Theresa May zaznaczyła, że od pierwszego dnia urzędowania jej misją było to, żeby uczynić Wielką Brytanię krajem dobrym do życia dla wszystkich, a nie wybranych oraz by wcielić w życie wyniki unijnego referendum. – W 2016 roku daliśmy Brytyjczykom wybór. Wbrew wszelkim przewidywaniom zagłosowali, by opuścić Unię Europejską. Dziś, tak samo jak trzy lata temu, jestem pewna, że w demokracji, jeśli da się ludziom wybór, ma się obowiązek implementacji ich decyzji – podkreśliła May.
Zapewniła przy tym, że zrobiła wszystko, by tak się stało. – Negocjowałam warunki naszego wyjścia i relacji z najbliższymi sąsiadami, by chronić miejsca pracy, nasze bezpieczeństwo i jedność. Zrobiłam wszystko, co mogłam, by przekonać posłów do akceptacji tej umowy. Niestety, nie udało się – przyznała. – Próbowałam trzykrotnie – dodała.
– Teraz jest dla mnie jasne, że w najlepszym interesie naszego kraju leży, by wysiłki (na rzecz brexitu – red.) prowadził nowy premier – stwierdziła May. – Tak więc ogłaszam dziś, że zrezygnuję z pozycji przewodniczącej Partii Konserwatywnej w piątek 7 czerwca, tak by mógł zostać wybrany mój następca – oświadczyła Theresa May.
Jak wyjaśniła, ten proces rozpocznie się w tygodniu po rezygnacji. Premier zaznaczyła, że poinformowała o swojej decyzji królową i zapowiedziała, że do wyboru nowego premiera będzie sprawować urząd. – Jest i zawsze pozostanie dla mnie przedmiotem głębokiego żalu to, że nie udało mi się wdrożyć brexitu – zaznaczyła. Jak wskazała, teraz jej następca będzie musiał znaleźć kompromis, co stanie się możliwe tylko przy dobrej woli obu.
Fiasko Theresy May
Theresa May była jednym z najdłużej urzędujących ministrów spraw wewnętrznych i ma prawie 20-letnie doświadczenie parlamentarne. 13 lipca 2016 roku została premierem Wielkiej Brytanii zastępując na stanowisku Davida Camerona, który zrezygnował po tym, jak Brytyjczycy zdecydowali o wyjściu Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej.
Choć May podjęła misję wykonania woli Brytyjczyków wyrażonej w referendum, wynegocjowane przez jej rząd porozumienie ws. brexitu kilkakrotnie odrzucane było przez parlament. Choć Wielka Brytania miała zgodnie z planem opuścić UE 31 marca 2019 roku, nie udało się to. „Rozwód” został opóźniony.
Czytaj też:
Brexit. Theresa May zgadza się na głosowanie ws. drugiego referendum
Kim jest Theresa May?
Theresa May urodziła się 1 października 1956 roku w Eastbourne. Jest córką pastora Reverenda Huberta Brasiera i Zaidee Brasier. Jej ojciec zmarł w wypadku samochodowym w 1981 roku, a matka umarła zaledwie kilka miesięcy później. W 1997 roku May uzyskała licencjat z geografii na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po studiach do 1983 roku pracowała w Banku Anglii. Następnie była konsultantką ds. finansów w UK Payments Administration.
Doświadczenie polityczne
W 1986 roku wybrano ją do rady londyńskiej dzielnicy Merton. Od 1988 roku stała tam na czele komisji edukacji, natomiast od 1992 roku przez dwa lata była wiceprzewodniczącą frakcji Partii Konserwatywnej. W 2002 roku jako pierwsza kobieta w dziejach została przewodniczącą Partii Konserwatywnej. Rok później wybrano ją członkiem Tajnej Rady i weszła do gabinetu cieni, gdzie zajmowała się transportem i środowiskiem. Później przeniesiona została na stanowisko ministra ds. rodziny. Po wyborach w 2005 roku do jej obowiązków dodano kwestie kultury, mediów i sportu. W 2009 roku w gabinecie cieni objęła pieczę nad emeryturami i pracą. W maju 2010 roku, kiedy powstał gabinet Davida Camerona, objęła w nim funkcję szefa resortu spraw wewnętrznych i minister ds. kobiet i równości.
Życie poza polityką
Prywatnie May jest właścicielką ponad 100 książek kucharskich i przyznaje, że bardzo lubi gotować. Jej kolejną pasją są wyprawy w góry. Nowa premier choruje na cukrzycę typu 1 i dwa razy dziennie musi wstrzykiwać sobie insulinę. Od 26 lat jest żoną bankiera Philipa Maya. Połączyła ich wspólna pasja do krykieta. Nie mają dzieci.
Jest znana ze swojej miłości do ekstrawaganckich butów i designerskich strojów. Pytana w wywiadzie dla BBC Radio o to, co zabrałaby na bezludną wyspę bez zająknięcia oświadczyła, że egzemplarz „Vogue'a”.
Osoby bliskie jej otoczeniu przyznają, że May pracuje do późna, a od rana jest na siłowni. Jeden z kolegów May ze studiów wspominał w mediach, że nigdy nie przepadała ona za Margaret Thatcher. W wieku 17 lat miała żartować, że to ona chciała zostać pierwszą kobietą premierem w Wielkiej Brytanii.
Czytaj też:
Wybory do PE 2019. Przedstawiamy wszystkich kandydatów w poszczególnych okręgach