Nie ma tu celników i kontroli paszportowej, ale za bramą istnieje zupełnie inny świat – urealnione marzenie sprzed 40 lat. Christiania to dziecko kontrkultury, manifestacja wolności i snu o nowym, wspaniałym świecie. Powstała, gdy na przełomie lat 60. i 70. grupa hipisów spontanicznie zajęła opuszczoną bazę wojskową. Od tego momentu ta niezwykła osada przyciąga niespokojne duchy, marzycieli i artystów niepotrafiących odnaleźć swego miejsca w normalnym świecie. Już kilka metrów za bramą znajduje się galeria, gdzie wokół opartych o ścianę obrazów siedzi kilku podstarzałych hipisów. Obok są restauracja i muzeum sztuki Spise-loppen.

---

Zresztą Christiania to jedna wielka galeria. Tutaj każdy jest twórcą i każdy może tworzyć to, co mu się podoba, i tam, gdzie mu się podoba. Mury, place, ulice, klatki schodowe, a nawet rowery są przez mieszkańców traktowane jak niekończący się plener artystycznych działań. A wyglądają jak rozległe płótno pokryte kolorowymi plamami. Wiele z nich jest już starych, wyblakłych, ale ciągle przybywają świeże. To dorasta kolejne pokolenie mieszkańców Christianii i zarazem lokalnych dekoratorów. Gości otaczają wielkie tablice „No foto" (Nie robić zdjęć). Niesfornych turystów, którzy chcą się bawić w odważnych, po krótkiej chwili przywraca do rzeczywistości jakiś typ w kapturze, który uprzejmie, acz kategorycznie prosi, by „szybko schować aparat, jeśli chce się uniknąć sporych kłopotów". To Pusher Street, jedyne miejsce w Christianii, gdzie legalna jest sprzedaż „miękkich" narkotyków. Handlarze chętnie i bez skrępowania pokazują swój asortyment: haszysz z Maroka, marihuanę z Afganistanu, do wyboru, do koloru. Dla co bardziej leniwych nabywców przygotowano nawet gotowe skręty. Gdy jest zimno, sprzedawcy (w rękawiczkach bez palców) i klienci ogrzewają się przy płonących beczkach. Słodki zapach „trawy” miesza się z ostrą wonią benzyny. W pobliskiej knajpie o wdzięcznej i oczywistej nazwie Woodstock warto zamówić lokalne piwo marki Christiania. Nie dla wyjątkowego smaku, ale dla uczestniczenia w lokalnym życiu. Atmosfera lokalu pasuje do jego nazwy. Z głośników płynie psychodeliczna rockowa muzyka, a większość klienteli znajduje się w połowie drogi między rzeczywistością a narkotycznymi wizjami.
W Christianii liczy się to, co jest teraz! Trzeba żyć chwilą! – powtarza miejscowy barman. Warto zajrzeć do kawiarni Månefiskeren szczycącej się tym, że od 2004 r. było tu ponad 6 tys. policyjnych kontroli. W Danii posiadanie narkotyków jest przestępstwem, ale Christiania nie uznaje w pełni jurysdykcji duńskich władz. Haszysz i marihuana to tutaj takie same używki jak papierosy czy alkohol. Ta dzielnica ma własny ustrój nazywany demokracją konsensualną. Od zwykłej demokracji różni się tym, że decyzje podejmowane są zawsze w drodze kompromisu osiąganego po długotrwałej dyskusji. Nie ma tutaj klasycznego prawa, ale istnieją pewne podstawowe reguły, takie jak zakaz posiadania „twardych" narkotyków. Zabronione jest także używanie samochodów, wszyscy poruszają się na dwóch kółkach lub pieszo.
W Christianii znajdują się sklepy, knajpki (Café Nemoland) i kluby muzyczne (np. Music Loben, Opera czy Jazzclub), organizowane są koncerty i przedstawienia teatralne, jest Muzeum Przyjaciół Tybetu (większość mieszkańców to buddyści). W Christianii także się mieszka, więc jest tu i żłobek, i przedszkole. Łatwo spotkać wielu artystów i rzemieślników. Warto na przykład odwiedzić kuźnię, gdzie można nabyć najdziwniejsze mniej lub bardziej przydatne przedmioty (np. ozdobne piece węglowe). W grudniu 2008 r. odbył się nawet mały szczyt klimatyczny, na który zaproszono przedstawicieli mniejszości etnicznych. „Klimat jest przede wszystkim w sercach ludzi" – mówi o tym wydarzeniu Britta Lillesøe z Christiańskiego Stowarzyszenia Kultury. Dokładnie tak, jak w tym miejscu i okolicznościach mówić powinna.
Centrum Christianii to pochodzące z przełomu XVIII i XIX wieku budynki wojskowe. Dalej wzdłuż kanału rozciągają się lasy, gdzie pośród drzew poukrywane są domki mieszkalne. Ich formy zaskakują finezyjnymi kształtami. Niewiele tu prostych linii, za to dużo krzywizn, nadbudówek i wieżyczek. Zupełna dowolność. Jak w jakimś dziwnym śnie. „Może dlatego, że Christiania jest snem" – śmieją się napotkani christiańczycy. Śmieją się, choć nie wiadomo, jak długo ten sen jeszcze potrwa. Dla duńskich władz Wolne Miasto to już od dłuższego czasu raczej nocny koszmar. Zamierzają zatem przebudować hipisowską dzielnicę. Radykałowie chcą nawet rozpędzić tę niepłacącą podatków bandę na cztery wiatry. Co roku mówi się więc o tym, że to ostatnia szansa zobaczenia kolonii szczęśliwych hipisów w ich rezerwacie.

Informacje praktyczne (dotyczą Kopenhagi już poza Wolnym Miastem Christiania): Dojazd (wszystkie ceny za przejazdw obie strony) samoloty rejsowe – codziennie z Warszawy, Krakowa, Katowic, Gdańska, Poznania do Kopenhagi – 520-1200 zł w zależności od terminu rezerwacji. Następnie pociągiem do centrum miasta (10 min, 36 zł) tanie linie lotnicze – WizzAir z Warszawy, Gdańska, Krakowa (cztery razy w tygodniu) do Malmö (Szwecja) – 120-350 zł w zależności od terminu rezerwacji. Następnie dwoma autobusami do centrum Kopenhagi (1 godz., ok. 130 zł) Uwaga! Od kwietnia Norwegian Airlines uruchamiają połączenie Kraków – Kopenhaga autobus – ok. 540 zł (19 godz.) Hotele Hotel Ascot – położony w samym centrum ekskluzywny hotel urządzony w klasycznym duńskim stylu. Świetne miejsce, aby już od pierwszych chwil poczuć niezwykły klimat Kopenhagi. Hotel Admiral – luksusowy hotel, który zgodnie z nazwą nawiązuje do morskiego dziedzictwa Danii. Restauracje Peder Oxe (Gråbrødretorv 11) – wystrój doskonale współgra ze świetnym tradycyjnym duńskim jedzeniem. Cap Horn (Nyhavn 11) – restauracja stylizowana na portowe knajpki. Serwuje doskonałe dania rybne. Lunch Uwaga! Otwarte tylko od poniedziałku do piątku od 10.00 do 15.00 Ida Davidsen (Store Kongensgade 70) – najlepsze miejsce w Kopenhadze, aby spróbować najbardziej duńskiego z duńskich dań, czyli smørrebrød – sandwicza z rybą, kawiorem, sosem itd. Do wyboru 177 różnych kanapek. Kawiarnie i puby Café Europa – sympatyczna, a jednocześnie ekskluzywna kawiarnia położona w samym centrum Kopenhagi. Palæ Bar (Ny Adelgade 5) – pub, którego wystrój sugeruje, że tutaj czas zatrzymał się w latach 20. XX wieku. Ulubione miejsce spotkań kopenhaskich artystów i dziennikarzy.