Nieznośna lekkośćbytu (bankrutów)

Nieznośna lekkośćbytu (bankrutów)

Dodano:   /  Zmieniono: 
Co to za tydzień! Nikt nie umarł, co dla felietonisty już jest utrudnieniem, bo to wszystko hieny cmentarne. Ktoś umiera i od razu masz gotowy temat na felieton. Żadne dzieci nie poszatkowały swoich rodziców, nie zjadły ich ani nie oblały kwasem. Nawet najgorsze szmatławce mają już niewiele szokujących artykułów w zanadrzu. Frank i jego nagła zwyżka to jedyny temat. A co ja mam powiedzieć, jak nigdy nie miałem kredytu we frankach?
Więc opowiem Wam o kredytach. Bo dla mnie to był wielki tydzień. Otóż w tym tygodniu ostatecznie raz na zawsze spłaciłem wszystkie kredyty! Nie we frankach, ale jednak upierdliwe. A nawet, z biegiem czasu i narastania odsetek, coraz upierdliwsze. No i wydaje mi się, że jestem jedynym niezadłużonym człowiekiem. Wszędzie wokół zadłużenie, bo dom, bo samochód, bo wakacje, bo torebka Louis Vuitton! Polacy rzucili się na kredyty już dawno i ich apetyt tylko rośnie. Naprawdę muszą dostać w dupę od banku, żeby zacząć przedkładać święty spokój i stabilność finansową nad kolejne roboty kuchenne, pralki, plazmy i resztę dóbr. Tylko że wtedy zazwyczaj jest już za późno, kredyt wlazł nam na głowę i sam się produkuje, a my bierzemy pożyczki, żeby spłacać odsetki, i toniemy w zerach. Tymczasem dowiadujemy się, jak o nas rozmawiają bankowcy za naszymi plecami: „No co ty! Hołota nawet nie wie, co to spread. Meblują te swoje klitki na kredyt i są szczęśliwi” (za „Gazetą Wyborczą”). Tak wygląda od zaplecza uśmiechnięty od ucha do ucha i przyjazny jak pluszowy misiak twój ukochany doradca kredytowy. Ten, który uczy się robić „cute” miny, oglądając kreskówki na Cartoon Network. Ten, który zawsze przybędzie na każde zawołanie z nową umową do podpisania i uspokajającym uśmiechem na opalonej o każdej porze roku twarzy. Wszystko jest do załatwienia, dla nas nie ma rzeczy niemożliwych, podpisujesz i idziesz na zakupy, przez dwa miesiące w ogóle cię ten kredyt nie obchodzi, bo zwalniamy cię z rat, jest cudnie i latają motyle, może wyjedziesz na Kubę i pobawisz się w bycie bogatym?

Tymczasem w dzisiejszych czasach bogatym być to być na zerze. Mieć to, co się ma, na własność, wpłacone i niezagrożone, mieć realne pieniądze. Można je sobie wypłacić, pooglądać, nie są to żadne abstrakcyjne środki, tylko prawdziwe papierki. Co to za przyjemność dostać większą sumę, kiedy tylko zmniejsza się od niej dług z ogromnego na wielki? Polacy są w kropce. Z jednej strony słyszą wciąż, że rozpasana konsumpcja jest fajna, bo podnosi wszystkie wskaźniki i ożywczo działa na gospodarkę. Ożywienie przed Bożym Narodzeniem jest tego najlepszym przykładem. Z drugiej – jest to typowy przykład sytuacji, kiedy to, co dobre dla kraju i abstrakcyjnych wskaźników, jest wręcz zabójcze dla jednostki, która niby to się poświęca, tachając do domu kolejną, jeszcze większą plazmę, tym razem wielkości dywanu. Spełniając w ten sposób patriotyczny obowiązek. Żrąc lody w galerii handlowej w imię ojczyzny. Cóż, nie oszukujmy się, że nie uzależniliśmy się trochę od adrenaliny i innych fajnych hormonów wytwarzających się w naszych mózgach podczas nagłych decyzji zakupowych...

A polskie hasło „zastaw się, a postaw się” nigdy jeszcze nie było tak aktualne. Nigdy jeszcze tak chętnie się nie zastawialiśmy i tak szumnie nie stawialiśmy! Teraz nędzarze opalają się w zimie w ciepłych krajach i smarują olejkami diora kupionymi na lotniskowym duty free. Teraz bankruci mogą błyszczeć do woli. A że jest ktoś, kto za ich plecami się naśmiewa, bo sam by nigdy, przenigdy, za żadne skarby świata nie wziął kredytu, który sam nam wciska? Cóż, miłej zabawy!

Polskie hasło „zastaw się, a postaw się” nigdy nie było tak aktualne. Nigdy jeszcze tak chętnie się nie zastawialiśmy i tak szumnie nie stawialiśmy!

Ostatnie wpisy

  • Rosja 30 mar 2015 Literatura rosyjska była dla mnie zawsze czymś w rodzaju bezpiecznika: kiedy rzeczywistość zbyt mi doskwierała, wystarczyło wyłączyć wszystkie telefony i internety, położyć się do łóżka z herbatą i po prostu odpocząć. Bez względu na to, co akurat leżało na nocnym stoliku:...
  • Co to znaczy „być celebrytą”? 24 mar 2015 Trudno o bardziej nieostre pojęcie! Przejrzyjmy kilka definicji. W najszerszym rozumieniu celebryta to ktoś, komu robią zdjęcia fotografowie na imprezach. Ktoś, kto staje na ściankach sponsorskich.
  • Dubaj: dziewczyny lubią brąz! 17 mar 2015 Afera z TagTheSponsor, Dubajem i koprofilią jest tak znana, że właściwie głupio jeszcze raz ją opowiadać. W skrócie wygląda to tak, że podobno pewne polskie „modelki” i „celebrytki” dały się nabrać na fikcyjne ogłoszenie będące częścią medialnej...
  • Szok! Sandacz grozy atakuje! 9 mar 2015 Czy czytacie tabloidy? Czy wchodzicie w internecie na strony „Faktu” i „Super Expressu”? Czy dajecie się ponieść niezwykłym historiom o tym, jak to na plaży dalekiej Santa Moniki morze wyrzuciło na brzeg martwą syrenę? Jak narodził się noworodek, który...
  • Szumowska! Tak! Tak! Tak! 2 mar 2015 Nad Wisłą na drzewie kołyszą się zwłoki faceta. Ewidentne samobójstwo. Przewrócony stołeczek, policja, żółto - -niebieska taśma, wszystko jak w życiu. Potwierdzam, bo w końcu sam byłem policjantem, a przynajmniej terminowałem u nich w ramach przygotowań do książki. Więc pada...
  • Warszawa 23 lut 2015 Wiózł mnie dzisiaj typowy stary warszawski taksówkarz. Ryj jak stary Putin, psychopatyczny, zacięty, cera zawałowca, zero odpowiedzi na wszelkie „dziękuję”, „proszę”, „do widzenia”, zero odpowiedzi nawet na wprost postawione pytania,...