Politycy Platformy, z którymi rozmawialiśmy, jednego są pewni. To nie tyle czas na powrót Palikota, ile przede wszystkim samego Tuska. – Gdy Donald czuje, że sytuacja wymyka się spod kontroli, zawsze spotyka się z jak największą liczbą osób. Słucha wszystkich i kompiluje ich myśli w jedną koncepcję. Tak się dzieje i tym razem. Stąd spotkanie z Palikotem – twierdzi jeden ze współpracowników premiera. W to, że ta kampania nie będzie spacerkiem, w Platformie nikt już nie wątpi. Strategia Kaczyńskiego jest dopracowana w najdrobniejszych szczegółach. Tymczasem według premiera efekty dotychczasowej pracy Komorowskiego i jego spin doktorów są mizerne. Nawet niezły pomysł powołania Rady Bezpieczeństwa Narodowego, podsunięty ponoć właśnie przez Tuska, został wykonany nie bez wpadek. Na konferencję w tej sprawie marszałek przyszedł z definicją Rady wziętą z... Wikipedii, co stało się powodem ironicznych uwag dziennikarzy. Dzień wcześniej podczas prezentacji oficjalnej strony internetowej Komorowskiego nie zadziałał serwer. – Strona nie zadziałała, bo w jednym momencie chciało na nią wejść 100 tys. osób. Tak naprawdę to nasz sukces – bagatelizuje wpadki rzeczniczka sztabu.

Sztab Komorowskiego znajduje się przy Wiejskiej 14, dwa kroki od Sejmu. Ten 120-metrowy, nowocześnie urządzony apartament w przedwojennej kamienicy Platforma wynajmuje już od półtora roku. Oficjalnie miała tam być siedziba Instytutu Obywatelskiego, think tanku PO, a tak naprawdę lokal był miejscem tajnych wieczornych spotkań partyjnego dworu. Od początku kampanii panowała w nim jednak ciężka atmosfera. Nad sztabem, który Tusk w pierwszych dniach kampanii ewidentnie puścił samopas, ciążył spór między Grzegorzem Schetyną a Sławomirem Nowakiem. Prowokował go nieostry podział kompetencji obu polityków: pierwszy jest koordynatorem kampanii, drugi – szefem sztabu. Takie role rozpisał im Tusk. – Zrobił to celowo. Jak wygramy, ojcem sukcesu będzie Sławek. A jak przegramy, całą winę zwalą na Grześka – kreśli spiskową teorię współpracownik Schetyny. Między oboma politykami tli się też głębszy konflikt. Schetyna, któremu zależy na utrzymaniu stanowiska sekretarza generalnego, obawia się, że Tusk może rekomendować na tę funkcję właśnie Nowaka. Z tyłu głowy obu platformerskich palatynów dźwięczą też zapewne pytania o personalne roszady w razie zwycięstwa Komorowskiego. Czy Schetyna musiałby zrezygnować z realnej władzy, abdykować z funkcji szefa klubu dla prestiżowego, ale dającego małe możliwości gabinetu marszałka Sejmu? Czy jego miejsca znów nie zajmie Nowak?

Informacje o tarciach wewnątrz PO dementują sztabowcy Komorowskiego. – Sztab to nie grupa przyjaciół ani kółko wzajemnej adoracji. Gdyby byli tam wyłącznie ludzie, którzy się bardzo lubią i mówią tym samym językiem, efekt byłby mizerny. Jeżeli tarcia się zdarzają, to wyłącznie merytoryczne – zapewnia Kidawa-Błońska. Od czasu interwencji Tuska tarcia rzeczywiście zniknęły. Rozbieżnośćinteresów między głównymi architektami kampanii nie wyparowała, ale faktem jest, że Schetyna i Nowak zawarli pakt o nieagresji. W końcu obaj jadą na jednym wózku.

Tak czy inaczej, praca sztabu Komorowskiego przypomina dziś jednoczesne żonglowanie piłką plażową, butelką z mlekiem i karabinem maszynowym. Atuty, którymi dysponuje Platforma, są bezdyskusyjne, ale na razie dominuje wrażenie chaosu. – Spokojnie, właśnie się rozpędzamy. Jesteśmy jak dobrze naoliwiona maszyna. Ci, którzy ruszają z piskiem opon, często daleko nie zajeżdżają – mówi „Wprost" Rafał Grupiński, jeden z członków sztabu. I ma sporo racji. Jeśli spojrzeć wstecz, to każda kampania PiS na początku przypominała ostry start spod świateł. A później bywało różnie. Tak może być i tym razem. Tym bardziej że Palikotowazapowiedź nowych pomysłów i nowej energii nie jest pozbawiona podstaw. Hitem kampanii Komorowskiego ma być telewizyjny spot, który kręcą autorzy telewizyjnego sukcesu „Brzyduli" i „Domu nad rozlewiskiem”. Oprócz tradycyjnych scen z rodziną pojawią się w nim także ujęcia z najważniejszych miejsc w biografii marszałka. Między innymi z więzienia, w którym siedział za komuny. Przekaz będzie pozytywny, ale z wyraźnym akcentem na to, co daje mu przewagę nad Kaczyńskim – starym kawalerem bez heroicznej karty z czasów antykomunistycznej opozycji. Z ustaleń „Wprost” wynika, że sztabowcy Komorowskiego planują też wyjazd do Brukseli i spotkania z dwoma europejskimi liderami José Barroso i Hermanem van Rompuyem. To tym cenniejsze, że Kaczyński takich wizyt na razie nie ma w kalendarzu. – Musimy też podjąć osobne działania na rzecz zwiększenia frekwencji wyborczej – mówi Michał Szczerba, poseł PO z otoczenia marszałka. I przypomina, że w trakcie ostatnich zwycięskich wyborów zarówno w sztabie Baracka Obamy, jak i niemieckiej CDU powstały całkowicie odrębne strategie wyborcze skierowane do młodych.On sam w czasie prawyborów zorganizował Komorowskiemu poparcie trzydziestu młodych posłów Platformy, choć panowało powszechne przekonanie, że młodzi popierają Sikorskiego. Teraz chciałby zachęcić ich do prowadzenia akcji aktywizacji młodych wyborców w ich okręgach wyborczych.

Wśród niektórych polityków Platformy popularna jest makiaweliczna hipoteza o tym, że Tusk po cichu liczy na porażkę Komorowskiego (w rozmowie z „Wprost" częściowo przychyla się do niej także sympatyzująca z Jarosławem Kaczyńskim socjolog prof. Jadwiga Staniszkis). Według zwolenników tej teorii miałby w ten sposób upiec trzy pieczenie na jednym ogniu: uniknąć ryzykownego społecznie monopolu swojej partii, zyskać wygodną wymówkę w postaci nieprzychylnego prezydenta i zapobiec dociążeniu alternatywnego ośrodka władzy w Platformie, który wokół Komorowskiego chciałby budować Schetyna. Ta publicystycznie atrakcyjna teoria ma jednak kilka słabości. – Żaden polityk nie może sobie pozwolić na tak karkołomne kalkulacje zakładające korzyści płynące z porażki. W polityce zawsze walczy się o zwycięstwo – przekonuje Jarosław Gowin, członek zarządu PO. Inny z polityków Platformy dodaje, tym razem już nieoficjalnie: – Ta porażka szybko obróciłaby sięprzeciw samemu Donaldowi. Podniosłyby się głosy, że gdyby to on wystartował, to moglibyśmy wygrać. Poza tym nikt nie chce mieć w partii sfrustrowanego Bronka.

Tej krwiożerczej teorii przeczą też gołe fakty. Przede wszystkim Tusk ma wejść do jego komitetu honorowego. – A jako członek partii teoretycznie nie powinien tego robić – zastrzega Nowak. Dodatkowo razem z Komorowskim zamierza wystąpić na wyborczej konwencji w maju. Z ustaleń „Wprost" wynika, że główny pokaz siły Platformy planowany jest jednak dopiero po pierwszej turze. To zjazd partii w warszawskim centrum Expo, na który przyjedzie kilka tysięcy działaczy i sympatyków Platformy. Dojdzie tam oczywiście do ponownego wyboru Tuska na funkcję przewodniczącego, ale wiadomo, że gwiazdą imprezy będzie Komorowski. To nie koniec. Wedle naszych ustaleń premier od dwóch tygodni dokonuje gruntownego przeglądu resortów. Spotyka się ze wszystkimi ministrami (z każdym umawia się na oddzielną, dwugodzinną rozmowę) i zbiera ich plany na końcówkę tej kadencji i całą następną. Sami członkowie rządu zapewniają, że przegląd nie ma nic wspólnego z wyborami prezydenckimi, ale w sztabie Komorowskiego można usłyszeć coś innego. – Namawiamy Donalda do przedstawienia odważnego planu działań na najbliższe pięć lat. Oczywiście warunkiem jego realizacji jest wybór prezydenta, który nie będzie hamulcowym – twierdzi jeden z liderów PO. Tym hamulcowym z punktu widzenia Platformy miałby być oczywiście Kaczyński. Ale czy byłby nim rzeczywiście? Jeśli wczytać się w jedyny wywiad udzielony przez prezesa PiS po smoleńskiej katastrofie, można w to wątpić. Jak mówi jeden z polityków PiS, Jarosław jawi się w nim jako dziedzic nie tylko spuścizny Lecha, lecz także właściwie profesora Geremka, uosobienia inteligenckiego kompromisu. Coś w tym jest.

Prezes PiS w rozmowie z blogerami Salonu24 aż siedem razy używa słowa „porozumienie". Nie licząc typowo pisowskiego ustępu o idei silnego państwa, cały wywiad jest jakby wyjęty z ust Donalda Tuska lub Bronisława Komorowskiego: „Ważne jest pytanie o przyszłość", „Będzie więcej współpracy”, „Na lepsze zmieni się codzienne życie Polaków”,„Powinno być możliwe zawarcie kompromisów”, „Motorem rozwoju są ludzka inicjatywa i przedsiębiorczość”, „Różnice polityczne nie mogą blokować budowy nowoczesnego kraju” – to wszystko słowa Kaczyńskiego. Czy nie brzmią jak hasła skradzione Platformie? Bez względu na podejrzenia o brak autentyzmu prezes PiS zamierza ten przekaz konsekwentnie pogłębiać. W tym kontekście nie należy się dziwić, że wyborcze zaplecze Kaczyńskiego zdominowali ludzie trzymani dotąd w głębokiej rezerwie. Tacy jak obchodząca Platformę z lewej strony Joanna Kluzik-Rostkowska czy ciążący ku centrum Paweł Poncyljusz. O tym, jak wiele kontrowersji w twardym rdzeniu partii wywołały ich awanse, świadczy wypowiedź samego szefa PiS na jednej z narad: „Kluzik-Rostkowska to nawet nie jest u nas w skrajnym nurcie. Ona jest poza jakimkolwiek nurtem”. Był to oczywiście żart, ale znamienny. Dużo więcej kłopotów miał Poncyljusz. Wśród wrogo nastawionych do niego polityków do dziś krąży ksero udzielonego przez niego przed tragedią wywiadu, w którym poseł zwierzał się z obaw o przyszłość partii trącącej zaściankowością. Pisowcy wywodzący się z tzw. zakonu PC odebrali to jako aluzję skierowaną w ich stronę. Efekt był taki, że posiedzenie klubu PiS przerodziło się w sabat wrogów Poncyljusza.

Gdyby uchylić drzwi do gabinetów, w których pracują spin doktorzy PiS, okazałoby się zresztą, że niezdrowych emocji jest tam znacznie więcej. Ostatnio ze sztabu został na przykład odsunięty jeden z architektów wyborczego sukcesu PiS z 2005 roku Adam Bielan. Dowód? Okrzyknięte PR-owskim sukcesem przemówienie Jarosława Kaczyńskiego kierowane „do przyjaciół Rosjan" zostało przygotowane przez konkurującą z nim ekipę speców od marketingu, kojarzonych z wiceszefem PiS Adamem Lipińskim: Bogdana Szczesiaka i dr. Marka Kochana. Partyjnirywale Bielana w wewnętrznych rozgrywkach wytaczają i dużo cięższe działa. Jako argument przeciw jego obecności w otoczeniu szefa PiS wysuwają historię umieszczenia przez niego na Twitterze zdjęcia sarkofagu prezydenta. Bielan zapewnia, że fotografię zrobił już po zakończeniu prywatnej części uroczystości, ale sprawa do dziś jest przedstawiana jako dowód jego nielojalności.

W siedzibie PiS przy ul. Nowogrodzkiej w Warszawie codziennie trwają narady – zarówno na piętrach, gdzie mieści się partia, jak i w podziemiach budynku, w restauracji Inaba. Oprócz Joanny Kluzik-Rostkowskiej, Pawła Poncyljusza, Michała Kamińskiego, Joachima Brudzińskiego i Elżbiety Jakubiak codziennie jest też Zbigniew Ziobro. Sztabowcy dbają o dobre samopoczucie Kaczyńskiego – zagrzewają go do walki. Analizują badania i doniesienia prasowe. I, co najważniejsze, przygotowują się do publicznego wystąpienia Jarosława Kaczyńskiego. Według informacji, do których dotarł „Wprost", pod koniec tygodnia prezes PiS ma ruszyć w Polskę. W Łodzi lub Krakowie ma w ostatnich dniach maja wygłosić przemówienie o mocy równej temu z 10 maja.Do tego czasu nie będzie udzielał wywiadów prasowych. Do pierwszej tury wyborów prezydenckich jego sztabowcy nie planują też debaty z Bronisławem Komorowskim.

Jedno jest pewne: oficjalny ton powagi i spokoju oraz język miłości, który dominuje w tej kampanii, nie oddają rzeczywistych emocji panujących za zamkniętymi drzwiami wyborczych sztabów. Te emocje prędzej czy później eksplodują, pytanie brzmi tylko, czy jeszcze przed wyborami, czy już po. Niewykluczone, że w tych wyborach kandydat, któremu nerwy puszczą wcześniej, przegra. Na miesiąc przed głosowaniem jego wynik stoi pod znakiem zapytania, ale już wiadomo: w tej kampanii główną rolę odegrają emocje.