Świadek jest osobą duchowną – to mężczyzna, który w przeszłości mieszkał z nieżyjącym już kapłanem. W jego opinii były proboszcz miał przyczynić się swoim działaniem do tragedii, która wstrząsnęła lokalną społecznością.
Jeśli chodzi o duchownego, przeciwko któremu sporządzono akt oskarżenia – nie przyznaje się on do winy.
Proboszcz miał być zazdrosny, gdy nie chwalono jego, ale wikarych
Przebieg ostatniej rozprawy sądowej zrelacjonował dziennik „Gazeta Wyborcza”. Świadek zeznawał, że początkowo jego relacje z byłym proboszczem były normalne, jednak popsuły się, gdy otrzymał publicznie podziękowania od kierownictwa miejscowej szkoły. Został doceniony za dobrze poprowadzone rekolekcje.
Jego przełożony miał zareagować zazdrością. Gdy podwładny zorganizował imieniny, zaprosił proboszcza, ale ten nie skorzystał i się na nich nie pojawił. Później zakazał mu spotykać się z kimkolwiek na terenie plebanii.
To jednak nie wszystko – ksiądz, którego musiał się słuchać, miał m.in. opracować wytyczne dotyczące wyglądu. Następnie wymagał, by duchowni się ich trzymali (mieli m.in. nosić czarne spodnie i buty). Nie mogli też – jak opowiadał świadek – korzystać z kuchni na plebanii.
Miał szydzić z wagi 31-latka. Świadek o proboszczu: Określiłbym go mianem psychopaty
Jeśli chodzi o 31-latka, który odebrał sobie życie, proboszcz miał go obgadywać. Nie omieszkał komentować jego nadwagi – mówił ponoć m.in., że ten je zbyt dużo czy „chodzi jak czołg”. W ocenie świadka – zanim ksiądz trafił na parafię, pod opiekę oskarżonego proboszcza, był inny, jednak po pewnym czasie zaczęło być widać zmianę w jego zachowaniu. Zaczął być „skryty i wycofany”.
– Jego kontakty z wikariuszami były zaburzone. Określiłbym go mianem psychopaty. Nienawidził mnie – podsumował, zeznając pod przysięgą.
Śmierć 31-latka wstrząsnęła świadkiem. Funkcję wikariusza zmarły pełnił w parafii w latach 2021-2024.
Czytaj też:
Pomyślałem: kolejny nawiedzony ksiądz. Bardzo się pomyliłem
Samobójstwo? Depresja? Tu otrzymasz pomoc
Jeśli zmagasz się z myślami samobójczymi, nie wahaj się szukać wsparcia! Pamiętaj, że istnieje szereg ludzi oraz instytucji, które są w stanie pomóc ci w każdym problemie.
W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia – twojego bądź drugiej osoby – zadzwoń pod ogólnopolski numer alarmowy – 112.
Warto wiedzieć, że fachową i bezpłatną pomoc psychologiczną można uzyskać również pod jednym z wybranych telefonów:
- Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (całodobowo) 116 111
- Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka (całodobowo) 800 12 12 12
- Linia wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (całodobowo) 800 70 2222
- Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” (całodobowo) 800 12 00 02
- Infolinia pomocowa dla dzieci, młodzieży i ich opiekunów (całodobowo) 800 080 222
- Telefon Zaufania dla Osób Dorosłych w Kryzysie Emocjonalnym 116 123
- Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci 800 100 10
- Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji 22 594 91 00
- Policyjny Telefon Zaufania 800 12 02 26
Możesz także skorzystać z pomocy w poradniach zdrowia psychicznego. Kontakt do takiego miejsca znajdziesz w Internecie, wpisując w wyszukiwarce „poradnia zdrowia psychicznego” oraz swoje miasto/województwo. Jeśli potrzebujesz pilnej konsultacji psychiatrycznej, możesz udać się na izbę przyjęć najbliższego szpitala psychiatrycznego.
Pomocy udzielają także:- Poradnie pedagogiczno-psychologiczne w szkołach
- Powiatowe centra pomocy rodzinie
- Lokalne ośrodki (centra) interwencji kryzysowej