Zanim przejdziemy do sedna, warto przytoczyć definicję EQ. Inteligencja emocjonalna to umiejętność rozpoznawania, rozumienia i kontrolowania własnych emocji oraz dostrzeganie pojawienia się konkretnych uczuć u innych osób. Emotional quotient pomaga lepiej radzić sobie ze stresem, rozwiązywać konflikty i budować dobre relacje.
Ktoś, kogo charakteryzuje wysokie EQ, potrafi słuchać, wykazywać empatię i odpowiednio reagować na trudne sytuacje. Dzięki temu rodzajowi inteligencji łatwiej podejmować świadome decyzje i skutecznie komunikować się z innymi.
A dojrzałość? Człowiek, który jest za takiego uznawany, potrafi odpowiedzialnie kierować swoim życiem, rozumie własne emocje i potrzeby oraz uwzględnia potrzeby innych. To umiejętności tożsame z wysokim EQ, która jest swoją drogą mylona często z IQ (intelligence quotient – ilorazem inteligencji), który opisuje określone zdolności poznawcze człowieka – m.in. rozumowanie, dostrzeganie zależności, pamięć roboczą, szybkość przetwarzania informacji czy rozwiązywanie problemów.
Te zachowania charakteryzują osoby z wysokim EQ
Powyższe definicje dość ogólnie opisują to, co tyczy się osób o wysokim EQ. Są jednak trzy konkretne przykłady, po których można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, iż mamy do czynienia z człowiekiem dojrzałym.
Jednym z pierwszych oznak niskiego poziomu inteligencji emocjonalnej jest trudność w kontrolowaniu własnych reakcji, szczególnie w sytuacjach stresujących lub konfliktowych. Osoby o niskim EQ często reagują zbyt gwałtownie nawet na niewielkie nieporozumienia. Łatwo się denerwują, przyjmują postawę obronną i mają trudności ze spokojnym wyrażaniem swoich opinii, co utrudnia osiągnięcie porozumienia i prowadzenie konstruktywnej rozmowy.
Drugą jest tendencja do przejmowania kontroli nad rozmową i nadmierne koncentrowanie się na sobie. Kiedy druga osoba chce opowiedzieć o swoich doświadczeniach lub emocjach, rozmówca często szybko kieruje temat na własne przeżycia i historie. Taka osoba ma trudności z uważnym słuchaniem oraz właściwym rozpoznawaniem i rozumieniem emocji innych ludzi.
Tego nie robią osoby z dojrzałe, mające wysoką inteligencję emocjonalną
Ostatni – trzeci – dot. problemów w relacjach z innymi jest brak poszanowania ich prywatności i osobistych granic. Osoby o niskim poziomie EQ mogą zadawać zbyt osobiste pytania, wtrącać się w cudze sprawy lub udzielać rad, o które nikt ich nie prosił. Gdy ich słowa zranią drugą osobę, często próbują umniejszyć znaczenie sytuacji, tłumacząc swoje zachowanie żartem i sugerując, że rozmówca nie potrafi nabrać do siebie dystansu. Tych błędów nie popełniają ludzie z wysokim EQ.
Czytaj też:
Jak rozpoznać osoby z niską inteligencją emocjonalną? Zdradzają je 4 zdania Czytaj też:
Trzy zachowania, zdradzające niską inteligencję. Na to warto zwrócić uwagę