Coetzee to drugi biały Południowy Afrykańczyk - po Nadine Gordimer, laureatce z 1991 roku - uhonorowany literacką nagrodą Nobla.
Prozatorskim debiutem pisarza były opowiadania "Dusklands" z 1974 roku, ale szerzej znany stał się po wydanej sześć lat później powieści "Czekając na barbarzyców". Kolejna powieść, "Życie i czasy Michaela K." z 1983 roku, została nagrodzona brytyjską nagrodą Booker Prize. Po raz drugi zdobył to wyróżnienie - jako pierwszy autor w historii - w 1999 roku za powieść "Hańba".
Powracającym wątkiem twórczości Coetzeego jest problem kulturowej i jednostkowej odmienności człowieka, a także poczucie zagrożenia, izolacji i postawa samoobrony, jakie ta odmienność rodzi. W tle tych postaw i zachowań jest apartheid, który - jak zaznacza Akademia Szwedzka - zdaniem pisarza mógłby pojawić się wszędzie.
Niektórym krytykom styl pisarza przywodzi na myśl prozę Samuela Becketta i Franza Kafki.
Ostatnie, wydane w tym roku dzieło Coetzeego, to "Elizabeth Costello: Eight Lessons", łączące beletrystykę z formą eseju.
Nagroda - medal, dyplom i czek na 10 milionów koron szwedzkich (ok. 1,3 mln dol.) - zostanie wręczona na gali w Sztokholmie w rocznicę śmierci Alfreda Nobla, 10 grudnia.
rp, pap