Podpisanie porozumienia pomiędzy Barackiem Obamą a Dimitrijem Miedwiediewem na temat obustronnych redukcji arsenałów strategicznych to ważna wiadomość dla Europy, która może pozostać bez atomowego parasola.
Wbrew pozorom broń atomowa jest dobra – stabilizuje system międzynarodowy i sprawia, że państwa dwa razy pomyślą zanim zaatakują posiadacza takiej broni. Broń atomowa odgrywała kluczowe miejsce w polityce obronnej NATO w okresie zimnej wojny. Cały Sojusz przyjął wtedy zasadę odstraszania atomowego oraz gwarantowanego zniszczenia. Ewentualna realizacja doktryny miała nastąpić poprzez wykorzystanie pocisków z głowicami atomowymi. Arsenały strategiczne traktowano też jako substytut sił konwencjonalnych, które były słabsze od tych państw Układu Warszawskiego. Gdyby nie broń atomowa zimna wojna mogła potoczyć się inaczej.
Koncepcja strategiczna wykorzystania broni atomowej w obronie NATO narodziła się już w latach 60. Państwa członkowskie uzyskały wtedy, zgodnie z zasadą dzielenia odpowiedzialności politycznej i ryzyka, wpływ na kształtowanie polityki nuklearnej i wykorzystanie wydzielonych do operacji w ramach NATO sił atomowych Stanów Zjednoczonych. Na mocy tego porozumienia część z państw wydzieliła ze swoich sił zbrojnych środki przenoszenia, a inne przyjęły na swoje terytorium amerykańską broń atomową. Rakiety trafiły do Kanady, Grecji, Turcji oraz do państw, w których taka broń znajduje się do tej pory: Belgii, Niemiec, Włoch i Holandii.
Wprowadzenie zasady „współdzielenia” umożliwiło stworzenie strategii nuklearnej NATO oraz pozwoliło zneutralizować ewentualne plany wejścia w posiadanie broni atomowej przez takie państwa jak Włochy czy Niemcy Zachodnie. Negatywną konsekwencją było jednak całkowite uzależnienie Europy od amerykańskiego parasola atomowego. Dwa pozostałe kraje NATO posiadające broń atomową – Francja i Wielka Brytania – nie zgodziły się wydzielić części swoich sił atomowych do operacji NATO. A więc jedyną bronią atomową NATO jest broń amerykańska, a tej jest coraz mniej i jest w coraz gorszym stanie technicznym.
Umowa Waszyngtonu z Moskwą wpisuje się w niepokojący trend wycofywania z Europy broni atomowej (taktycznej). Kuriozalne przy tym wydaje się to, że takie działania Waszyngtonu popiera wielu polityków w Europie. Były szef MSZ Niemiec, Joschka Fischer nazwał ten plan „racjonalną inicjatywą”. Przyklasnęło mu wielu przyjaciół z lewej strony sceny politycznej, dla których usunięcie amerykańskiej broni atomowej z Europy to szansa na poprawę stosunków z Federacją Rosyjską. Jak widać dla niektórych dobre stosunki z Moskwą są warte każdej ceny, nawet utraty resztek atomowego parasola.
Koncepcja strategiczna wykorzystania broni atomowej w obronie NATO narodziła się już w latach 60. Państwa członkowskie uzyskały wtedy, zgodnie z zasadą dzielenia odpowiedzialności politycznej i ryzyka, wpływ na kształtowanie polityki nuklearnej i wykorzystanie wydzielonych do operacji w ramach NATO sił atomowych Stanów Zjednoczonych. Na mocy tego porozumienia część z państw wydzieliła ze swoich sił zbrojnych środki przenoszenia, a inne przyjęły na swoje terytorium amerykańską broń atomową. Rakiety trafiły do Kanady, Grecji, Turcji oraz do państw, w których taka broń znajduje się do tej pory: Belgii, Niemiec, Włoch i Holandii.
Wprowadzenie zasady „współdzielenia” umożliwiło stworzenie strategii nuklearnej NATO oraz pozwoliło zneutralizować ewentualne plany wejścia w posiadanie broni atomowej przez takie państwa jak Włochy czy Niemcy Zachodnie. Negatywną konsekwencją było jednak całkowite uzależnienie Europy od amerykańskiego parasola atomowego. Dwa pozostałe kraje NATO posiadające broń atomową – Francja i Wielka Brytania – nie zgodziły się wydzielić części swoich sił atomowych do operacji NATO. A więc jedyną bronią atomową NATO jest broń amerykańska, a tej jest coraz mniej i jest w coraz gorszym stanie technicznym.
Umowa Waszyngtonu z Moskwą wpisuje się w niepokojący trend wycofywania z Europy broni atomowej (taktycznej). Kuriozalne przy tym wydaje się to, że takie działania Waszyngtonu popiera wielu polityków w Europie. Były szef MSZ Niemiec, Joschka Fischer nazwał ten plan „racjonalną inicjatywą”. Przyklasnęło mu wielu przyjaciół z lewej strony sceny politycznej, dla których usunięcie amerykańskiej broni atomowej z Europy to szansa na poprawę stosunków z Federacją Rosyjską. Jak widać dla niektórych dobre stosunki z Moskwą są warte każdej ceny, nawet utraty resztek atomowego parasola.