Co mają wspólnego Mistrzostwa Świata w piłce nożnej w RPA z wyborami prezydenckimi w Polsce? I tu i tu drużyny gwiazd przegrywają lub grają poniżej oczekiwań. Potwierdza to odpadnięcie Włoch i Francji oraz wynik wyborczy Bronisława Komorowskiego w I turze.
Chyba bez przesady można powiedzieć, że Bronisław Komorowski miał najliczniejszy jak i najmocniejszy teoretycznie skład komitetu honorowego – swoistą drużynę gwiazd. Swoje poparcie zadeklarowali mu znani aktorzy, piosenkarze, sportowcy, naukowcy i tak dalej. Po prostu ludzie znani, lubiani, popularni, a nawet przez niektórych bardzo szanowani. Kwiat inteligencji, elita. I cóż się okazało? W czasie spotkania komitetu poparcia potwierdziła się mądrość, która mówi: zebranie w jednym miejscu wielu wykształconych ludzi z autorytetem nie tworzy nowej jakości -gigantycznego autorytetu. Wręcz przeciwnie. Mogliśmy zaobserwować brak samokrytycyzmu, potakiwanie i tworzenie kółka wzajemnej adoracji.
Wystąpienia kolejnych osób utwierdziły mnie w przekonaniu, że zwolennicy Platformy Obywatelskiej nie odnaleźli się w Polsce roku 2010, po katastrofie w Smoleńsku. Agresywne słowa, brutalne aluzje i niesmaczne żarty to nie było to, co mogłoby przysporzyć głosów marszałkowi Sejmu. W chwili gdy druga strona politycznej barykady milczy lub próbuje wcielać w życie politykę miłości i pokoju. Niezależnie od tego czy prawdziwie czy nie.
W takiej sytuacji Prawo i Sprawiedliwość ustawiło się w roli ofiary napaści ze strony liberałów i lewicowców. Gdyby była mowa o politykach można by stwierdzić, iż nie mają pomysłu jak przekonać Polaków do swojej wizji i chwytają się starych pomysłów z kampanii w 2007 roku. Jednak na mównicy stał Andrzej Wajda i Władysław Bartoszewski. Zabrakło jednak mądrości.
Gwiazdorskie drużyny Francji i Włoch wróciły w niesławie do swoich krajów. Nic już nie mogą naprawić w przeciwieństwie do komitetu poparcia marszałka Komorowskiego. Panie marszałku, niech Pan wyciągnie wnioski.
Wystąpienia kolejnych osób utwierdziły mnie w przekonaniu, że zwolennicy Platformy Obywatelskiej nie odnaleźli się w Polsce roku 2010, po katastrofie w Smoleńsku. Agresywne słowa, brutalne aluzje i niesmaczne żarty to nie było to, co mogłoby przysporzyć głosów marszałkowi Sejmu. W chwili gdy druga strona politycznej barykady milczy lub próbuje wcielać w życie politykę miłości i pokoju. Niezależnie od tego czy prawdziwie czy nie.
W takiej sytuacji Prawo i Sprawiedliwość ustawiło się w roli ofiary napaści ze strony liberałów i lewicowców. Gdyby była mowa o politykach można by stwierdzić, iż nie mają pomysłu jak przekonać Polaków do swojej wizji i chwytają się starych pomysłów z kampanii w 2007 roku. Jednak na mównicy stał Andrzej Wajda i Władysław Bartoszewski. Zabrakło jednak mądrości.
Gwiazdorskie drużyny Francji i Włoch wróciły w niesławie do swoich krajów. Nic już nie mogą naprawić w przeciwieństwie do komitetu poparcia marszałka Komorowskiego. Panie marszałku, niech Pan wyciągnie wnioski.
Adrian Ninard