Blaski i cienie

Kandydaci na rentierów mogą założyć
lokatę rentierską w banku, inwestować w obligacje lub, co wydaje się najbardziej sensowne, otworzyć rachunek w TFI. Każda z ofert ma swoje plusy i minusy. Pierwsze dwie przynoszą niewielkie zyski, ostatnia natomiast daje szansę na przyrost kapitału, ale ryzyko takiej inwestycji jest znacznie większe.
- Lokaty terminowe lub rachunki rentierskie są dobrym instrumentem
do długoterminowego przechowywania oszczędności z jednoczesną możliwością wypłaty narosłych odsetek w okresach zadeklarowanych lub ustalonych z bankiem: miesięcznie, kwartalnie lub rocznie - mówi Piotr Szulec, ekspert ds. produktów inwestycyjnych w Xelion. Doradcy Finansowi. - Odsetki nie podlegają jednak kapitalizacji i nie zwiększają kapitału, ponieważ przelewane są na wskazany rachunek bieżący, często nieoprocentowany, i pozostają do dyspozycji inwestora. Minusem tego typu produktów, szczególnie lokat terminowych, jest strata naliczonych odsetek lub ich uszczuplenie przy zrywaniu umowy przed terminem - dodaje specjalista. Nie można też liczyć na wysokie oprocentowanie, np. w Multibanku w przypadku lokat 12-miesięcznych wynosi ono od 4,15 do 4,75 proc. w zależności od wpłaconej sumy.
Stosunkowo bezpieczne jest inwestowanie w obligacje.
- Należy jednak pamiętać, że w przypadku obligacji oszczędnościowych, np. popularnych dwulatek, wypłata naliczonych odsetek następuje po terminie wykupu obligacji. Nie wszystkie obligacje są więc dobrym rozwiązaniem dla rentiera. Najkorzystniejsze są papiery trzyletnie o zmiennym oprocentowaniu. Aktualne oprocentowanie trzylatek dostępnych na rynku pierwotnym wynosi 6,98 proc. (dane z 24.01.2005) - mówi Dariusz Kazalski z Deutsche Bank PBC. Piotr Szulec zaznacza jednak, że minusem takiego rozwiązania jest kwartalna wypłata odsetek.
Najefektywniej można zarabiać, deponując oszczędności w funduszu inwestycyjnym. - Po wpłacie określonej kwoty należy tylko złożyć zlecenie stałej sprzedaży jednostek uczestnictwa, zaznaczając, w jakich terminach i jakie kwoty fundusz powinien nam wypłacać - tłumaczy Piotr Szulec. - Dzięki temu kapitał cały czas pracuje na rzecz inwestora, a fundusz upodabnia się do lokaty terminowej, gdzie bank płaci odsetki po zakończeniu jej trwania, lub do obligacji, gdy płacony jest kupon odsetkowy. Główną różnicą jest to, że w przeciwieństwie do lokaty czy obligacji inwestycja w fundusz jest bezterminowa. - Zaletą funduszy, obok zarządzania środkami przez profesjonalistę, jest bardzo wysoka płynność, czyli łatwy dostęp klienta do gotówki - dodaje Dariusz Kazalski.
W niektórych TFI, aby zostać rentierem, wystarczy 10 lub 20 tys. zł. Przy tak małych kwotach nie ma szansy, aby wypłaty z zysku stanowiły istotne dochody inwestora. Przy jednorazowej wpłacie 10 tys. zł i założeniu 7-proc. rentowności inwestycji możemy wypłacać miesięcznie 58,33 zł. Większe sumy będą wpływały na uszczuplenie kapitału. Początkowe wpłaty należałoby więc powiększyć przynajmniej kilkakrotnie.
Plany rentierskie, tak jak inne oferty TFI, mają bardzo dużą zaletę - pozwalają na płacenie mniejszych podatków od zysków, niż miałoby to miejsce w przypadku lokat bankowych czy obligacji. Wynika to z odmiennego naliczania
zysków. Oszczędności zgromadzone w funduszach zamieniane są na jednostki inwestycyjne. Zysk osiąga się wtedy, gdy wartość jednostek rośnie. Przy wypłacie "pensji" rentierskiej wypłacamy jednak nie sam zysk, ale pewien procent posiadanych jednostek uczestnictwa. Zapłacimy więc podatek nie od całej wypłaconej pensji, ale jedynie od procentu zainwestowanego kapitału.

Wytyczne dla rentiera:

Inwestor korzysta tylko z odsetek - może więc to robić w nieskończoność



Inwestor korzysta zarówno z odsetek, jak i kapitału. Oznacza to, że po wykorzystaniu wszystkich środków początkowy kapitał inwestora zmaleje do zera. Oto jak długo mógłby wypłacać sobie rentę miesięczną w wysokości np. 1000 zł, 2500 zł i 5000 zł przy założeniu zgromadzenia określonych kwot kapitału początkowego i stopy zwrotu na poziomie 5% rocznie (kapitalizacja miesięczna).


Źródło: Xelion Doradcy Finansowi