Partyjna kasa w kartonach

Partyjna kasa w kartonach

Dodano:   /  Zmieniono: 
- A może to jest w zakurzonych pudełkach w schowku? - drapał się w głowę urzędnik z Krajowego Biura Wyborczego, gdy wypytywaliśmy go w kwietniu o sprawozdania finansowe partii politycznych. W schowku ujrzeliśmy piramidy z kartonów - pomieszane lata, partie, regiony.
Niektórzy z czytelników pewnie zastanawiają się jak wygląda roczne finansowe sprawozdanie dużej partii politycznej, choćby takiej jak Platforma Obywatelska? To kilka szarych pudeł wypełnionych tysiącami stron przelewów bankowych. Kwity nawet nie są pospinane. Groch z kapustą. Tu kwiecień, tam październik, za chwilę luty. Tu przelew za obiad w Przasnyszu, obok pieniądze z partyjnej kasy na organizację konferencji w Łomży.

Chcesz dokładnie przejrzeć na co szła partyjna kasa? Musisz się zakopać w papierach na dwa tygodnie. Choć wcale nie będzie to proste. W KBW nie ma czytelni. Nie ma miejsca, by pozwolić sobie na analizy i czytanie bez pośpiechu. - A czego pan konkretnie szuka? - pytał grzecznie, aczkolwiek coraz bardziej stanowczo pan z Krajowego Biura Wyborczego.

W kwietniu zadzwoniliśmy do wpływowego polityka PO. - Sprawozdania są kompletnie nieprzejrzyste. Pytanie jest proste. Czy płaciliście w 2011 roku firmie X. Dla was sprawdzenie tego to dwa ruchy w komputerze. Można o to prosić?

- Ależ skąd! Ale my działamy transparentnie. Wszystko jest w złożonych sprawozdaniach. Dziękuję za rozmowę - ucinał ów polityk.

Zostają więc pudła w KBW. Nie piszę tego, by narzekać i biadolić. Robię to by pokazać, jak absolutnie nieprzejrzysty, niedostępny dla opinii publicznej jest system politycznych dotacji.

W ostatnich dniach partie dostały po głowie za sposób wydawania publicznej kasy. Najmocniej PO. Za wydawanie pieniędzy na wino, garnitury, wynajmowanie boisk i finansowanie wypadów do dyskoteki. Zrobił się z tego raban. A premier Tusk zręcznie wskoczył na falę owego oburzenia. - Wyjdziemy z projektem zlikwidowania finansowania partii z budżetu - zapowiedział we wtorek popołudniu.

Zamiast wielkich planów i roztaczania wizji wolałbym od Tuska mały, ale konkret. Taką zmianę prawa, by sprawozdania partii politycznych były rzeczywiście jawne, publicznie dostępne na przykład na stronach internetowych. Jestem pewien, że politycy mieliby wtedy więcej wstydu. Więcej oporów, by wydawać publiczna kasę na spa, garnitury i czerwone wino.

Ostatnie wpisy

  • O Durczoku. Cała prawda, całą dobę 18 lut 2015 Wszędzie na świecie historia, taka jak z Kamilem Durczokiem byłaby tematem dla mediów – tak uważałem i to podtrzymuję.
  • Prokuratura chce ścigać Latkowskiego za taśmy 9 lut 2015 Sylwester Latkowski z zarzutami w aferze taśmowej? O tym, że tak może się stać pisze dziś „Gazeta Wyborcza”. Posadzenie Latkowskiego na ławie oskarżonych byłoby najbardziej kuriozalnym finałem tej sprawy.
  • Dwa śledztwa 26 sty 2015 Miałem ostatnio do czynienia z prokuraturą. Wedle zasad podobno niezależną i samodzielną. Było to pouczające doświadczenie tego, jak działa państwo.
  • O politycznej metodzie 18 sty 2015 Ponad dwa lata temu, wspólnie z Sylwestrem Latkowskim, odbyłem w Sopocie długą rozmowę z Michałem Tuskiem, synem ówczesnego premiera. Dyskusja przypomniała mi się teraz. Przy okazji górniczego kryzysu. Tusk junior dał wtedy bardzo trafną ocenę rządów swego ojca. Jedną z...
  • Moja przygoda z Owsiakiem 10 sty 2015 Byłem u Jerzego Owsiaka na długiej rozmowie wiosną 2013 r. – Sprawdziliśmy sobie, że zajmujesz się dziennikarstwem śledczym – witał mnie w pierwszych słowach. Owsiak i jego współpracownicy poświęcili mi dużo czasu, ale rozmowa była dziwna.