Pracownicy Cooper Tire zarabiali 18-21 USD na godzinę, a zarobki osiągane w Chinach są ułamkiem tej stawki. Ponadto fabryka w Albany musiała respektować ustawy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy, minimalnych wynagrodzeń oraz praw obywatelskich, do których chińskie fabryki stosować się nie muszą. Zakłady Cooper Tire musiały też przestrzegać przepisów dotyczących ochrony środowiska, żeby ich nie zamknięto, podczas gdy chińskie fabryki z premedytacją zatruwają środowisko.

---

Chiny wygrały konkurencję, ponieważ nie obowiązuje ich 14. poprawka do konstytucji USA mówiąca o obowiązku zagwarantowania „równej ochrony prawnej". Za Wielkim Murem mogą działać zakłady, w których obowiązują takie warunki BHP, że konkurujące z nimi firmy amerykańskie należałoby od razu zamknąć za stwarzanie zagrożenia publicznego. Pekin na dodatek manipuluje walutą, aby utrzymać niskie ceny eksportowanych towarów, i chińskim producentom zwraca VAT od towarów eksportowanych do USA, jednocześnie nakładając VAT na artykuły sprowadzane z USA.

W taki oto sposób od 2004 r. do 2008 r. Chińczycy trzykrotnie zwiększyli swój udział w amerykańskim rynku opon (z 5 proc. do 17 proc.) i doprowadzili do zamknięcia Cooper Tire. Nie trzeba się jednak martwić. Firma otwiera teraz lub kupuje fabryki w Chinach i wysyła tam robotników z Albany, aby szkolili Chińczyków, którzy zabrali im pracę. Witamy w Ameryce XXI wieku, w której globalizm wyparł patriotyzm i został obywatelską religią naszych elit korporacyjnych. Już Thomas Jefferson ostrzegał: „Kupcy nie mają swego kraju". Od 2001 r., kiedy George W. Bush objął urząd prezydenta, deficyt USA w obrotach artykułami produkowanymi wynosił 3,8 bln USD, czyli ponaddwukrotnie więcej, niż wynosił deficyt w handlu ropą i gazem, które Stany Zjednoczone muszą importować (1,68 bln USD). Deficyt w handlu z Chinami w ciągu tych ośmiu lat tylko w wypadku artykułów produkowanych wynosił 1,58 bln USD. Politycy nieustannie jęczą, że konieczna jest „niezależność energetyczna". Ale dlaczego nasza zależność od dostaw ropy z Arabii Saudyjskiej czy Meksyku ma budzić większe zaniepokojenie niż zależność od niedemokratycznego mocarstwa, od którego nabywamy komputery, zasadnicze podzespoły naszego uzbrojenia i sprzęt high-tech?

Auggie Tantillo, dyrektor Amerykańskiej Koalicji Działań Handlowych Producentów (AMTAC), stwierdził: „Na deficyt w handlu surowcami naturalnymi, których USA nie mają, poradzić nie można. Ale wielki deficyt w handlu artykułami produkowanymi, które Ameryka bez problemu może wytwarzać sama, to pewien wybór – to decyzja zła, gdyż powoduje bankructwo państwa i stratę milionów miejsc pracy". Ilu milionów? Za administracji George'a W. Busha straciliśmy 5,3 mln miejsc pracy w przemyśle, czyli jedną trzecią wszystkich, które mieliśmy w 2001 r. A nasza zależność od Chin jest coraz większa. W 2008 r. 60 proc. deficytu w handlu artykułami produkowanymi było skutkiem wymiany z Chinami, a w pierwszych sześciu miesiącach obecnego roku już 79 proc.

Jak możemy położyć kres tej zależności? W taki sam sposób, w jaki zrobił to Alexander Hamilton, kiedy Amerykanie nie produkowali niemal niczego i byli w jeszcze większym stopniu zależni od Wielkiej Brytanii, niż teraz są zależni od Chin. Uczyńmy naszym partnerom handlowym to, co oni robią nam. Jeśli oni zwracają podatek VAT od towarów eksportowanych do nas i nakładają VAT na produkty, które my eksportujemy do nich – zróbmy to samo. Nałóżmy cła w wysokości równej podatkowi VAT na wszystkie ich towary trafiające do USA, a uzyskane w ten sposób miliardy dolarów przeznaczmy na obniżkę podatków odprowadzanych przez amerykańskie przedsiębiorstwa produkcyjne.

Skoro gramy na nierównym boisku i musimy biegać pod górę, zróbmy tak, żeby się zamienić miejscami. Korporacje są amoralne jak rekiny. Trzeba tylko odciąć im źródło zysków generowanych przez przenoszenie fabryk do innych państw oraz zapewnić im większe zyski, jeśli przeniosą je z powrotem do USA. Żeby to wiedzieć, nie trzeba mieć habilitacji.