Nie-normalnie fakt

Dodano:
Obrazy grupy Sapetto Szamborski, które wkrótce zostaną wystawione w Zachęcie, to pełen humoru i ironii komentarz do PRL-owskiej rzeczywistości z końca lat 60. i połowy 70.
Ekspozycja pokaże 23 obrazy Marka Sapetty i 16 obrazów Wiesława Szamborskiego z tego okresu.

Twórczość Sapetty i Szamborskiego najkrócej charakteryzuje używane przez nich hasło (taki też tytuł nosiła jedna z ich wystaw), które wyrażało m.in. ich stosunek do rzeczywistości; oznaczało bunt przeciwko skostniałym i skrajnie upolitycznionym zasadom rządzącym Akademią oraz niezgodę na artystyczny koniunkturalizm, co oprócz tematyki było widoczne także w sposobie malowania.

Inspiracją twórczości były dla tego artystycznego tandemu sceny z codziennego życia (Szamborski - Gra w szachy, 1966), slogany zaczerpnięte z transparentów i gazet (Szamborski - Więcej, lepiej, taniej i... , 1971) a nawet najzwyklejsze produkty (Sapetto - Śledź po gdańsku, 1974), co świadczyło o jej związkach z pop artem i polską odmianą nowej figuracji, której artyści byli zresztą współtwórcami. Do polskiego malarstwa końca lat 60. wnieśli świeżość obserwacji, czerpanych z codziennego życia oraz eksperymenty z formą (obrazy przestrzenne Szamborskiego).

Do wybranej przez nich tematyki dostosowana była forma przekazu. Nie było w niej miejsca na wypracowaną wirtuozerię warsztatu. Zastąpiła ją spontaniczność, rozmach malowania, a nawet świadoma nonszalancja. Z płaskich plam nierzadko spływają zacieki farby, potęgujące wrażenie szkicowości, niedokończenia i braku staranności. Że jest to zamierzone widać u Sapetty, gdzie np. zdeformowane, ekspresyjne postaci sąsiadują z sylwetką modnej dziewczyny, namalowanej i wymodelowanej według akademickich reguł.

Marek Sapetto (ur. w 1939 w Końskich, woj. kieleckie) i Wiesław Szamborski (ur. w 1941 w Skarżysku-Kamiennej) od 1960 studiowali w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w pracowniach Antoniego Łyżwańskiego i Michała Byliny. Zaprzyjaźnieni już na studiach, po ich ukończeniu uczestniczyli w wielu tych samych wystawach i szybko zaczęli być postrzegani jako nieformalna grupa. Ich współpraca trwała do 1974 i zaowocowała dziewięcioma ekspozycjami. Ostatnią wystawę obu artystów w maju 1996 zorganizowała warszawska Akademia Sztuk Pięknych (obaj są profesorami tej uczelni od lat 90.).

Wystawę można będzie oglądać od 12 czerwca do 11 lipca.

em

Proszę czekać ...

Proszę czekać ...

Proszę czekać ...

Proszę czekać ...