Jak Partia Republikańska może odzyskać poparcie przeciętnych Amerykanów? Jak ma przyciągnąć z powrotem tzw. demokratów Reagana, czyli tych, którzy zaraz po prezydenturze Reagana z niesmakiem porzucili republikanów? Aby to osiągnąć, Partia Republikańska znów musi być partią Franka Ricciego.

Frank Ricci to strażak z New Haven w stanie Connecticut, który po jedenastu latach pracy postanowił – mimo dysleksji – zrealizować swoje marzenie i zostać porucznikiem, a następnie kapitanem. Porzucił wszelkie dodatkowe zajęcia, wydał tysiąc dolarów na niezbędne podręczniki i uczył się w każdej wolnej chwili. Kandydaci ubiegali się o osiem stanowisk porucznika straży pożarnej. Ricci był szósty, ale po ogłoszeniu wyników pojawiły się problemy. Oprócz jednego Latynosa wszyscy, którzy zdali, byli biali. Władze New Haven uznały, że gdyby awansowano strażaków na podstawie wyników tego egzaminu, wywarłoby to negatywny wpływ na społeczność czarnoskórych. Zdecydowano więc o powtórzeniu egzaminu, aby zapewnić „sprawiedliwe" rezultaty. Ponieważ Frank Ricci jest białym włoskiego pochodzenia, nie awansował. Liberalni bigoci z władz miejskich New Haven zniszczyli jego American dream. Gdyby Ricci i połowa tych, którzy zdali egzamin, byli czarnoskórzy, pewnie już byliby porucznikami lub kapitanami. Krzywda wyrządzona Frankowi Ricciemu niczym się nie różni od krzywd wyrządzanych czarnoskórym przez dziesięciolecia dyskryminacji.

W Stanach Zjednoczonych XXI wieku nadal obowiązuje dyskryminacja rasowa. Zmienił się tylko kolor skóry ofiar i uprzywilejowanych. Obecnie przegrywają biali policjanci, strażacy i urzędnicy starający się o pracę lub awans, ponieważ politycy przestrzegają zasady „zróżnicowania". Na tej samej zasadzie Amerykański Komitet Olimpijski mógłby odrzucić wyniki biegów kwalifikacyjnych na 100 m i 200 m, gdyby nie zakwalifikował się żaden biały. Byłoby podobnie jak z Frankiem Riccim. Jeżeli Partia Republikańska chce zyskać poparcie Amerykanów, musi być partią wracającą do zasady: „Brak dyskryminacji to brak dyskryminacji". Partia taka staje w obronie ofiar bigoterii władz i występuje przeciwko hipokrytom takim jak liberałowie z New Haven. Zbiór ustaw z lat 60., który miał umożliwić dostęp do wykształcenia, zatrudnienia i awansu warstwom i grupom społecznym w gorszym położeniu (tzw. affi rmative action), powinien zapewnić wszystkim równe szanse. Tymczasem stał się potężnym narzędziem w rękach tych, którzy chcą usuwać skutki dawnych grzechów i przestępstw na tle rasistowskim, popełniając kolejne.

W Kalifornii oraz w stanach Michigan i Washington, gdzie zwolennicy Partii Republikańskiej nie dominują, większość opowiedziała się za zniesieniem ustaw dotyczących affirmative action. Tylko w Kolorado ich zwolennicy wygrali nieznaczną przewagą głosów jesienią 2008 r. Nastał czas, aby zgodnie z zasadami republikańskimi do ustaw federalnych wprowadzić zakaz wszelkich preferencji z powodu pochodzenia rasowego i płci przy jednoczesnym zakazie dyskryminacji. Taka polityka zapewni republikanom poparcie Amerykanów, gdyż ten program jest zgodny z zasadami, które każdy ma wyryte w sercu. Przecież w gruncie rzeczy nawet liberałowie wiedzą, że Franka Ricciego skrzywdzono i nie było to sprawiedliwe.