Jan Lelej urodził się 10 maja 1917 r. w Ugłach koło Wołożyna (dzisiejsza Białoruś). W 1938 r. dostał powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej w 86 Pułku Piechoty w Mołodecznie. Rok później zgłosił się do szkoły podoficerskiej. Jako elew kompanii szkolnej trafił do II baonu Strzelców Morskich w Gdyni, skąd 13 sierpnia 1939 r. oddelegowano go do służby w Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. W nocy z 31 sierpnia na 1 września pełnił wartę nocną. Podczas obrony walczył w wartowni nr 5, a po jej zbombardowaniu w składzie placówki "Tor kolejowy". Odniósł niegroźne rany od wybuchu pocisku artyleryjskiego.
Po kapitulacji trafił do stalagu w Prusach Wschodnich, skąd pod koniec wojny zbiegł z kolumny ewakuowanych jeńców. Po wojnie osiedlił się w Ostródzie, gdzie w latach 1946-1954 pracował jako intendent w Milicji Obywatelskiej i Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego. Od 1955 r. był tokarzem w zakładach naprawczych taboru kolejowego. W 1977 r. przeszedł na emeryturę. W 1989 r. Jan Lelej został awansowany na stopień podporucznika i odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
PAP, arb