Wielkie miasto bez seksu

Wielkie miasto bez seksu

Czy to możliwe, że Carrie Bradshaw była kiedyś nastolatką? Miała rodziców, chodziła do szkoły, nie nosiła drogich butów, nie promowała obyczajowych rewolucji? Opowie o tym prequel kultowego „Seksu w wielkim mieście”, który właśnie powstaje.
„Film" Fanów „Seksu w wielkim mieście”, którzy poczuli dreszcz emocji na tę wieść, uspokajamy. „The Carrie Diaries” – o wczesnej młodości Bradshaw –  będzie miał niewiele wspólnego ze zjawiskiem, jakim stała się produkcja HBO. A to dlatego, że zupełnie inna jest dzisiejsza Ameryka od tej, w  której żyła dorosła Carrie, zmieniła się też telewizja.

Głównymi bohaterkami będą dziewczęta zbliżające się do pełnoletności. I przede wszystkim taka widownia na ten serial czeka. Trudno zatem spodziewać się po scenariuszu radykalności. Czeka nas klasyczna opowieść o sercowych problemach dorastających dziewcząt – zgodnie zresztą z książkowymi pierwowzorami autorstwa Candace Bushnell – „Summer in the City" (wydanej w 2011 r.) i „The Carrie Diaries” (2010). To historia o latach, gdy Carrie (w jej roli zobaczymy 18-letnią Annę Sophię Robb) uczęszczała do  liceum. Przygotujcie się na paradę kreacji w stylu lat 80., na  przeżywanie rozterek emocjonalnych i rozgrywek towarzyskich. Tym razem sprawa drogich butów nie będzie najważniejsza.

Coraz większe zakupy

 Jednak nowa odsłona historii o Carrie Bradshaw – paradoksalnie – może przypomnieć o znaczeniu i kultowości „Seksu w wielkim mieście". Serial HBO, stworzony na podstawie książki Candace Bushnell – felietonistki „The New York Observer” i nowojorskiej celebrytki – zadebiutował w  amerykańskiej telewizji w 1998 r. Bezkompromisowo – szczególnie na  początku – ujawniał zmiany w życiu społecznym i emocjonalnym Amerykanów. Pokazywał nowe charaktery kobiet, które bez poczucia winy konsumują dobrodziejstwa zdobyczy drugiej fali feminizmu.

Nie była to wizja rewolucyjna – bohaterki miały już wtedy powody, by zakładać, że ich fundamentalne prawa zostały zdobyte. Pojawiały się czasem wątpliwości, co im wolno, a czego nie, ale pytały o to bez skrępowania. Do tego otwarcie rozmawiały o seksie i traktowały mężczyzn tak, jak oni zwykli je traktować – czyli jako obiekty seksualne. Nic dziwnego, że z takimi bohaterkami kobieca widownia chciała się identyfikować – były w końcu nastawione na nieskrępowany rozwój, miały harmonijny stosunek do własnej kobiecości, chciały dokonywać niezależnych wyborów. 

Kiedy ten odważny serial debiutował pod koniec lat 90., w Białym Domu rezydował jeszcze Bill Clinton. Sam lubił skoki w bok, a tamtejsza opinia publiczna potrafiła przyjąć niemal wszystko. W końcu oglądała w telewizji publiczne przesłuchanie prezydenta USA, który bronił się przed impeachmentem, twierdząc, że seks oralny z Monicą Lewinsky nie był prawdziwym seksem.

Wieże WTC górowały nad dolnym Manhattanem, recesja i  kryzys kojarzyły się z historią, obywatele Stanów Zjednoczonych, pławiący się w dobrobycie i bezpieczeństwie, cieszyli się – podobnie jak bohaterki serialu – z przyjemności i coraz większych zakupów. A  recenzenci pierwszych części pisali o postfeministycznym wizerunku współczesnych bohaterek i błyskotliwości dowcipu scenarzystów „Seksu w  wielkim mieście".

Ciemny ekran zamiast seksu

Z biegiem lat serial zmieniał się, tak jak nastroje Amerykanów. Stawał się coraz bardziej konserwatywny. W ostatnich dwóch sezonach, zrealizowanych już za prezydentury George’a W. Busha, zatwardziałe singielki, wierzące gorliwie w obyczajowe swobody, nerwowo rozglądały się za stałymi partnerami i stabilizacją. W końcu uznały, że miłość, małżeństwo i rodzina to jedyne sensowne wybory na przyszłość.

W „Seksie..." honoru kobiet wyzwolonych do końca broniła tylko najstarsza z czterech bohaterek i najbardziej radykalna Samantha Jones (Kim Cattrall). To jednak nie wystarczyło, by cała historia nie zmieniła się w końcu z satyry o niezależności w bajkę o Kopciuszku.

Przy czym przekaz pierwszych sezonów i tak był złagodzony w porównaniu z pierwowzorem, czyli książką Bushnell. Każdy, kto ją czytał, wie, że nawet HBO, mimo swojej swobody, nie zdecydowało się na dosłowną adaptację. Serial to  wyidealizowana wersja tekstu, stworzonego przez pisarkę na podstawie własnych doświadczeń. Wykreowany przez nią obraz życia na Manhattanie, charaktery żyjących tam kobiet, jest boleśnie szczery. Samotne, wykształcone, ale niezbyt zamożne bohaterki poszukują sposobu na  spełnione życie w teoretycznie pełnym możliwości Nowym Jorku. Otaczają je wieczni kawalerowie, zainteresowani jedynie niezobowiązującymi „one night stands".

Esencją ich egzystencji są wernisaże, podczas których można najeść się za darmo, oraz imprezy klubowe, na których można kogoś poznać. Uzupełnieniem tych rozrywek są plotki, seks z przygodnie poznanymi partnerami oraz starania o jak najskuteczniejsze kontakty. Bo w Nowym Jorku, jak przyznaje Bushnell, dużo bardziej od tego, kim jesteś, liczy się to, kogo znasz. Jej bohaterki raczej walczyły o przetrwanie. Tymczasem serialową Carrie najbardziej zaprząta pytanie: „Czy kobiety na  Manhattanie odrzuciły ideę miłości?". Z nadzieją, że nie, będzie dorastała nastoletnia bohaterka nowego serialu. Nie bez znaczenia jest, że produkcja o licealnej Carrie powstaje w stacji The CW, co musi zmienić wymowę opowieści. HBO – jako telewizja płatna – nigdy nie  musiała brać pod uwagę ograniczeń, jakie dotyczą ogólnodostępnych stacji. A CW ( jej właścicielami są CBS Corporation i Warner Bros. Entertainment) nadaje głównie sitcomy, seriale i reality show.

Jej docelową grupą są kobiety w wieku 18-34 lat, a serialowymi okrętami flagowymi „Melrose Place", „Pamiętniki wampirów” i „Plotkara”. Zatem między starym „Seksem w wielkim mieście” a nowym serialem o nastoletniej Bradshaw będzie taka różnica jak między „Czystą krwią” Alana Balla, twórcy „Sześciu stóp pod ziemią”(HBO), i „Pamiętnikami wampirów” (The CW). W pierwszym można doszukiwać się społecznych metafor, w drugim znajdziecie najwyżej odniesienia do klasycznych seriali o dorastaniu. Tam, gdzie w pierwszym pojawiają się seks, przemoc, czarna magia, w  drugim królują idealistyczne wyobrażenie o miłości, elementy bajkowe oraz cięcia czy po prostu zaciemnienia ekranu.

Obsesja na punkcie mężczyzn

Uzależnienie od mody i zakupów może pozostać jedynym elementem, który będzie łączył kultowy „Seks..." z prequelem. W końcu The CW znana jest z  promowania fiksacji na punkcie stylizacji – to stacja, która wykreowała „Plotkarę”. Nowy serial i „Plotkarę” łaczą postacie producentów: Josha Schwartza i Stephanie Savage (oboje produkowali też i pisali „Życie na  fali” i „Chucka”). Wśród twórców „The Carrie Diaries” jest także Amy Harris, jedna z autorek scenariusza „Seksu w wielkim mieście”.

Równiez ona – choć prawdopodobnie nieświadomie – przygotowała widzów na  nadejście produkcji o naprawdę niedojrzałej Carrie. A to dlatego, że z  sezonu na sezon rosła infantylność bohaterek „Seksu..." oraz ich niepokojące przywiązanie do rzeczy materialnych. Zjawisko to w ostatnich odsłonach, a potem w dwóch filmach kinowych, przekroczyło granicę śmieszności.

Carrie, Samantha, Charlotte i Miranda stały się w końcu własnymi karykaturami z przesadnym makijażem, na niewyobrażalnie wysokich obcasach i w sukniach najdroższych projektantów. Oraz z mocno zaawansowaną obsesją na punkcie mężczyzn. Powrót do ich wczesnej młodości jest według twórców serialu HBO zupełnie niepotrzebny. „Moja przygoda z Carrie zaczęła się, kiedy miała 33 lata, a skończyła, kiedy była 43-latką" – mówi producent „Seksu…”, Michael Patrick King, pytany o  prequel. „Nigdy nie wiedziałem, kim byli jej rodzice i nie chciałem się nad tym zastanawiać.

Ona istniała tylko jako część Manhattanu. I jak się nad tym zastanowię, to nadal nie chcę wiedzieć, czy miała rodzeństwo, gdzie chodziła do szkoły i czy rówieśnicy ją akceptowali. Kompletnie nie  interesuje mnie pomysł, żeby teraz cofnąć się i zobaczyć ją jako dziewczynę, która później stała się Carrie". Nie jest tym również zachwycona odtwórczyni starszej Carrie, Sarah Jessica Parker: „Nie ma co udawać, że to wcześniejszy odcinek tej samej historii. To dwie zupełnie różne opowieści” – stwierdziła w rozmowie z „Los Angeles Times”. Pierwsza jest o tym, jak radzić sobie z brakiem stabilizacji, spokoju, czym wypełniać pustkę. Druga będzie wychwalać młodość, czyli czas, w  którym niespełnienie nie jest jeszcze problemem. I nikt wtedy nie myśli o prowokowaniu obyczajowych rewolucji.

Okładka tygodnika WPROST: 14/2012
Więcej możesz przeczytać w 14/2012 wydaniu tygodnika „Wprost”
Zamów w prenumeracie lub w wersji elektronicznej:
 0

Spis treści tygodnika Wprost nr 14/2012 (1520)

  • Miesiąc pamięci wybiórczej 1 kwi 2012, 12:00 Mówiąc wprost, kwiecień stał się jednym wielkim miesiącem pamięci narodowej. Co tam polski sierpień, co tam listopad. Kwiecień rządzi. Zaczynamy od siódmej rocznicy śmierci Jana Pawła II. 4
  • Tydzień w skrócie 1 kwi 2012, 12:00 Zadyma emerytalna Serial pod tytułem „Reforma emerytalna" dobiega końca. Donald Tusk dogadał się z Waldemarem Pawlakiem, wiek emerytalny kobiet i mężczyzn zostanie więc podniesiony do 67 lat. Co więcej, nie będzie w tej sprawie... 6
  • Wojna wygrana! A może potyczka? 1 kwi 2012, 12:00 W zgiełku trąbek, gwizdków i walenia w bębny zamykał się w piątek pierwszy rozdział festiwalu emerytalnego. Swoją sztandarową reformę premier Tusk dowiózł do mety samotnie. Choć oficjalnie wspiera go koalicjant, zaufania nie ma, nie było i nie będzie. Waldemar Pawlak... 10
  • Mistrzostw pamięci żałobny rapsod 1 kwi 2012, 12:00 Święta Wielkiej Nocy to czas nadziei. Z tej okazji chciałbym złożyć wszystkim czytelnikom „Wprost” serdecznie życzenia właśnie tego, abyśmy nadal mieli tę nadzieję – nadzieję na coraz więcej fajnej, oryginalnej polskiej kultury, zarówno tej masowej, jak i... 13
  • Autostrada po polsku 1 kwi 2012, 12:00 Politycy obiecali, że na Euro 2012 będziemy mieli sieć szybkich dróg. Nie dotrzymali słowa. Nawet Warszawa nie będzie w Europie przed piłkarskim turniejem. Dzieli ją od niej 20 kilometrów niedokończonej autostrady A2. 14
  • Piszę, bo dziś milczeć nie mogę 1 kwi 2012, 12:00 Dziś już nie muszę oddawać tekstu do redakcji w postaci wydruku i na dyskietce, jak było wówczas, kiedy internet w Polsce raczkował i mało kto posługiwał się pocztą elektroniczną. Dziś żyjemy w innym świecie, inaczej się komunikujemy, z czego wynika czasem brak komunikacji.... 20
  • Nieistniejąca prawda o Smoleńsku 1 kwi 2012, 12:00 Dlaczego opublikowane przez MSZ zapisy rządowych rozmów telefonicznych tuż po katastrofie smoleńskiej nikomu niczego nie udowodnią? 22
  • Alien kontra Predator 1 kwi 2012, 12:00 Bezpardonowa walka na śmierć i życie na lewicy przypomina starcie filmowych gigantów. 26
  • Gest Sikorskiego 1 kwi 2012, 12:00 Dla uchodźców, których sprowadził z Afryki szef naszej dyplomacji, Polska to nie Europa. Uważają, że zostali u nas uwięzieni. Żyją godnie tylko dzięki pomocy prywatnych osób. Jedna z kobiet uciekła z dziećmi do Hanoweru. Teraz czeka ją deportacja. Do naszego kraju oczywiście. 30
  • Śmierć białej kiełbasy 1 kwi 2012, 12:00 Spójrzmy na Wielkanoc jak na matkę naszego obżarstwa. Nie dajmy się balsamować saletrą z szynki. A na koniec wiara restauratora – dekalog Adama Gesslera. 34
  • „Obywatelu, nie pieprz bez sensu!” 1 kwi 2012, 12:00 Zacznę od przypomnienia dwóch rysunków Andrzeja Mleczki. Jeden pokazuje słonia, który próbuje bardzo nieudolnie posiąść żyrafę, pod rysunkiem jest napis: „Obywatelu, nie pieprz bez sensu”. Drugi to rysunek Orła Białego na leżance u psychoanalityka, nad którym... 40
  • Po co mieć dzieci? 1 kwi 2012, 12:00 Coraz częściej słyszymy o demograficznym dramacie w Polsce. Kolejne niże produkują coraz mniej dzieci, pod względem liczby nowo narodzonych spadamy poniżej dwusetnego miejsca na świecie. W związku z tym politycy różnej maści coraz częściej mówią o polityce prorodzinnej, którą... 42
  • Awantura o Kalinę 1 kwi 2012, 12:00 Dom sprzedany, meble też. Los listów i fotografii w większości nieznany. Część zginęła, część ukradziono, część ma nowych właścicieli, a część tkwi głęboko pochowana w szufladach spadkobierczyni. Spuścizna po Kalinie Jędrusik 20 lat po śmierci tej wybitnej artystki właściwie... 44
  • Pisanka ponad podziałami 1 kwi 2012, 12:00 Żydzi, muzułmanie, buddyści i poganie podzielą się jajkiem z chrześcijańskimi przyjaciółmi. Wierzą, że ani Jahwe, ani Budda, Allah czy Perun nie będą mieli nic przeciw temu. 48
  • Nagi z Ogrodu Oliwnego 1 kwi 2012, 12:00 Cel: ustalić tożsamość mężczyzny, który był świadkiem pojmania Jezusa z Nazaretu, cieśli, wędrownego nauczyciela, uzdrowiciela i egzorcysty. Po raz ostatni poszukiwanego widziano tuż przed północą 6 kwietnia 30 roku n.e. Nagi uciekał w kierunku Jerozolimy. 52
  • Pogromca złych duchów 1 kwi 2012, 12:00 Podobno z jednej kobiety wyszło ich aż 240. Zewil, beliar, aszan, libal… Każdy z nich miał imię. Wszystkie ksiądz Michał Olszewski zapisał w zeszycie. Lucyfera wśród nich nie było. 56
  • Zgoda na odejście 1 kwi 2012, 12:00 Mówienie o śmierci to rzecz niełatwa, ale próbujemy się jej wspólnie uczyć. O ile język sztuki sobie z tym radzi, o tyle my, społeczeństwo, nie bardzo. O tym, co ostateczne, mówi reżyserka Magdalena Łazarkiewicz, która zrealizowała krótki film promujący kampanię „Daj... 60
  • Piłkarski wentyl 1 kwi 2012, 12:00 Po ostatnich krwawych starciach z udziałem kibiców rządzący Egiptem wojskowi przekonują, że tylko oni mogą uchronić kraj przed chaosem. Ale to oni ten chaos wywołali. 62
  • Wybory generała 1 kwi 2012, 12:00 Niedzielne głosowanie w Birmie było teatrzykiem na potrzeby Zachodu. W roli głównej wystąpiła ikona opozycji Suu Kyi, ale spektakl reżyserował generał Than Shwe, niepodzielny władca Birmy. 66
  • Bezbożni ewangeliści 1 kwi 2012, 12:00 Chcą medytować, nawracać i stawiać kościoły. Czterej liderzy nowej religii – neoateizmu. 68
  • Sceny z życia kur 1 kwi 2012, 12:00 W wielkiej wojnie producentów, ekologów i nas, konsumentów, stare porzekadło „daj kurze grzędę” wypisano na bojowych sztandarach. Rzecz nie jest błaha, bo chodzi o dwie rzeczy ważne w życiu każdego człowieka: jaja i pieniądze 72
  • Wojna dyskontowa 1 kwi 2012, 12:00 Supermarkety chciałyby mieć opinię równie tanich jak dyskonty, a dyskonty równie eleganckich jak delikatesy. Wojna o wychudzony portfel Polaka się zaostrza. Kto wygra? 76
  • Polityka wymierania narodu 1 kwi 2012, 12:00 Niedawno odbył się II kongres demograficzny, na którym Rządowa Rada Ludnościowa przedstawiła dokument pt. „Założenia polityki ludnościowej Polski, 2012”. Na 355 stronach znajdujemy wnikliwą diagnozę procesu wymierania narodu polskiego, bo jak inaczej nazwać... 78
  • Cameron sięgnął dna 1 kwi 2012, 12:00 Na Księżycu postawiło stopę już dwunastu ludzi. Do dna Rowu Mariańskiego, niemal 11 km pod powierzchnią Pacyfiku, dotarło tylko trzech śmiałków – w tym jeden samotnie. To James Cameron, reżyser „Titanica” i „Avatara”. 80
  • Piękno liczb 1 kwi 2012, 12:00 Na ile jesteśmy dziećmi swoich czasów? Żyjemy w rytm systemu matematycznego sprzed tysięcy lat, stworzonego po to, by łatwiej dzielić ziarno oraz ziemię Mezopotamii. Jestem świeżo po lekturze nowej książki prof. Iana Stewarta („Dlaczego prawda jest piękna. O symetrii w... 83
  • Wielkie miasto bez seksu 1 kwi 2012, 12:00 Czy to możliwe, że Carrie Bradshaw była kiedyś nastolatką? Miała rodziców, chodziła do szkoły, nie nosiła drogich butów, nie promowała obyczajowych rewolucji? Opowie o tym prequel kultowego „Seksu w wielkim mieście”, który właśnie powstaje. 84
  • Głośniej od bomb 1 kwi 2012, 12:00 Co mają smartfony do rewolucji, rewolucja do sztuki, a sztuka do ptaków? Na to pytanie odpowiadają wściekli moskiewscy artyści na wystawie „Angry Birds” w warszawskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej. 88
  • Jerry Elejson! 1 kwi 2012, 12:00 Nareszcie mamy w Polsce spektakl naprawdę obrazoburczy. Porywający show i tradycyjny moralitet w jednym – „Jerry Springer – the opera” Jana Klaty. 90
  • Rekin Damiena Hirsta powraca do Tate Modern 1 kwi 2012, 12:00 Akwariumma dwa na pięć metrów. Wypełnia je formalina oraz ciało australijskiego rekina, którego na zlecenie Damiena Hirsta złowiono w 1990 r. 90
  • Sztuka sowizdrzalska 1 kwi 2012, 12:00 Maciek Szajkowski z Kapeli ze wsi Warszawa zapowiada nową płytę projektu r.u.t.a. Opowiada nam też o długiej drodze do nagrania najnowszego albumu „Nord”. KAPELA ZE WSI WARSZAWA zadomowiła się na Broadwayu 91
  • Zawróceni i nawróceni 1 kwi 2012, 12:00 Mijam samochodem naszych krzykliwych Beduinów pod państwowymi urzędami, myślę: byłem świadkiem, jak w sali BHP stoczni powstawała „Solidarność”. Nikt wtedy nie przypuszczał, że taki będzie jej triumf. Nikt – że aż taki upadek. 96
  • Pusty talerz edukacji narodowej 1 kwi 2012, 12:00 Nie dziwię się, że zacne grono polskich patriotów głoduje, aby pomóc historii w szkole. Dziwię się, że nie głodują inni. Bo przecież nie tylko historia idzie w szkole jak po grudzie. Uczniowie nie garną się do czytania lektur –... 97
  • Odlot 1 kwi 2012, 12:00 Kiedy ukaże się ten numer „Wprost", prawdopodobnie będę w Johannesburgu. Po przylocie z Kapsztadu, gdzie mam zaplanowane zwiedzanie parków narodowych, plaż nad oceanem, miasta, podobno przepięknego, a jak zdrowie dopisze, to i... 97
  • Terror macania 1 kwi 2012, 12:00 Reżim Donalda Tuska okupujący Polskę z dnia na dzień zwiększa zakres terroru. Po zamachu w Smoleńsku i wykolejeniu pociągu pod Szczekocinami agenci rządu Platformy zaczęli represyjnie obmacywać Annę Fotygę. Media doniosły o kilkukrotnym wymacaniu posłanki Fotygi w Gdańsku i... 98

ZKDP - Nakład kontrolowany