Słownik polsko-europejski

Słownik polsko-europejski

Dodano:   /  Zmieniono: 
Ponieważ nie mam odwagi Joanny Najfeld czy Tomka Terlikowskiego, których za mówienie prawdy o aborcji zaczęto ciągać po sądach, postanowiłem przystosować się do nowych standardów publicystycznych.
Kiedy we wrześniu ubiegłego roku zapadł wyrok w procesie, który Alicja Tysiąc wytoczyła księdzu Markowi Gancarczykowi i archidiecezji katowickiej, naiwnie wierzyłem, że doszło do tragicznej pomyłki, która szybko się wyjaśni. W głowie mi się nie mieściło, że w państwie chroniącym wolność słowa można skazać kogokolwiek za nazwanie aborcji zabójstwem. Dopiero gdy niedawno Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy kuriozalny wyrok, pomyślałem, że żarty się skończyły.

A ponieważ nie mam odwagi Joanny Najfeld czy Tomka Terlikowskiego, których za mówienie prawdy o aborcji zaczęto ciągać po sądach, postanowiłem przystosować się do nowych standardów publicystycznych. Wprawdzie trudno mi było uznać, że rozrywanie na strzępy dziecka w łonie matki nie jest zbrodnią, ale po wypiciu pół litra wódki pozbyłem się nieestetycznych skojarzeń. „Żyjemy w określonej epoce – odchrząknąłem jak bohater wiersza Stanisława Barańczaka – i z tego trzeba sobie, nieprawda, zdać z całą jasnością sprawę”.

Wątpliwości pojawiły się na kacu. Po pierwsze, czy powstrzymanie się od nazywania aborcji zabójstwem jest dla mnie wystarczającą gwarancją świętego spokoju? Jeśli zaczęli skazywać za jedną niepoprawność polityczną, to będą skazywać za drugą, trzecią i czwartą. Po drugie, teksty piszę zazwyczaj na trzeźwo, więc nie mogę mieć pewności, czy nie wymsknie mi się jakiś reakcyjny sąd moralny, za który wsadzą mnie do mamra albo każą mi wykupić miejsce na przeprosiny w „Gazecie Wyborczej”. Szczerze mówiąc, to drugie wydało mi się znacznie dotkliwsze, nie tylko finansowo.

Po namyśle stwierdziłem, że najlepiej będzie opracować program komputerowy, który automatycznie zamieni wyrażenia zakazane na dopuszczalne. Bazując na archiwach postępowych gazet, w tydzień stworzyłem rodzaj słownika polsko-europejskiego, a następnie podłączyłem go do edytora tekstu. Początkowo praca przebiegała łatwo i przyjemnie. Wpisywałem „zabójstwo”, a program natychmiast zamieniał je na „zabieg”. Niezawodnie reagował też na inne niepoprawne sformułowania: prawda – pogląd, dusza – osobowość, małżeństwo – związek, mąż/żona – partner/partnerka, miłość – seks, zdrada – przygoda, zboczenie – orientacja, moralność – tolerancja, dyscyplina – opresja, pornografia – erotyka, konformista – autorytet, patriota – nacjonalista, ortodoks – fanatyk, katolik – klerykał.

Pierwsze kłopoty napotkałem przy słowie „dzieci”. Program zmienił je na „dziecko” i sprecyzował: „obowiązuje liczba pojedyncza”. Wyraz „wychowanie” przekształcił w „przemoc”, a przy słowie „klaps” poinformował: „Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zostało wysłane e-mailem”. Ale najgorsze czekało na mnie przy terminach stricte religijnych. Słowa „miłosierdzie”, „ofiara” i „grzech” program skwitował tak samo: „głupota”. Słowo „Bóg” zmienił na „bóstwa” (w liczbie mnogiej), a przy wyrazie „zmartwychwstanie” ekran pozieleniał, po czym wyświetlił się na nim wielki napis „Error”. Wreszcie po kolejnym słowie komputer całkowicie się zawiesił, parskając mi w oczy siwym dymem. Słowo to brzmiało: „zbawienie”.
+

Ostatnie wpisy

  • Pożegnanie 4 maj 2010 Przez ponad trzy lata było mi dane komentować dla Państwa wydarzenia kulturalne, zjawiska cywilizacyjne, czasami również bieżące fakty polityczne.
  • Polska, czyli znak sprzeciwu 19 kwi 2010 Kondukt żałobny dotarł na Wawel. Prezydent spoczął w symbolicznym sercu Polski. Ekipy telewizyjne zwinęły sprzęt, ludzie rozeszli się do domów. Politycy PO, którzy dotąd zajmowali się głównie szydzeniem z Lecha Kaczyńskiego, przyjęli kondolencje od zagranicznych gości.
  • Niech Ci bije dzwon Zygmunta 14 kwi 2010 Nie zasłużył. Nie pasuje. Nie nadaje się. Nie ma miejsca. Przepraszamy, zajęte. Zatrzaśnięte na siedem spustów wielkiej polskiej historii, która – ma się rozumieć – skończyła się dawno temu. I już nie wróci.
  • Idzie wojna! 13 kwi 2010 Czy smoleńska tragedia może przynieść jakieś pozytywne owoce? Jeśli panem historii jest przypadek, będzie to bardzo trudne. Jeśli jednak rządzi nią Bóg, możemy z nadzieją patrzeć w przyszłość.
  • Wielkość Lecha Kaczyńskiego 12 kwi 2010 Prezydent może być niski, ale nie powinien być mały – powiedział niedawno polityk, którego nazwiska nie ma sensu teraz przywoływać. Bóg najwyraźniej miał inne zdanie na temat polskiego przywódcy.