie kilkunastu. Większość pozostałych to polityczne szare myszki. Nie wyróżniają się, specjalnie się nie przepracowują, nie mają znajomości.
– Problemem polskich deputowanych jest to, że pozostają w mało wpływowych frakcjach, takich jak Unia na rzecz Europy Narodów. Tymczasem prawdziwą politykę europejską robi się u chadeków i socjalistów – mówi „Wprost" dr Giacomo Benedetto, politolog z University of London. Tony Barber, brukselski korespondent „Financial Times", uważa, że z polskich deputowanych największą sławą wciąż cieszą się historyczni działacze antykomunistyczni. Tygodnik „Wprost" przygotował ranking polskich europarlamentarzystów. Wyróżniliśmy dziesięciu najlepszych przedstawicieli Polski w PE, przy ocenie uwzględniając zarówno statystyki wystąpień, jak i działalność pozaparlamentarną. Pytaliśmy o opinie ekspertów i komentatorów. Sprawdzaliśmy, kto się liczy, a kto jest zupełnie zapomniany. Zwyciężyli Jerzy Buzek z PO i Marcin Libicki z PiS. Wśród euroleniuchów znaleźli się natomiast Paweł Piskorski (dawniej PO) i Jan Masiel z PSL-Piast.