Z życia koalicji

Z życia koalicji

Był premier z Krakowa, był z Gorzowa, teraz będzie znowu z Londynu. Na czele rządu emigracyjnego staje Kazimierz Marcinkiewicz, który od marca będzie naszym przedstawicielem w EBOR. Nie wątpimy, że premier na uchodźstwie nawiąże do najbardziej chlubnych tradycji polsko-londyńskiejmyśli politycznej. No i wróci na białym koniu.

Premier na uchodźstwie będzie na razie samotny, bez ministrów. Ale niewykluczone, że ci wkrótce nadciągną. Radosław Sikorski do rządu emigracyjnego nadaje się wyjątkowo dobrze ze względu na nazwisko i londyńskie koneksje. W Wielkiej Brytanii odnalazłby się pewnie i Ludwik Dorn. Skoro tłumaczył szpiegowskie powieści Le Carré, język i obyczaje MI-5 nie są mu obce. Poza tym Dorn brzmi prawie jak Bond. Spróbujcie powiedzieć: "My name is Dorn. Ludwik Dorn". Podobnie, prawda?

Na razie Dorn jednak wyemigrował tylko do Krynicy, gdzie szusuje na nartach i popija żołądkową gorzką (musi uważać, MSWiA chce przecież kontrolować trzeźwość narciarzy, czyżby żelazny Ludwik ukręcił bat na samego siebie?). Zanim przejdziemy do zdziwień politycznych, zdziwimy się, że pierwszy skate IV Rzeczypospolitej, znany rolkowiec i surfingowiec jeździ na nartach, a nie desce. Panie Ludwiku, czy to jest wystarczająco cool?

Zaufany premiera zapewniał nas, że Dorn z Kaczyńskim dalej się lubią i szef rządu chciał nawet zorganizować jakieś publiczne przedstawienie pt. "Hołubienie Dorna". Nie zdążył. Wicepremier wysmażył list do premiera i PAP, grożąc dymisją i domagając się urlopu. Ten postępek wstrząsnął podobno Kaczyńskim i fundamenty ich przyjaźni solidnie zadygotały. Trudno sobie wyobrazić większy cios. Może gdyby obecny kot premiera czytywał "Gazetę Wyborczą", to byłoby równie szokujące.

Przez dni kilka zajmowano się kwestią, czy Dorn opuści tylko rząd, czy aż PiS. W końcu sam eksbliźniak odezwał się z zesłania, że pozostaje w swej ukochanej partii. Możliwe, że Dorn pokieruje klubem parlamentarnym, w czym w zeszłej kadencji był naprawdę świetny. Teraz klub PiS istnieje, a równie dobrze mógłby nie istnieć. Nikt nie zauważyłby różnicy.

Na nasz nos Dorn jednak tym szefem klubu nie zostanie. Zbyt wysoko podskoczył Kaczorkowi, a pod wodzą "żelaznego Ludwika" klub mógłby się stać - nie daj Boże - całkiem autonomiczną siłą. A to byłoby gorsze, niż gdyby kot premiera okazał się lewicowcem i prenumeratorem "Krytyki Politycznej".

Najsłynniejszy polski Mulat nie chce przeprosić Anety Krawczyk za to, że nazwał ją "zboczoną". Cóż, w dziedzinie zboczeń Andrzej Lepper jest bez wątpienia wielkim autorytetem.

A na konferencji prasowej Lepper ze swym uroczym uśmiechem szelmy trafnie zauważył, że to dzięki sądom dotarł tam, gdzie jest. Zatem - konkludował - kilka dodatkowych procesów może się przydać, bo on mierzy jeszcze wyżej - w Pałac Prezydencki. No to, panie Andrzeju, czekamy na kolejne występy.

Zemsta zza grobu Radosława Sikorskiego może się powieść. Antoni Macierewicz rzeczywiście pogubił jakieś tajne szpargały i prokuratura musiała się tym zająć. Będzie to zapewne doskonały pretekst dla premiera, żeby posunąć także i ponurego Antoniego. Tak, to niby zaufany człowiek Kaczyńskich od służb specjalnych. Ale Jagoda i Jeżow też niby byli zaufani, a jak skończyli?

Cudną scenkę uwieczniła reporterka "Wiadomości". Oto po udzieleniu na sejmowym dziedzińcu enigmatycznej wypowiedzi na temat losów Dorna Adam Lipiński postanowił sobie pójść, ale nie wiedział dokąd. Zagubił się, bidula, jak Jack Nicholson w labiryncie z "Lśnienia". Dobrze, że zima w tym roku łagodna i nie zamarzł.





Fot: A. Jagielak, K. Mikuła, M. Stelmach
Okładka tygodnika WPROST: 8/2007
Więcej możesz przeczytać w 8/2007 wydaniu tygodnika „Wprost”
Zamów w prenumeracie lub w wersji elektronicznej:

Czytaj także