Brązowi złoci medaliści

Brązowi złoci medaliści

Dodano:   /  Zmieniono: 
Duże szanse na złoty medal w biegu na sto metrów podczas igrzysk olimpijskich w Sydney miał Amerykanin Maurice Green
Od koloru skóry zależą umiejętności sportowe i podatność na niektóre choroby 

Zanim sędzia dał sygnał do startu, jedno było pewne: na podium staną sami czarnoskórzy biegacze. W ciągu ostatniej dekady około 200 razy dystans stu metrów pokonano w czasie krótszym niż 10 sekund. Ani razu nie udało się to białemu zawodnikowi. Dominacja ciemnoskórych sportowców widoczna jest w koszykówce, futbolu amerykańskim i boksie. "Opisywanie zjawisk w kategoriach rasowych nie ma żadnych podstaw naukowych" - zastrzega dr Francis Collins, szef Projektu Poznania Genomu Ludzkiego. I obserwacja sportowych aren, i badania naukowe na temat zależności między pochodzeniem etnicznym a podatnością na pewne choroby zdają się tę tezę podważać.

Koszykówka,boks i maraton
W 1950 r. w American Basketball Association dominowali biali, teraz 80 proc. członków tego zrzeszenia to Murzyni. Gwiazdy ligi NBA to niemal wyłącznie ciemnoskórzy. Również w futbolu amerykańskim 60 proc. graczy to czarni. W piłkarskiej drużynie Francji, która zwyciężyła w mistrzostwach świata w 1998 r., więcej niż jedna trzecia reprezentantów miała ciemny kolor skóry.
Dominacja ciemnoskórych sportowców jest - jak się często podkreśla - wynikiem uwarunkowań społecznych. Pojawiają się jednak głosy, że osiągnięcia czarnych w sporcie są uwarunkowane genetycznie. "Różne populacje mają różne fizyczne czy fizjologiczne predyspozycje - pisze Jon Entine w książce "Tabu - czemu czarni sportowcy dominują w sporcie i dlaczego boimy się to tym mówić". Dlatego właśnie atleci pochodzący z zachodniej Afryki wygrywają w sprincie, a sportowcy z Afryki Północnej - Kenijczycy, Etiopczycy i Marokańczycy - biją rekordy w biegach długodystansowych.
U Murzynów podskórna tkanka tłuszczowa jest większa w stosunku do wagi ciała niż u białych, za to na rękach i nogach jest ona cieńsza. Czarni mają większą masę mięśniową, szersze ramiona, mniejszą klatkę piersiową, wyżej umieszczony środek ciężkości oraz wyższy poziom testosteronu. Różnice w biologii z jednej strony zapewniają czarnoskórym wyjątkową sprawność fizyczną, ale z drugiej - wpływają na podatność na choroby.

Nieskuteczna terapia
Organizmy Afro-Amerykanów znacznie gorzej przyjmują przeszczepy wątroby niż organizmy białych - wynika z opublikowanych w ostatnim numerze pisma "Lancet" badań przeprowadzonych w Johns Hopkins Medical Institutions. "Afro-Amerykanie są o 35 proc. bardziej zagrożeni śmiercią w wyniku nieudanego przeszczepu wątroby" - mówi Paul Thuluvath, szef zespołu prowadzącego badania. Programy wychodzenia z nałogu tytoniowego opracowane dla białej populacji nie są równie skuteczne w wypadku ludności murzyńskiej - podaje z kolei jeden z ostatnich numerów "Nicotine and Tobacco Research". Uczeni z University of Manitoba w Kanadzie wykazali, że Murzyni palą mniej, ale łatwiej się uzależniają.
Ryzyko zawału serca u czarnoskórych mężczyzn poniżej 45. roku życia może być nawet pięciokrotnie większe niż u białych w tym samym wieku. U kobiet jest ono czterokrotnie większe - wykazali naukowcy z University of Maryland. "Ludzie sądzą, że wszystkich powinno się leczyć jednakowo. Tymczasem u Afro-Amerykanów zawał serca wymaga nieco innej terapii" - twierdzi Steven J. Kitter z University of Maryland.
Murzynki znacznie rzadziej niż białe kobiety zapadają na raka piersi, ale jeśli już do tego dojdzie, choroba przybiera u nich silniejszą postać i częściej kończy się zgonem - wynika z raportu National Cancer Institute. Przyczyną tych różnic może być zróżnicowanie genetyczne. Uczeni z Duke University dowodzą, że również rak macicy jest groźniejszy dla kobiet ciemnoskórych.

Genetyczna poprawność
Wyniki badań różnic między rasami pojawiają się w naukowej prasie fachowej nieustannie. Zawsze są jednak krytykowane, padają oskarżenia o rasizm. Krytycy przeważnie nie wysuwają merytorycznych argumentów, stosując retorykę politycznej poprawności. Ostrożność sądów w tej materii jest zapewne uzasadniona, ale - jak przekonuje Jon Entine - "ograniczenie posługiwania się słowem rasa nie spowoduje zniknięcia różnic biologicznych, na których to pojęcie się zasadza".

Więcej możesz przeczytać w 9/2002 wydaniu tygodnika Wprost.

Archiwalne wydania tygodnika Wprost dostępne są w specjalnej ofercie WPROST PREMIUM oraz we wszystkich e-kioskach i w aplikacjach mobilnych App StoreGoogle Play.

 0