Kobiety nie doświadczają też tzw. syndromu pustego gniazda, gdy dorosłe dzieci wyprowadzają się z domu. Ten termin został spopularyzowany przez socjologów w latach 70. XX w. i od tamtej pory pokutuje w powszechnej świadomości. Ale z badań prof. Karen L. Fingerman z Purdue University wynika, że od tamtego czasu wiele się zmieniło. – Internet, tanie rozmowy telefoniczne i tańsze połączenia lotnicze ułatwiają utrzymywanie stałego kontaktu z dziećmi.

Oczywiście rodzice tęsknią za dziećmi, ale to nie oznacza, że cierpią z powodu syndromu pustego gniazda – mówi Fingerman, autorka książki „Mothers and Their Adult Daughters: Mixed Emotions, Enduring Bonds". Rodzice cieszą się, że mają więcej czasu dla siebie i wreszcie mogą zrealizować długo odkładane plany. Paradoksalnie dzięki temu często poprawiają się ich relacje z dziećmi. Nieprawdziwe jest też przekonanie, że ludzie w średnim wieku muszą się poświęcać opiece nad pozostającymi pod ich opieką dziećmi, a jednocześnie zajmować się starzejącymi się rodzicami i pracować zawodowo. Czterdziesto- i pięćdziesięciolatki na ogół nie mają tak stresującej sytuacji. Większość siedemdziesięciolatków cieszy się dobrym zdrowiem i nie potrzebuje opieki. Kiedy zaś przekroczą 80. rok życia, większość wnuków jest już dorosła. Ludzie w średnim wieku są też w świetnej kondycji intelektualnej. Potwierdzają to psychologowie Sherry Willis i Warner Schaie z Pennsylvania State University. W latach 50. XX w. rozpoczęli oni największe i najdłużej trwające badania Seattle Longitudinal Study obejmujące 6 tys. osób. Okazało się, że w testach sprawdzających sprawność umysłową osoby między 40. a 60. rokiem życia wypadły lepiej niż młodsze. Psychologowie mierzyli zasób słownictwa, umiejętność zapamiętywania słów i liczb, orientację przestrzenną, percepcję oraz szybkość logicznego rozwiązywania problemów.

Neuropsycholog Art Kramer z University of Illinois przetestował też kontrolerów lotów, dla których szybka analiza sytuacji i podejmowanie trafnych decyzji w stresie są kluczowymi umiejętnościami. Kontrolerzy najpierw przeszli siedmiogodzinną sesję wypełnioną zadaniami myślowymi, a następnie wzięli udział w komputerowej symulacji swojej codziennej pracy. Starsi wypadli równie dobrze jak młodsi. Podobne badania przeprowadzone zostały na grupie 118 pilotów w wieku od 40 do 69 lat. Młodsi szybciej opanowali obsługę symulatora lotu, ale w końcowych wynikach starsi piloci ich prześcignęli. To oni lepiej poradzili sobie z uniknięciem kolizji i zakorkowanej drogi powietrznej. Jedynie tam, gdzie liczy się szybkość, młody mózg jest sprawniejszy, ale starszy nadrobi to umiejętnością analizowania i rozwiązywania problemów, wiedzą i doświadczeniem.