1.    O czym rozmawiał kpt. Arkadiusz Protasiuk przed wylotem do Smoleńska?

Kilkanaście minut przed startem kpt. Protasiuk stał na płycie lotniska i rozmawiał z oficerem Biura Ochrony Rządu Piotrem Swędzikowskim.

- Arek, zapraszam wieczorem na imprezę. Mam dziś urodziny – zagadnął go Swędzikowski.

- Wszystkiego najlepszego! Dzięki za zaproszenie, jeśli wrócimy o czasie, to chętnie wpadnę.

- Spójrz na niebo - BOR-owiec zadarł głowę do góry. - Jakie ładne, niebieskie.

- Oby w Smoleńsku też takie było, bo prognozy są nieciekawe.

Zaraz potem rozmowę z Protasiukiem przeprowadził jeszcze dowódca Sił Powietrznych gen. Andrzej Błasik.

2.    Czy po katastrofie na cmentarzu w Katyniu zapanowała panika?

Tak. Chwilę po zderzeniu tupolewa z ziemią na cmentarzu rozeszło się, że przyczyną katastrofy prezydenckiego samolotu był zamach. Plotka wzięła się z nieporozumienia dotyczącego skrócenia programu obchodów zapowiedzianego przez dowódcę Garnizonu Warszawskiego płk. Andrzeja Śmietanę.

- Skoro wojsko ma nas ewakuować, to znaczy, że to był zamach – ludzie szeptali między sobą. To, kto za nim stał, nasuwało się samo (…).

Wiceszef Kancelarii Prezydenta Jacek Sasin szedł jak zahipnotyzowany. Z zamyślenia wyrwał go nieznajomy starszy mężczyzna - dopadł go w bramie memoriału. Pewnie był z Rodzin Katyńskich, bo na ramieniu biało-czerwoną opaskę.

– Panie ministrze, panie ministrze – dyszał. - To prawda, że Ruscy zestrzelili prezydenta?

3. Dlaczego Antoni Macierewicz i Arkadiusz Mularczyk chcieli jak najszybciej wyjechać z Rosji?

Antoni Macierewicz chciał organizować powrót do Warszawy na własną rękę. Spodziewał się dymisji rządu i nadzwyczajnego posiedzenia Sejmu.

- Panie pośle, natychmiast wracamy do kraju – po żołniersku zwrócił się do posła Tadeusza Woźniaka, który zorganizował wjazd parlamentarzystów PiS na katyńskie uroczystości.

- No ale, panie pośle, panie ministrze – wił się Woźniak. – Przecież nie odczepimy naszego wagonu i nie pojedziemy sami…

- Nie wiem, panie pośle. Natychmiast wracamy do kraju – Macierewicz kładł nacisk na słowo „natychmiast". – Musimy tam być jak najszybciej. Jesteśmy w Polsce potrzebni.

- Tak jest, spieprzajmy stąd – dopowiadał sobie w myślach Arkadiusz Mularczyk. – Tu są mogiły pomordowanych oficerów, tam roztrzaskany samolot. A jak jeszcze i nas załatwią? (…)

4. Czy rząd chciał wprowadzić stan wojenny i internować polityków PiS?

Dla osób wracających z Katynia warszawski ratusz podstawił cztery przegubowe solarisy. Autobusy miały czekać na Dworcu Zachodnim.

- Gdzie jest nasz autokar? – parlamentarzyści PiS dopytywali czekających na dworcu policjantów.

- Na drugim parkingu. To spory kawałek stąd. Podwieziemy was – funkcjonariusz wskazał na stojący przed dworcową halą sznur policyjnych Fordów Transitów.

- Nie trzeba – obruszył się poseł Marek Suski. - Podstawcie nasz autokar tutaj. Poczekamy, to nie stan wojenny. Nie musicie nas od razu internować.

5. Dlaczego Polacy udawali przed Rosjanami, że nie rozpoznają ciała prezydenta?

(…) Radca polskiej ambasady w Moskwie Stanisław Łątkiewicz dowiedział się, że do Smoleńska leci Jarosław Kaczyński, który osobiście chce zidentyfikować brata. Choć Polacy byli pewni, że zwłoki prezydenta są już odnalezione, to postanowili zastosować wobec Rosjan blef.

– Mówmy im, że nie jesteśmy pewni, czy to on. Inaczej zabiorą jego ciało, zanim przyjedzie Jarosław – ustalili.

Wkrótce okazało się, że Rosjanie rzeczywiście chcą przenieść zwłoki Lecha Kaczyńskiego. 

- Powinniśmy oddać mu wojskowe honory i położyć w lepszym miejscu, ze specjalną ochroną – zaproponował jeden z rosyjskich śledczych.

- Lepiej niech tu zostanie do czasu przyjazdu brata. My nie mamy pewności, czy dobrze go rozpoznaliśmy – zaprotestował Łątkiewicz. 

Na wszelki wypadek stanęli blisko noszy stanęli funkcjonariusze BOR.

- Eto nasz prezydent. Nie nada! – krzyczeli, gdy podchodził któryś ze strażaków. 

Cały tekst ukaże się w najbliższym numerze tygodnika „Wprost". Wykorzystaliśmy w nim fragmenty naszej książki „Smoleńsk. Zapis śmierci", która ukaże się 22 marca.