16 reżyserów, 14 krótkich filmów. Polska antologia „W domu” już do obejrzenia na HBO

16 reżyserów, 14 krótkich filmów. Polska antologia „W domu” już do obejrzenia na HBO

Fotos reklamujący antologię „W domu”
Fotos reklamujący antologię „W domu” / Źródło: HBO
Od 16 lipca w HBO i HBO GO można oglądać antologię 14 filmów traktujących o pandemicznej izolacji, stworzonych przez 16 twórców pod wspólnym tytułem „W domu”. Dzieła nakręcone w trakcie walki z koronawirusem prezentują artystyczny wielogłos i różnorodność w spojrzeniu na ten sam czas. Projekt ma udowodnić, że mimo zamknięcia sztuka nie zna granic i ograniczeń.

Twórcy, zaproszeni do projektu przez HBO Europe, zaczęli kręcić swoje filmy tuż po rozpoczęciu izolacji, próbując na gorąco uchwycić wyjątkowość momentu, w jakim znalazła się ludzkość. W ten sposób powstał interesujący wielogłos, który składa się na opis tego samego momentu i który tworzą: Jacek Borcuch, Andrzej Dragan, Krzysztof Garbaczewski, Renata Gąsiorowska, Magnus von Horn, Paweł Łoziński, Jan P. Matuszyński, Tomek Popakul, Jerzy Skolimowski, Krzysztof Skonieczny, Małgorzata Szumowska / Michał Englert, Mariusz Treliński, Anna Zamecka / Sung Rae Cho i Xawery Żuławski.

Wszystkie filmy powstały w ramach artystycznego manifestu: musiały dziać się w czasie pandemii, ich długość miała nie przekraczać 10 minut i uwzględniać wprowadzone na ten czas restrykcje. Artyści musieli przygotować filmy samodzielnie w czasie 4 tygodni, mając pełną dowolność w kwestii doboru formy i gatunku.

ŚLIMAK, reż. Krzysztof Garbaczewski
Uprawiając ogród zauważasz, że czas nie jest linearny, raczej odrealnia, i sprawia, że coraz bardziej przypominasz wirtualnego ślimaka, który nosi na grzbiecie swój dom z serpentyny. Jej proporcja, to matematyczny ciąg, algorytm strachu, a wstręt to tylko stan przejściowy, na drodze do miłości.

NIC NIE ZATRZYMA TEJ WIOSNY, reż. Mariusz Treliński
Zafascynował mnie wielogłos artystów. Nie pamiętam momentu, w którym występowalibyśmy wspólnie. To wielka rzadkość w naszym kraju. Jesteśmy urodzonymi solistami, a tu nagle głos tutti. Nie wierzę, że można świadomie zapisywać czas. Dlatego mniejszą wagę przywiązuję do samych wypowiedzi. Napięcia, które pojawią się między etiudami, przypadkowe odniesienia, skojarzenia będą kluczowe. Prawdę mówiąc, sam nie mam jeszcze pojęcia, o czym to będzie. Mówienie o sobie paraliżuje.

KORONAŚWIRUSY, reż. Xawery Żuławski
Lockdown - moment powrotu do siebie - w onlinie wszystko staje się iluzją. Która z rzeczywistości jest prawdziwa?

KSIĘŻYC, reż. Tomek Popakul
Z jednej strony apokalipsa, z drugiej strony dzień jak co dzień. Na jakiejś niewidocznej warstwie pulsuje coś dziwnego.

KIOTO, 21 KWIETNIA, reż. Anna Zamecka/Sung Rae Cho
... To poczucie zagubienia, wyobcowania, nierealności i fantomowego istnienia próbowaliśmy oddać w naszym filmie.

KIOTO, 21 KWIETNIA, reż. Anna Zamecka/Sung Rae Cho
Zamknięci w domu podczas przymusowej kwarantanny mieliśmy trudność w zrozumieniu i opisaniu tego, co się dzieje, w uchwyceniu realności zdarzeń...

DOM W SKORUPCE, reż. Renata Gąsiorowska
To jest film o tym, jak jesteśmy jeszcze bardziej zamknięci w swoich bańkach, mimo że możemy komunikować się na odległość na tyle sposobów. O mojej relacji z mediami, które pochłaniam, a konkretnie z jednym kanałem na platformie streamingowej, który oglądam na okrągło i o tym, jak zmieniam się powoli w zwierzę domowe.

MASKI I LUDZIE, reż. Paweł Łoziński
Upływ czasu w pandemii stał się moim bohaterem. Świat się zatrzymał, a moja kamera na balkonie wraz z nim. Obserwuję w jednym kadrze kawałek świata i szczególny wycinek czasu, w którym się wszyscy znaleźliśmy. Wsłuchuję się w nagłą ciszę. Pod moim balkonem spowolnione życie jednak toczy się dalej. Jak na scenie przesuwają się kolejne postacie. Pytam ludzi o to, na co sam nie mam odpowiedzi - co będzie dalej?

CHŁOPIEC Z WIDOKIEM, reż. Małgorzata Szumowska/Michał Englert
Pierwsza myśl… ograniczenie, również w polu widzenia. Siedząc w domu, widzimy tylko pewien wąski wycinek rzeczywistości, chcielibyśmy zobaczyć więcej.

KORONA KILLER, reż. Magnus von Horn
Lockdown wystawił na próbę nasze związki, relacje rodzinne, cierpliwość i miłość. Chciałem uchwycić poczucie, że starając się ustrzec przed wirusem, zarażamy siebie czymś innym.

UKRYJ MNIE W SAMOLOCIE LECĄCYM DO MARAKESZU, reż. Krzysztof Skonieczny
Sytuacja, w której znaleźliśmy się przez pandemię, kojarzy mi się z przebywaniem na pustyni. To dla mnie czas spotkania z samym sobą — filtrowania pamięci, przewijania kaset home video, rejestru autosejsmicznych drgań, gapienia się na samoloty i wróżenia ze smug kondensacyjnych. Stan zawieszenia w oczekiwaniu na mróz pustynnej burzy albo ciepły letni deszcz. Pustynia tworzy miraże i dekonstruuje iluzje. Ilekroć odbywam podróż do jej surowych krajobrazów, jest to przeżycie transgresywne i wzbogacające. Dziś pustynia wsypuje się do naszych domów, a rzeczywistość dostaje polidypsji.

TO NIE MY, reż. Jerzy Skolimowski
Wirus zastał mnie na Sycylii, gdzie przygotowywałem swój nowy film. Dzięki niemu zostałem świadkiem zarówno włoskiej tragedii, jak i włoskiego heroizmu. Ale też splendoru sycylijskiej wiosny. Czas się na chwilę zatrzymał, ale też czas zdaje się mieć tu inny wymiar. Moim filmem dziękuję Sycylii za jej szczodrą gościnność.

CZEKAMY, reż. Jan P. Matuszyński
Czekanie w czasie pandemii jest wyjątkowe. Każdy doświadcza go w inny sposób. My akurat czekaliśmy... na coś innego.

DZISIAJ SĄ MOJE URODZINY, reż. Jacek Borcuch
Dzisiaj, kiedy już wiem, co z tego wszystkiego wyszło, mogę powiedzieć, że robiąc swój mały film zanurzyłem się w Tu i Teraz, a właściwie w Tam i Wtedy. Zaskakujące nawet dla mnie jest to, że w swoim zawodowym życiu odwróciłem kamerę o 180 stopni.

PIOSENKA O KOŃCU ŚWIATA, reż. Andrzej Dragan
Lubię niepokój, lubię go konstruować i mu się przyglądać. Dlatego stworzenie czegoś w tym niezwykłym czasie, w którym przymusowy niepokój stał się doświadczeniem całego ludzkiego pogłowia wydało mi się szczególnie interesujące.

Wśród 14 filmów znajdują się zarówno fabuły, filmy dokumentalne, a także animacje. Każdy twórca w indywidualny sposób opowiada o wspólnym doświadczeniu izolacji, niejednokrotnie nadając swojej historii osobisty ton. Dla wszystkich twórców projekt W domu stał się także pretekstem, żeby przyjrzeć się zastanej rzeczywistości „tu i teraz”, zanim przeminie. W efekcie powstała filmowa antologia czasu pandemii, w której można zobaczyć m.in. poruszające rozmowy z przypadkowymi ludźmi, Sycylię ujętą w piękne kadry, opowieść o tym, jak bardzo jesteśmy zamknięci w swoich bańkach, oczekiwanie na narodziny dziecka, refleksję nad rzeczywistością online, czy życie rodzinne, w którym bohaterowie starając się ustrzec przed wirusem, zarażają siebie czymś innym. Warunki, w jakich artyści przygotowywali swoje filmy nie były łatwe, ale mimo sytuacji zamknięcia, projekt W domu pokazuje, że sztuka nie zna granic i ograniczeń.

Podobne projekty także w Hiszpanii i Finlandii

– To, czym finalnie jest antologia „W domu” to rzecz naprawdę niezwykła. Mocna, wyrazista, artystyczna, a przede wszystkim głęboko ludzka i bardzo intymna. Jestem dumna z tego projektu i absolutnie poruszona jego uniwersalnym pięknem – mówi Izabela Łopuch, szefowa produkcji HBO Polska. Antologia filmów „W domu” jest dostępna w HBO GO od 16 lipca. Premiera na antenie HBO odbędzie się 16 lipca o godz. 20.10. Od tego dnia produkcję można również oglądać w pozostałych europejskich serwisach HBO. W HBO GO dostępne są również filmy nakręcone w Hiszpanii w ramach projektu „W domu”, a od 4 sierpnia pojawią się także filmy zrealizowane w Finlandii.

Czytaj także:
Co łączy gwiazdę Premier League, Angelę Merkel i twórcę Zooma? Koronawirus dał im sławę i majątek
Czytaj także:
Zarażonych coraz więcej, a Disney World się otwiera, „bo musi”
Czytaj także:
Film „Piotruś Pan i Wendy”. Jude Law może zagrać Kapitana Haka

Galeria:
Fotosy z antologii "W domu"
Źródło: HBO

Czytaj także

 0

Czytaj także