W maju poddano pod głosowanie pięć projektów ustaw mających zwiększyć wpływy do budżetu Kalifornii. Gubernator Arnold Schwarzenegger apelował wtedy, aby nadmiernie opodatkowani Kalifornijczycy nie zmienili tego stanu „w przykład dysfunkcji". Jednocześnie Schwarzenegger udał się do Białego Domu, aby zabiegać o gwarancje rządu federalnego dla nowych obligacji stanu, jednak administracja Baracka Obamy zatrzasnęła przed nimi drzwi. Powód – w wyniku przekonania, że wydatki budżetowe są zbyt wysokie, spada poparcie dla urzędującego prezydenta.

---

Kalifornijscy republikanie oponują przeciwko zwiększaniu podatków. Ale ponieważ stan musi zrównoważyć budżet, a obecnie deficyt wynosi 24 mld USD, nieuchronne są gigantyczne cięcia w administracji. Podczas gdy Barack Obama wprowadza program powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych, w Kalifornii redukuje się świadczenia zdrowotne dla ubogich z funduszu Medi-Cal. Do cięć dojdzie w szkolnictwie: skrócony zostanie rok szkolny, zwolnionych będą tysiące nauczycieli, zamkniętych wiele szkół i zlikwidowane letnie programy edukacyjne, które kiedyś były najlepsze w całym kraju. Cięcia na dziesięciu kampusach Uniwersytetu Kalifornijskiego mogą doprowadzić do tego, że liczba studentów spadnie o 50 tys., a wykładowców o 5 tys.

Kryzys fiskalny Kalifornii dotyczy wszystkich Amerykanów nie tylko dlatego, że jest to najludniejszy stan USA (mieszka w nim co ósmy Amerykanin), lecz także dlatego, że PKB Kalifornii jest wyższy od PKB Kanady. Warto podkreślić, że w ostatnim dziesięcioleciu Kalifornia prowadziła taką politykę, jaką teraz wybiera rząd federalny. Jedną trzecią zatrudnionych na etatach Amerykanów zwolniono z federalnego podatku dochodowego, a wynikające z tego obciążenia aż w 40 proc. ponosi 1 proc. zarabiających najwięcej. Również w Kalifornii ludzie dobrze sytuowani i zamożni ponoszą te ciężary, przez co wielu z nich zamknęło przedsiębiorstwa i wróciło za góry, skąd przybyli ich przodkowie.

Za czasów administracji George’a W. Busha i Baracka Obamy władze federalne wzięły na siebie olbrzymie zobowiązania – program No Child Left Behind (mający podnieść poziom nauczania w szkołach podstawowych i średnich), system refundacji leków dla emerytów, wojnę w Iraku i Afganistanie, przejęcia banków i koncernów samochodowych, niekończące się programy ratunkowe oraz system powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych. W latach tłustych Kalifornia także nie szczędziła pieniędzy, a gdy na pokrycie kosztów nie starczało wpływów trafi ających do kasy stanowej, emitowała obligacje, przez co oceny papierów wartościowych stanu spadły do poziomu najgorszych w całym kraju. Podobnie jest obecnie z ratingami obligacji Departamentu Skarbu, kwitów skarbowych i dolara, które budzą coraz większe zaniepokojenie.

Pod względem demograficznym Kalifornia jest tam, gdzie Ameryka znajdzie się w 2040 r. Biali, którzy masowo opuszczają Kalifornię, nie stanowią już nawet połowy liczby ludności tego stanu. Latynosów jest ponad jedna trzecia, a ich liczba wzrasta w wyniku legalnej i nielegalnej imigracji. Odsetek czarnoskórych spada, ponieważ przybywa imigrantów z państw azjatyckich. Los Angeles to najbardziej zróżnicowane etnicznie miasto świata, a wkrótce tak samo będzie w większości wielkich amerykańskich miast. Robert Putnam, jeden z największych światowych autorytetów w dziedzinie politologii, zwraca uwagę na to, że skutki zróżnicowania rasowego mogą być gorsze, niż wcześniej sądzono. I nie chodzi tylko o to, że nie ufamy ludziom odmiennym od nas. W społecznościach zróżnicowanych nie ufamy nawet ludziom, którzy są podobni do nas. Poziom zaufania jest najniższy właśnie w Los Angeles.

Dziś Kalifornia wierzy w potężny rząd federalny, otwarte granice, zróżnicowanie, wielokulturowość i politykę państwa opiekuńczego. Skutki polityki liberalnej powodują ucieczkę Kalifornijczyków urodzonych w tym stanie. Z miejsc, w których się wychowali, Kalifornijczycy uciekają do Arizony, Idaho, Utah i Nevady. Ale kiedy cała Ameryka znajdzie się tam, gdzie dziś jest Kalifornia, dokąd uciekną Amerykanie?

Pat Buchanan | © creators syndicate, inc./ Bulls