Nieraz dawałem wyraz niechęci do legendarnego Porsche 911 i tym razem także nie mam zamiaru odpuścić. Z prostego powodu – nie jestem w stanie pojąć, dlaczego ludzie tak chętnie kupują auto, którego konstrukcja pamięta II wojnę światową. Nie żartuję! Dziewięćsetjedenastka w niemal idealnie prostej linii pochodzi od Volkswagena garbusa z 1941 r. Nawet najnowsza generacja sportowego auta ma wygląd rozjechanego walcem garbusa, a do tego silnik umieszczony na tylnym zderzaku i napęd na tylne koła.

---

To oznacza, że zachowuje się na drodze bezwładnie jak dzwon na wieży kościoła Mariackiego. Prędzej czy później dojdzie do sytuacji, kiedy stracicie panowanie nad autem i przekroczycie w nim bramy niebios. 911 może się okazać dobrym wyborem, jeżeli jesteście Krzysztofem Hołowczycem. Ale gdy bliżej wam do Bogusia Lindy, Tomka Kammela i Piotrusia Gąsowskiego, gwarantuję, że na ulicy wzbudzicie raczej politowanie niż szacunek.

Jestem pewien, że po tych słowach otrzymam od fanów niemieckiej marki setki e-maili, w których przez wszystkie przypadki odmieniane będzie słowo „idiota". Ale zaraz narażę się im jeszcze bardziej – napiszę coś, po czym zrobią wszystko, by się dowiedzieć, gdzie mieszkam, i spalić mi dom. Otóż Porsche wszech czasów jest Panamera – auto, które według „porszofilów" zbezcześciło chlubną historię marki. Wyklęli je, bo ma czworo drzwi, silnik z przodu, spory bagażnik i jest limuzyną. Ja z tego samego powodu gotów jestem przyznać jej tytuł najlepszego z obecnie produkowanych samochodów świata. I nie chodzi wcale o to, że urzekły mnie jej osiągi. Do setki rozpędza się w 4 sekundy i maksymalnie może jechać ponad 300 km/h, ale takie rzeczy potrafi obecnie także sporo innych samochodów, w dodatku tańszych.

Siła Panamery polega na tym, że kupując ją, dostajecie tak naprawdę dwa samochody. Jeden z nich jest komfortową limuzyną mieszczącą wygodnie cztery osoby i ich bagaż, idealnie nadającą się do dalekich rodzinnych podróży. Wtedy skrzynia biegów niezauważalnie zmienia przełożenia, zawieszenie zaskakująco dobrze sobie radzi z dziurami, a silnik cicho mruczy. Równie dobrze mogłoby to być Audi czy BMW. Mogłoby, gdyby nie rozplanowanie wnętrza – nagromadzono w nim tyle guzików, pokręteł i wszelkiej maści pstryczków, że można się poczuć jak w sterowni elektrowni jądrowej. Ale warto poświęcić noc na przestudiowanie instrukcji obsługi tych przycisków, bo przynajmniej trzy z nich zamieniają oblicze Panamery nie do poznania. Po ich aktywacji samochód staje się pigułką gwałtu na kołach. Jego 500 koni mechanicznych gwarantuje kierowcy doznania, podczas których jego płuca zamieniają się miejscem z wątrobą, jelita się prostują, a gałki oczne przywierają do potylicy. Nie wiesz, gdzie jesteś i co się wokół dzieje. Jedyne, co wiesz, to to, że chcesz więcej! Choć auto waży ponad 2 tony, na torze urzeka lekkością i zwinnością. Żeby się przekonać, jak trudno uzyskać taki efekt, kupcie krowę i spróbujcie ją nauczyć skakać zgrabnie przez przeszkody.

Panamera Turbo jest pełnowartościowym, czteroosobowym autem, które jednocześnie potrafi podważyć większość praw fizyki odkrytych przez Newtona i Einsteina. Z drugiej strony, choć udało się w niej połączyć ogień z wodą, to jednocześnie pozostaje bezkompromisowa. W zasadzie zobrazować można to tylko w jeden sposób – spróbujcie kopnąć w zadek śpiącego tygrysa. Dopiero wtedy zrozumiecie, jak bardzo w ułamku sekundy potrafi się zmienić Panamera.

Za tydzień citröen c3

Fot. Materiały prasowe producenta