Rewolucjonista tańca nowoczesnego nie żyje

W 1953 roku artysta założył Merce Cunningham Dance Company i na potrzeby tego zespołu ułożył niemal 200 choreografii.

Chociaż pod koniec życia był przykuty do wózka, jeszcze na początku lat 90. występował na scenie.

Jak podała w oświadczeniu Cunningham Dance Foundation, "zrewolucjonizował sztuki wizualne i performatywne nie w imię ikonoklazmu, lecz dla piękna i  zdumienia zawierających się w badaniu nowych możliwości".

W 1939 roku Cunningham po przyjeździe do Nowego Jorku rozpoczął współpracę z  prekursorką współczesnego tańca Marthą Graham - tancerką, choreografem i  pedagogiem. W jej zespole występował przez sześć lat jako solista.

Współpracował z Johnem Cage'em, amerykańskim kontrowersyjnym kompozytorem współczesnym, od lat 40. po śmierć Cage'a w 1992 roku.

Cage, który przez te lata był jego życiowym partnerem, wywarł na niego i jego twórczość wielki wpływ, związany m.in. z fascynacją przypadkowością i chińskim heksagramami wróżebnymi z "Księgi przemian" (I Ching). Stosując metodę losowego łączenia osobno zapisanych ruchów nóg i osobno zapisanych ruchów ramion, Cunningham stworzył m.in. choreografię zatytułowaną roboczo "Untitled Solo" (Solo bez tytułu), jak sam to określił, "nie do muzyki, ale z muzyką Christiana Wolffa".

Cunningham zrezygnował nie tylko z opowiadania tańcem jakichkolwiek historii, wyrażania emocji lub odgrywania dramatu, ale nawet z muzyki - kroki nie były układane w jej rytm, a tancerze słyszeli ją po raz pierwszy dopiero na scenie. Twierdził nawet, że choć taniec zawsze go fascynował, równie dobrze może zrobić taniec bez strony wizualnej.

ND, PAP