NATO i kobiety

NATO i kobiety

Dodano:   /  Zmieniono: 
Wybory szefa NATO są jak wybory papieża, tylko brakuje unoszących się z komina dymów - mówi były rzecznik prasowy Javiera Solany, Jamie Shea. Dzisiaj media ogłosiły duńskiego premiera nowym sekretarzem generalnym, ale rzeczywistość polityczna może spłatać nam wszystkim figla.
Chyba emocjonujemy się nie tym, co trzeba. Wybory nowego szefa paktu to rzeczywiście ważna sprawa. Kim jednak jest sekretarz generalny pokazała np. wojna w Gruzji. To człowiek, który może czasem ostrzej się wypowiedzieć, ale ostatecznie musi się dostosować do chóru 26, a wkrótce 28, krajów członkowskich. To nie przywódca armii, który sam może poprowadzić wojnę, ale raczej poszukiwacz konsensusu. Co swoją drogą często jest prawdziwą misją niemożliwą, zwłaszcza przy rozrastającym się i przez to coraz bardziej zróżnicowanym sojuszu. Oczywiście, że nie jest obojętne, kto stoi na czele paktu. I dla kraju, z którego pochodzi szef NATO jest to wielka nobilitacja i prestiż. Ale o wiele ważniejsza od wyboru sekretarza jest przygotowywana właśnie nowa doktryna strategiczna paktu. To ten dokument, który wyznaczy cele, wskaże zagrożenia i pokaże sposoby walki z nim określi, czym będzie sojusz w najbliższych latach. To mniej atrakcyjny medialnie temat, ale o wiele istotniejszy niż giełda nazwisk. Która zresztą, jak pokazuje doświadczenie, może się okazać zbiorem bezużytecznych dywagacji. NATO dzisiejsze a to sprzed półwiecza to jednak dwie inne organizacje. W 1959 roku zagrożeniem był Związek Radziecki. Teraz, hmmm, no właściwie to z powrotem Rosja może być postrzegana jako potencjalne zagrożenie, choć nikt tego oficjalnie nie powie, natomiast zagrożeniem jest faktycznie terroryzm. 50 lat temu nikt też nie podejrzewał, że w 1999 roku NATO zaatakuje zbrojnie ościenny kraj, nie zagrażający w dodatku żadnemu z krajów członkowskich. Mam na myśli oczywiście naloty na Jugosławię, które uważałam, uważam i będę uważać za chyba największy błąd paktu. Pomimo to jednak dla NATO nie ma alternatywy, to nasza jedyna gwarancja bezpieczeństwa. I w kontekście nowej strategii bardzo ważne dla Polski jest to, że do prac nad nią zaproszono - na wniosek Radosława Sikorskiego - byłego ministra spraw zagranicznych prof. Adama Rotfelda, doświadczonego dyplomatę, który już po odejściu ze stanowiska wykazał się rzadko spotykaną klasą.
I jeszcze słówko na temat, który przemknął bez wielkiego echa - konferencji (w Parlamencie Europejskim) i wystawie (w Stałym Przedstawicielstwie Polski przy UE) poświęconych jednemu z największych polskich bohaterów XX wieku, rotmistrzowi Witoldowi Pileckiemu. Przykre, że dalej jest to postać nieznana szerszej publiczności. A życiorysu człowieka - który jako ochotnik walczył z bolszewikami w 1920 roku, potem w kampanii wrześniowej, następnie dobrowolnie dał się uwięzić w Auschwitz gdzie organizuje ruch oporu i pisze raporty, ucieka z obozu i potem walczy w Powstaniu Warszawskim i wreszcie zostaje zamordowany przez komunistów w 1948 roku -  powinniśmy się chyba wszyscy nauczyć na pamięć. Przy okazji podaję adres strony internetowej: www.en.pilecki.ipn.gov.pl
A teraz a propos wymienionych w tytule kobiet. Jutro Dzień Kobiet a ja myślę o niezwykłej, absolutnie rewolucyjnej książce Wirginii Woolf "Orlando". Prawie sto lat temu Woolf pisała o mężczyźnie, który stawał się kobietą i znów mężczyzną, przemieszczając się w czasie. Pomimo upływu lat, bagatela - ponad 300 - i zmian płci była to jedna i ta sama osoba. Po stu latach idea, że kobiety mają w sobie cechy męskie, a mężczyźni kobiece nie bulwersuje. I to nie tyle zasługa wybujałych gender studies, ale zmieniających się warunków i ról społecznych. Choć czasem żal, że nie ma już, albo przynajmniej nie widać ich zbyt często, prawdziwych rycerzy, odważnych, szarmanckich i silnych...

Ostatnie wpisy

  • Kosowo - symbol wstydu i głupoty 17 lut 2013 Pięć lat temu, gdy Kosowo jednostronnie ogłosiło swoją niepodległość, Serbia straciła historyczną kolebkę. Te z krajów Unii Europejskiej, które uznały tę niepodległość, straciły nie tylko honor ale również rozsądek. To nie zbrodnia – to coś gorszego. To głupota.
  • Tolerancja dla wybranych 29 sty 2013 Obserwuję lincz medialno-internetowy na pani poseł Pawłowicz i zastanawiam się, jak ci sami ludzie, którzy oburzają się na żarty z pani poseł Grodzkiej, potrafią teraz wylewać pomyje na panią Pawłowicz. No chyba, że w myśl hasła "nie toleruję ludzi nietolerancyjnych".
  • Belgijska melancholia i język niderlandzki 12 sty 2013 Zaintrygowała mnie książka Marka Orzechowskiego "Belgijska melancholia", poświęcona właśnie Belgii. I choć mieszkam w tym kraju od ponad siedmiu lat, dowiedziałam się rzeczy, których wcześniej nie znałam. I inaczej popatrzyłam na roszczenia "flamandzkich nacjonalistów".
  • Euro, Europo! 31 gru 2012 2012 rok zostanie zapamiętany jako czas kryzysu i zacieśniającej się coraz bardziej integracji ekonomicznej Unii Europejskiej. I tu na dwoje babka wróżyła, bo według jednych kryzys był wynikiem nadmiernej integracji, inni zaś widzą w kryzysie pretekst do integracji.
  • Hodowanie potwora 16 gru 2012 Na marginesie strzelaniny w amerykańskiej szkole znów zastanawiam się nad rolą mediów. Na ile media, poprzez pisanie/pokazywanie/mówienie o czymś, przyczyniają się do popularyzacji tego zjawiska? Czy gdyby mordercy pozostawali bezimienni byłoby mniej seryjnych morderstw? I czy...