Formalnie jako podstawa prawna do zastosowania embarga
wobec wyspy służy pochodząca z 1917 roku Ustawa przeciwko handlowi z
wrogiem.
Uchwalona w czasie pierwszej wojny światowej, zabrania przedsiębiorstwom
amerykańskim utrzymywania stosunków handlowych z krajami uważanymi za
nieprzyjacielskie.
Embargo zostało zaostrzone za pomocą innych aktów prawnych, na
przykład Ustawy Torricellego z 1992 roku, zabraniającej wysyłania na
Kubę produktów
żywnościowych z wyjątkiem dostarczanych w ramach pomocy humanitarnej. Inny akt
prawny, zwany Ustawą Burtona, z 1996 roku, stanowi, że nie można znieść
embarga w
stosunku do Kuby dopóki któryś z członków rodziny Castro sprawuje tam
władzę.
REKLAMA
Do
1958 roku Stany Zjednoczone były głównym partnerem handlowym Kuby: do
USA szło 67
proc. kubańskiego eksportu i pochodziło stamtąd 70 proc. kubańskiego
importu. Pierwotnie Amerykanie zastosowali embargo wobec Kuby, zwane
również
blokadą gospodarczą, w 1960 roku. Była to odpowiedź na dekrety rządu
rewolucyjnego
nacjonalizujące wielkie posiadłości amerykańskie na wyspie. W 1962 r.
embargo
zostało zaostrzone i oznaczało niemal całkowite zablokowanie stosunków
gospodarczych.
Rząd kubański ocenia straty finansowe poniesione w ciągu 50 lat
przez wyspę wskutek blokady na ponad 90 miliardów dolarów.
zew, PAP