Klasyk Zagajewski

Klasyk Zagajewski

Dodano:   /  Zmieniono: 
Niemal co roku Adam Zagajewski figuruje wśród kandydatów do literackiej Nagrody Nobla.
 Na początku czerwca w Weimarze odbierze on prestiżową Nagrodę Fundacji im. Konrada Adena-uera. Zagajewski jest przykładem antyliterata, przeciwieństwem PRL-owskich twórców, oglądających się na państwowe zamówienia. Jak większość liczących się amerykańskich pisarzy i poetów, na przykład Joyce Carol Oates, John Barth czy Saul Bellow, utrzymuje się z pracy na uniwersytecie - najpierw wykładał we Francji, obecnie w Houston w Teksasie. Podobnie żył Czesław Miłosz, a nadal tak funkcjonuje Stanisław Barańczak. Może to dzięki temu ich twórczość tak różni się od literackiej przeciętności.
Autor "Świata nie przedstawionego" robi międzynarodową karierę. Jego twórczość zawiera to, co Susan Sontag nazwała otwartym klasycyzmem, czyli wyraźne otwarcie na kulturę europejską (na przykład fascynacja mistrzami holenderskimi czy wielkimi filozofami). Oprócz tekstów o Białoszewskim czy Szymborskiej Zagajewski pisze eseje o Bachtinie, Tołstoju, Benjaminie czy braciach Mann.
W 1982 r. Zagajewski wyjechał do Paryża. Od 1988 r. mieszka w Paryżu i Hou-ston, gdzie w wiosennym semestrze prowadzi na uniwersytecie kurs twórczego pisania. Często jeździ też po świecie z wykładami. Wiersze i eseje publikuje w renomowanych pismach - "Times Literary Suplement", "The New Yorker" czy "Partisan Review". Zagajewski stał się właściwie klasykiem, bo doczekał się kilkudziesięciu publikacji o sobie. Jego utwory przetłumaczono na kilkanaście języków.



Ważniejsze książki Adama Zagajewskiego
  • "Komunikat" (1972 r.)
  • "Sklepy mięsne" (1975 r.)
  • "List. Oda do wielości" (1983 r.)
  • "Jechać do Lwowa" (1985 r.)
  • "Płótno" (1990 r.)
  • "Pragnienie" (1999 r.)
  • "Świat nie przedstawiony" (współautor: Julian Kornhauser; 1974 r.)
  • "Solidarność i samotność" (1986 r.)
  • "Dwa miasta" (1991 r.)
  • "W cudzym pięknie" (1998 r.)

Ważniejsze nagrody
  • Nagroda Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego (1968 r.)
  • Nagroda Fundacji im. Kościelskich (1975 r.)
  • Nagroda im. Andrzeja Kijowskiego (1986 r.)
  • Kurt Tucholsky Prize (1986 r.)
  • Prix de la Liberte (1987 r.)
  • Vilenica (1996 r.)
  • Nagroda Fundacji im. Konrada Adenauera (2002 r.)
Więcej możesz przeczytać w 13/2002 wydaniu tygodnika Wprost.

Archiwalne wydania Wprost dostępne są w specjalnej ofercie WPROST PREMIUM oraz we wszystkich e-kioskach i w aplikacjach mobilnych App StoreGoogle Play.

-
 0