Gen. Ścibor-Rylski z wzruszającym przesłaniem do młodych. „Żegnam was. Na pewno to moje ostatnie spotkanie z wami”

Gen. Ścibor-Rylski z wzruszającym przesłaniem do młodych. „Żegnam was. Na pewno to moje ostatnie spotkanie z wami”

Wystąpienie Prezesa Związku Powstańców Warszawskich gen. Zbigniewa Ścibora-Rylskiego
Wystąpienie Prezesa Związku Powstańców Warszawskich gen. Zbigniewa Ścibora-Rylskiego / Źródło: TVP
– Nie wiecie, co to jest przelewać krew za wolność. Całe szczęście – zwrócił się do młodych gen. Zbigniew Ścibor-Rylski podczas obchodów 73. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego.

W uroczystościach w przededniu wybuchu Powstania Warszawskiego w Parku Wolności przy Muzeum Powstania Warszawskiego udział wzięli: prezydent Andrzej Duda, ministrowie KPRP, prezydent stolicy Hanna Gronkiewicz-Waltz oraz powstańcy.

Jedną z przemawiających osób był stuletni den. Zbigniew Ścibor-Rylski, który, podtrzymywany przez wolontariuszy, wygłosił z pamięci kilkunastominutowe przemówienie. Prezes Związku Powstańców Warszawskich podziękował harcerzom, dzięki którym zwiedzający Muzeum Powstania Warszawskiego mogą zapoznać się z historią tego tragicznego zrywu. – Wszyscy byliśmy harcerzami, jak mieliśmy wasze lata. Pamiętajcie, żyjecie w wolnej, niepodległej, ukochanej naszej Ojczyźnie. Nie wiecie, co to jest przelewać krew za wolność. Całe szczęście. Może nigdy nie doczekacie się tych strasznych, okrutnych dni, jakie nasze pokolenie miało możność przeżyć. Pamiętajcie, tu wśród was są przyszli ministrowie, premierzy, a może głowa państwa – zwrócił się do zebranej młodzieży Prezes Związku Powstańców Warszawskich.

Wy przejmujecie pałeczkę, wy, młodzież, przeżyliście tak wspaniałe lata, macie możność spotykania się z kolegami z całego świata. Uczcie się języków. To jest najważniejsze, by móc porozumiewać się ze wszystkimi na całym świecie - mówił do harcerzy gen. Ścibor-Rylski, który dodał, że ta młodzież będzie kiedyś kierować Polską.

Gen. Scibor-Rylski podkreślił, że przez całe stuletnie życie szczęście mu sprzyjało. – Najlepszym dowodem to, że jestem tu dziś z wami - wskazał. – Szczęście jest potrzebne, ale szczęściu musimy pomagać. Musimy wszystko zrobić, aby Polska była piękna, wspaniała, niepodległa i suwerenna – mówił. – W najśmielszych moich marzeniach nie przypuszczałem, że dożyję tych wspaniałych lat, kiedy dziś mamy wolną, niepodległą, ukochaną naszą ojczyznę – powiedział gen. Scibor-Rylski, wywołując aplauz zgromadzonych. Do młodych zaapelował, by doceniali to, że żyją w tak wspaniałym kraju. –Polska jest na ustach całego świata – wskazał, przypominając przemówienie Donalda Trumpa z wizyty w Warszawie. Generał podkreślił, że Muzeum Powstania Warszawskiego powstało w dużej mierze dzięki wysiłkom ś.p. prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Żegnam was. Na pewno to moje ostatnie spotkanie z wami. 100 lat to wielkie przeżycie, największa radość, jaką człowiek może otrzymać od Boga. W swoim życiu miałem możność spotykać tak wielu ludzi. Ale pamiętajcie, szacunek, o którym tak wiele razy wspomina prezydent. Polacy muszą mieć szacunek do wszystkich – obojętnie jakich są poglądów, narodowości, czy wyznania – powiedział na zakończenie gen. Scibor-Rylski.

Czytaj także

 19
  • Brzozowe krzyże na grobach w kwaterze Harcerskiego Batalionu AK (Armii Krajowej) „Zośka” czy białe krzyże. Pomnik Powstania Warszawskiego – pomnik ku czci bohaterów powstania warszawskiego zlokalizowany na wschodniej stronie placu Krasińskich w Warszawie. Cmentarz Powstańców Warszawy – największy w Polsce cmentarz wojenny, otwarty 25.listopada1945r. z przeznaczeniem na pochówki osób ekshumowanych początkowo do zbiorowych grobów „przejściowych” z ulic i placów Warszawy, poległych głównie podczas Powstania Warszawskiego. Kopiec Powstania Warszawskiego – sztuczne wzniesienie znajdujące się na Czerniakowie w warszawskiej dzielnicy Mokotów po południowej stronie ulicy Bartyckiej. Powstanie warszawskie (01.sierpnia – 03.października.1944r.) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Powstanie warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw ZSRRoraz podporządkowanym mu polskim komunistom. Powstanie w getcie warszawskim (warszewer geto-ojfsztand) – zbrojne wystąpienie żydowskich podziemnych formacji zbrojnych na terenie warszawskiego getta od 19 kwietnia do połowy maja 1943r. Powstanie zamojskie – obrona Zamojszczyzny przed niemieckimi wysiedleniami, realizowanymi według założeń Generalnego Planu Wschodniego, na przełomie 1942 i 1943r./ Pozdrawiam, miłego dnia i obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego-Aleks.
    • Kwestia pomocy Powstańcom Warszawskim i spory, które rozgorzały wewnątrz 'Wielkiej Trójki' (Józef Stalin – przywódca ZSRR, Winston Churchill – premier Wielkiej Brytanii, Franklin Delano Roosevelt – prezydent Stanów Zjednoczonych) niektórzy historycy są skłonni uznawać za prawdziwy początek 'Zimnej Wojny' (Cold War, Żelazna Kurtyna). Warszawę wyzwolono dopiero 17.stycznia.1945roku. Myślę, że warto zobaczyć: Muzeum Powstania Warszawskiego, Pomnik Małego Powstańca, Cmentarz Wojskowy na Powązkach („Powązki Wojskowe”), Pomnik Powstania Warszawskiego, Cmentarz Powstańców Warszawy, Kopiec Powstania Warszawskiego ...Muzeum Powstania Warszawskiego (Warsaw Rising Museum), przy Grzybowskiej 79 w Warszawie, www.1944.pl.
      Pomnik Małego Powstańca – pomnik znajdujący się przy ulicy Podwale u zbiegu z ulicą Wąski Dunaj, przy zewnętrznym murze obronnym Starego Miasta w Warszawie, który upamiętnia najmłodszych uczestników powstania warszawskiego, zaś na murze przy pomniku dokładnie rok po jego odsłonięciu umieszczono tablicę pamiątkową z czerwonego piaskowca z krzyżem harcerskim i fragmentem popularnej powstańczej piosenki ''Warszawskie dzieci'' (...''idziemy w bój...''); rzeźba z brązu przedstawia kilkuletniego chłopca w opadającym na czoło niemieckim stahlhelmie z orzełkiem i namalowaną biało-czerwoną opaską, w za dużych butach i płaszczu (czy też bluzie-panterce) oraz pistoletem maszynowym przewieszonym przez ramię. Cmentarz Wojskowy na Powązkach („Powązki Wojskowe”)– warszawski cmentarz komunalny znajdujący się przy ul. Powązkowskiej 43/45.
      • Ich rodziny, np. Powstańców Warszawskich nie dostały nigdy rent rodzinnych po zmarłych żołnierzach Powstania Warszawskiego. Podobnie jak prawdziwi patrioci i ochotnicy na wojnę np. w Armii Berlinga, czy Dzieci Zamojszczyzny, inwalidzi wojenni i wojskowi pierwszej grupy inwalidzkiej naprawdę nie dostały nigdy rent wojennych czy wojskowych i po wojnie prawie całe życie ciężko pracowali, także fizycznie i z niczego prawie nie korzystali, z żadnych dodatków czy przywilejów. Ciężkie życie mieli też piloci i lotnicy Dywizjonu 303 i Armia Andersa, Armia Krajowa (AK), Armia Ludowa (AL), Bataliony Chłopskie (BCh) i partyzanci, którzy po wojnie często byli katowani przez NKWD, które szukało broni i umieszczani w więzieniach i łagrach stalinowskich oraz tzw. psychuszkach - formach internacji psychiatrycznej i detencji sądowej i przymusowo leczeni psychiatrycznie przez wiele lata bez zgody przyszłych pacjentów psychiatrycznych na podstawie wyroków sędziów stalinowskich w Polsce bez możliwości ułaskawienia i wcześniejszego wypuszczenia z psychiatryka, leczeni m.in.: wstrząsami insulinowymi itd., umieszczeni tylko na podstawie fałszywych zeznań i pomówień, którym bardzo często przypisywano schizofrenię czy inne psychozy, a po latach m.in.: psychiatrzy stalinowscy mówili, że być może się pomylili odnośnie postawionych diagnoz itp. i swoich pacjentów, jako 'elementu szczególnie niebezpiecznego' itp.; po prostu dramat, drastyk i tragedia (Przykłady psychoz przypisywanych np. w czasach stalinizmu: choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD, psychoza maniakalno-depresyjna, psychoza afektywna dwubiegunowa, cyklofrenia, depresja dwubiegunowa, depresja bipolarna; dwubiegunowe zaburzenia afektywne, dwubiegunowe zaburzenia nastroju), zaburzenia adaptacyjne, zaburzenia osobowości, zespół stresu pourazowego (zaburzeń stresowych pourazowych, posttraumatic stress disorder, PTSD), choroba Alzheimera (tzw. demencja starcza, otępienie starcze), schizofrenia (tzn. psychoza rozszczepienna, tzw. rozdwojenie jaźni, obłęd psychiczny, psychoza schizofreniczna lub choroba Bleurera, obłęd psychiczny, rozszczepienie umysłu, otępienie wczesne, demencja wczesna, królewska choroba, rozpad umysłu lub serca, rozpad osobowości, utrata kontaktu ze światem, choroba schizoafektywna, psychoza schizofreniczna, choroba dezintegracyjna lub choroba Bleurera - wszystkie w/w synonimy schizofrenii) itp. Większość już od dawna nie żyje, tak że na pewno nie będzie roszczeń majątkowych z ich strony: tj. rent wojennych i wojskowych, osób ciężko rannych w 1944 r. np. w forsowaniu Wisły. Miłego dnia i obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego, ''Gloria Victis'' - ''Chwała Zwyciężonym''...,, Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać''... Niestety prawdziwi bohaterowie umarli w zapomnieniu w bardzo skromnych warunkach, jak np. generał Zygmunt Berling spotkał osobiście generała Władysława Andersa w jednym z łagrów, podobnych do Katynia, w którym przebywał, tak jak Anders i obaj mieli szansę na stworzenie własnych Armii: Armii Berlinga i Armii Andersa czy nawet słynny Dywizjon 303. Podobnie jak Władysław Broniewski (autor wierszy ''Bagnet na broń'', '' Żołnierz polski'', został wraz z Aleksandrem Watem (Chwatem) aresztowany przez NKWD i umieszczony także w łagrze stalinowskim na podstawie fałszywych zeznań i oskarżeń. Inne przykłady to Orlęta Lwowskie (wtedy Lwów należał do Polski i był Polskim miastem), Wołyń, UPA (Ukraińska Powstańcza Armia - o których niewiele wiemy i nadal niewiele się mówi...
        Tak naprawdę nikt nie wie, jak sam zachowałby się na miejscu osób, które żyły w czasach II wojny światowej, totalitaryzmów: stalinizmu czy hitleryzmu, gdyby znalazł się w takim samym położeniu i postawiony przed faktem dokonanym, np. pozwolić zabić własną rodzinę, rodziców, dziadków, rodzeństwo czy dzieci albo żonę czy męża czy powiedzieć prawdę i borykać się ze sprzecznymi, ambiwalentnymi uczuciami do końca własnego życia; w życiu nigdy nie ma nic za darmo, zawsze jest coś za coś, każdy wybór czy kompromis ma swój skutek w przyszłości, a czasu ani nawet własnego życia czy decyzji i wyboru nie da się nigdy cofnąć nawet o parę sekund, minut, godzin, miesięcy czy lat...
        Podczas zaborów Polacy byli siłą wcielani do Carskiej Armii Rosyjskiej (zabór rosyjski) lub Pruskiej (zabór pruski) i często rodzony brat musiał strzelać do rodzonego brata czy kolegi, dzieci we Wrześni były bite przez nauczycieli za mówienie po polsku na przerwach, ponieważ były germanizowane itd.
        • Przesiedleńcy w obozach przejściowych zostali podzieleni na 4 grupy: osoby, które zakwalifikowano do rasy niemieckiej, osoby zdolne do wyjazdu do pracy przymusowej, starcy, kaleki oraz dzieci, osoby przeznaczone do eksterminacji w obozach koncentracyjnych. W obozach szczególnie cierpiały dzieci – głód, zimno, choroby były dla nich częściej niż dla dorosłych śmiertelne. Dzieci odebrane rodzicom były osobno przewożone w tzw. wagonach bydlęcych (w jednym wagonie przewożono od 100 do 150 dzieci) do obozów śmierci na Majdanku i w Oświęcimiu oraz do fabryk w Rzeszy, tzw. ''przymusowe roboty w III Rzeszy'', zaś część dzieci zostało przewiezionych do obozu koncentracyjnego dla dzieci w Łodzi. Wieść o dramacie Dzieci Zamojszczyzny szybko obiegła cały kraj. Polscy kolejarze przekazywali wiadomość o transportach dzieci do obozów mieszkańcom miast, w których znajdowały się stacje postojowe. Na stacjach Sobolew, Żelechów, Siedlce, Garwolin, Pilawa i Warszawa ludność podjęła ryzyko pomocy, a nawet odbicia dzieci z rąk Niemców; część Dzieci Zamojszczyzny przeznaczonych do germanizacji na terenach III Rzeszy odbiła Armia Berlinga jeszcze na terenie Polski i przekazała pociągami do Zamościa z prośbą o odebranie wszystkich dzieci i zaopiekowanie się nawet sierotami, aby nie trafiły do domów dziecka. Zbrodnia ta była rozpatrywana w procesach norymberskich. Z polskiej strony zeznawała m.in.: trójka dzieci oraz Zygmunt Klukowski – lekarz ze Szczebrzeszyna, znający warunki obozów w Zwierzyńcu i Biłgoraju. Wiele Dzieci Zamojszczyzny nigdy nie dostało żadnych odszkodowań ani rent wojennych czy wojskowych, podobnie jak żołnierze i inwalidzi wojenni i wojskowi, np. AK (Armia Krajowa), AL (Armia Ludowa), BCh (Bataliony Chłopskie), partyzanci czy żołnierze Armii Berlinga i żyli często bardzo skromnie, często pracując bardo ciężko fizycznie, np. na roli, obarczeni podatkami gruntowymi i przymusowymi kontygentami, wręcz w biedzie i nędzy zapomniani przez władze nowego systemu, często więzieni, torturowani, katowani czy zabijani w stalinowskich łagrach i więzieniach, nie oszczędzano nawet kobiet w ciąży czy dzieci, palono nawet Polaków żywcem we własnych domach, nawet około 10 km od centrum Zamościa; o tym nie pisze się nadal w historii, ponieważ są to niewygodne tematy, podobnie jak problem łagrów stalinowskich czy hitlerowskich obozów zagłady, psychuszek, Volkslist i Volksdeutschów, NKWD etc. Informacje dotyczące m.in.: Volkslist i Volksdeutschów można obecnie otrzymać także w IPN-ie (są chyba nawet specjalne druki do wypełnienia).
          • Niektóre filmy kultowe, które pokazują przykrą historię Polski z czasów m.in.: II wojny światowej to: ''Czas honoru'', ''Polskie Drogi'', ''Stawka większa niż życie'', ''Kolumbowie'' etc. Nie tylko Polska ma niestety przykrą, smutną i tragiczną historię opisaną w licznych książkach i przedstawioną w wielu filmach, także historycznych; niesubordynowani Niemcy, którzy nie chcieli walczyć podczas II wojny światowej i zabijać Polaków od razu zostali zabijani np. przez SS-manów czy umieszczani w hitlerowskich obozach koncentracyjnych w Niemczech, jak np. Dachau czy choćby Hitler Jugend stworzone m.in. przez Jugendamt i Adolfa Hitlera - dzieci i młodzież, która miała m.in. rozkaz strzelać i zabijać Polaków lub Rosjanie, umieszczani także w łagrach stalinowskich. Niestety zapewne każdy naród ma także ciemne karty historii, o której niechętnie się mówi, tak jak w ''Medalionach'' Zofii Nałkowskiej, że ''ludzie ludziom zgotowali ten los'' czy ''Rozmowach z katem'' Kazimierza Moczarskiego - będącej relacją ze wspólnego pobytu w więzieniu z generałem SS Jürgenem Stroopem, i innej literaturze ''źle obecnej w szkole'', np. ''Dziennik pisany nocą'' Zbigniewa Herberta, dzieła Aleksandra Watta (Chwata), ''Dywizjon 303'', ''Popiół i diament'', ''Opowiadania'' Tadeusza Borowskiego, (np.: ''Proszę państwa do gazu'' (tzn. komory gazowej w Oświęcimu wypełnionej cyklonem B itp.), ''Pożegnanie z Marią'' , '' U nas w Auschwitzu…'' itp.), wiersze, poezja patriotyczna i rewolucyjna i inne zakazane książki obrazujące obraz totalitaryzmów 20.wieku- stalinizmu i hitleryzmu m.in.: w Polsce (np. Leopolda Staffa ''Pierwsza przechadzka'' - ''Będziemy znowu mieszkać w naszym domu..'', poezja Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, który zginął w Powstaniu Warszawskim, Władysława Broniewskiego (''np. Bagnet na broń''), Julian Przyboś (''bezbronny, wbity pociskami w grunt błagam o karabin, jak skazaniec o łaskę''...) itp., itd.