Zarzut "mordu sądowego" postawiono dwóm byłym sędziom wojskowym z czasów stalinowskich - Edmundowi R. z Katowic i Jerzemu K. z Wrocławia.
Prokurator pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej z Katowic zarzucił 86-letniemu Edmundowi R. "mord sądowy" wobec Anny K., popełniony, gdy w październiku 1946 r. zasiadał on jako asesor w składzie Wojskowego Sądu Rejonowego w Katowicach.
Według katowickiego IPN, "przekroczył on swoje uprawnienia poprzez orzeczenie wobec Anny K. kary śmierci, z oczywistym pogwałceniem obowiązujących wówczas przepisów prawa".
"Skazał pokrzywdzoną za inny, zagrożony surowszą karą czyn niż zarzucany jej w toku śledztwa, przy braku jakichkolwiek dowodów wskazujących na jego popełnienie" (wyrok wykonano).
Edmund R. nie przyznał się do zarzutu i w obszernych wyjaśnieniach oświadczył, że podczas narady nad wyrokiem głosował za uniewinnieniem Anny K., ale został przegłosowany przez dwóch pozostałych członków składu sędziowskiego. Utrzymywał, że sporządził do wyroku tzw. zdanie odrębne. Jednak w aktach sprawy, którymi dysponuje IPN, nie znaleziono tego dokumentu.
Jerzy K. jest podejrzany o "mord sądowy" z 1949 r. wobec Czesława P., popełniony gdy w sierpniu 1949 r. zasiadał on jako sędzia zawodowy w składzie Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu.
Orzekając w sprawie Czesława P. i Mariana D., "nie dopełnił swego obowiązku i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom, a nadto godząc się na orzekanie w składzie sprzecznym z prawem, uznał Czesława P. za winnego zarzucanego mu przestępstwa sabotażu, podczas gdy czyn oskarżonego nie wyczerpywał znamion wskazanego przestępstwa".
Jerzy K. wymierzył Czesławowi P. karę śmierci, którą wykonano we wrześniu 1949 r. Również Mariana D. (sądzonego wraz z Czesławem P.), skazanego w tym procesie na karę 15 lat, uznał winnym sabotażu, podczas gdy czyn oskarżonego także "nie wyczerpywał znamion" tego przestępstwa.
W tej sprawie postawiono mu zarzut przekroczenia obowiązków.
Są to pierwsze takie zarzuty pionu śledczego IPN wobec stalinowskich sędziów.
em, pap
Według katowickiego IPN, "przekroczył on swoje uprawnienia poprzez orzeczenie wobec Anny K. kary śmierci, z oczywistym pogwałceniem obowiązujących wówczas przepisów prawa".
"Skazał pokrzywdzoną za inny, zagrożony surowszą karą czyn niż zarzucany jej w toku śledztwa, przy braku jakichkolwiek dowodów wskazujących na jego popełnienie" (wyrok wykonano).
Edmund R. nie przyznał się do zarzutu i w obszernych wyjaśnieniach oświadczył, że podczas narady nad wyrokiem głosował za uniewinnieniem Anny K., ale został przegłosowany przez dwóch pozostałych członków składu sędziowskiego. Utrzymywał, że sporządził do wyroku tzw. zdanie odrębne. Jednak w aktach sprawy, którymi dysponuje IPN, nie znaleziono tego dokumentu.
Jerzy K. jest podejrzany o "mord sądowy" z 1949 r. wobec Czesława P., popełniony gdy w sierpniu 1949 r. zasiadał on jako sędzia zawodowy w składzie Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu.
Orzekając w sprawie Czesława P. i Mariana D., "nie dopełnił swego obowiązku i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom, a nadto godząc się na orzekanie w składzie sprzecznym z prawem, uznał Czesława P. za winnego zarzucanego mu przestępstwa sabotażu, podczas gdy czyn oskarżonego nie wyczerpywał znamion wskazanego przestępstwa".
Jerzy K. wymierzył Czesławowi P. karę śmierci, którą wykonano we wrześniu 1949 r. Również Mariana D. (sądzonego wraz z Czesławem P.), skazanego w tym procesie na karę 15 lat, uznał winnym sabotażu, podczas gdy czyn oskarżonego także "nie wyczerpywał znamion" tego przestępstwa.
W tej sprawie postawiono mu zarzut przekroczenia obowiązków.
Są to pierwsze takie zarzuty pionu śledczego IPN wobec stalinowskich sędziów.
em, pap