Skala obu była oczywiście różna – w Conservative Summit w stolicy Słowacji wzięło udział niespełna 200 uczestników, ale cel obu był podobny. Chodzi o wzmocnienie współpracy między partiami prawicowymi, które należą do czterech różnych grup politycznych w Parlamencie Europejskim, a są również reprezentowane wśród posłów niezrzeszonych. Ta współpraca jest konieczna zwłaszcza w kontekście tworzenia nowej geografii politycznej po wyborach europejskich w czerwcu 2029. Oczywiście poprzedzą je bardzo ważne wybory krajowe: już w najbliższą niedzielę w Hiszpanii, a w przyszłym roku we Francji (prezydenckie), Niemczech (w landach, czyli krajach związkowych) oraz we Włoszech i Polsce, a także choćby w Finlandii, Grecji i Słowacji (parlamentarne). Potwierdzą one, czy dalej możemy mówić o „skręcie w prawo” Starego Kontynentu i czy trawestując tytuł książki francusko-amerykańskiego filozofa Guya Sormana „Rewolucja neokonserwatywna w Europie” będzie kontynuowana.
Jednak działania na rzecz jedności europejskiej prawicy to nie tylko rola polityków. Także szczególnie licznie reprezentowanych w Bratysławie profesorów, ekspertów, przedstawicieli konserwatywnych think-tanków (z Polski Ordo Iuris, który po klęsce FIDESZ-u na Węgrzech i znaczącym ograniczeniu działalności przez MCC-Fundację Macieja Korwina stała się na pewno nie tylko konserwatywną fundacją numer jeden w naszym regionie Europy, ale też na pewno jedną z najpotężniejszych na Starym Kontynencie), działaczy społecznych z katolickich, konserwatywnych stowarzyszeń oraz licznie reprezentowanych reprezentantów młodzieżówek prawicowych z partii będących z kolei w trzech różnych frakcjach w PE. Wspólne debaty, ale też dyskusje w kuluarach pomagają pogłębiać fundamenty jedności kulturowej, ale również wzmacniać jedność polityczną i z czasem, może też w jakiejś mierze, organizacyjną.
Miałem zaszczyt przemawiać w Bukareszcie czterokrotnie w ciągu trzydniowej konferencji, a także być wybranym wiceprzewodniczącym grupy bilateralnej Rumunia-Polska oraz koordynatorem wszystkich blisko 50 grup dwustronnych. W Bratysławie natomiast byłem moderatorem panelu o suwerenności kulturowej i etycznej oraz panelistą w innej debacie o zmierzchu imperiów i trwałości narodów.
Kolejny krok zrobiliśmy razem...
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Wprost.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.