Z frontu medialnego

Z frontu medialnego

Dodano:   /  Zmieniono: 112
Tomasz Lis (fot. WhiteSmoke Studio)
Kampania wyborcza nie jest może nadmiernie ekscytująca, ale też nie politycy toczą teraz heroiczną batalię o wszystko. Toczą ją media.
Siły liberalizmu, oligarchii, zaprzaństwa i służalstwa rzuciły kolejne wyzwanie siłom prawdziwie polskim – narodowym i patriotycznym. Ze strachu przed zwycięstwem opcji niepodległościowej dzień w dzień manipulują narodem, łżą i kręcą. Uprawiają wstrętną, prorządową kampanię. A robią to, podle wykoślawiając sens zdarzeń, pojęć i słów. W  tej dramatycznej sytuacji opcja niepodległościowa musi się bronić, zwracając się bezpośrednio do odbiorców i tłumacząc im, jaki jest właściwy sens słów i zdarzeń. Oto przedwyborczy patriotyczny samouczek, rozjaśniający ludziom, o co idzie i co jest grane, porządkujący myśli i  prostujący skrzywione interpretacje.

1. Debata w TVP, TVN i w Polsacie – próba przedstawienia rzeczywistości w krzywym zwierciadle. Debata w siedzibie PiS – uczciwa, obiektywna rozmowa o Polsce.

2. Redaktor Olejnik – redaktorka nieobiektywna, do prowadzenia debat się nienadająca. Redaktorzy Semka, Wildstein, Ziemkiewicz, Sakiewicz –  publicyści patriotyczni, gwarantujący bezstronność debaty.

3. Redaktor Kolenda-Zaleska – zadawała nieobiektywnie pytania, na które prezes nie znał odpowiedzi. Redaktor Lichocka pokazała, że można lepiej i obiektywniej.

4. Krytyczne teksty na temat Tuska w „Gazecie Wyborczej" – kamuflaż. Krytyczne teksty na temat Tuska w „Uważam Rze" – prawda.

5. PiS odzyskuje TVP – przywrócenie równowagi w mediach. PiS traci TVP –  kontrofensywa Układu.

6. Członkostwo prezesa TVP Juliusza Brauna w Unii Wolności (lata temu) –  świadectwo upartyjnienia telewizji. Start byłego szefa radia publicznego Krzysztofa Czabańskiego z list PiS – dowód, że radio publiczne było za  czasów Czabańskiego apolityczne.

7. Mianowanie przez Czabańskiego Krzysztofa Skowrońskiego szefem Trójki – promowanie fachowców. Odwołanie Skowrońskiego – skandal!

8. Uczynienie z Trójki przez tegoż przyczółka dla dziennikarzy związanych z PiS – triumf obiektywizmu dziennikarskiego. Zerwanie z nimi współpracy – paraliżowanie debaty publicznej.

9. Wysyłanie redaktora Karnowskiego w celu nagrywania rozmów z prezesem Kaczyńskim wieczorem, by prezes mógł się wyspać rano – szacunek dla męża stanu. Rezygnacja z tej praktyki – cios zadany opozycji.

10. Kierowanie „Wiadomościami" TVP przez zupełnie niezależnego od PiS redaktora Karnowskiego – ukłon złożony pluralizmowi w mediach. Odwołanie Karnowskiego – mordowanie pluralizmu.

11. Tekst w „Polityce" „Tusku, musisz" – świadectwo politycznego zaangażowania redakcji. Piękny panegiryk redaktora Karnowskiego o  wspaniałym premierze Kaczyńskim – rzetelna sylwetka wielkiego przywódcy.

12. Przypominanie, że w zeszłorocznej kampanii prezes złagodniał po  proszkach – chamstwo. Nieustanne powtarzanie przez redaktora Zarembę w  biografii prezesa Kaczyńskiego formułki „można zrozumieć Jarosława Kaczyńskiego" – dowód empatii.

13. Zaproszenie do programu czterech intelektualistów, wśród których tylko jeden sympatyzuje z PiS – białoruski standard. Zaproszenie przez redaktora Pospieszalskiego wyłącznie osób sympatyzujących z PiS –  korzystanie z wolności słowa.

14. PiS walczy z kibolstwem – słusznabatalia z przestępcami. Prokuratura aresztuje „Starucha" – reżim Tuska prześladuje patriotów.

15. Prezydent Kaczyński z powodu niedyspozycji żołądkowej i artykułu o  „kartoflu" nie jedzie na szczyt Trójkąta Weimarskiego – asertywna polityka zagraniczna. Tusk spotyka się z Merkel – wywieszanie białej flagi.

16. Mówienie o prezydencie Kaczyńskim „nieudolny" – przemysł pogardy. Mówienie o prezydencie Komorowskim „zdrajca" – oczywista oczywistość.

17. Żarty z Lecha Kaczyńskiego – nagonka. Mówienie o Bronisławie Komorowskim: przypadkowy prezydent – komplement.

18. Postawienie zarzutów byłemu szefowi CBA Mariuszowi Kamińskiemu –  totalitarne praktyki. Niezapłacenie przez byłego szefa CBA pana Wąsika za benzynę i ignorowanie wezwań z policji – pomyłka.

19. Przodkowie redaktorów „Gazety Wyborczej" w KPP – dowód, że walkę z  narodem mają w genach. Poeta Rymkiewicz opiewający władzę ludową – błąd młodości.

20. Opluwanie Michnika – pisanie prawdy. Michnik oddający sprawę do sądu – wykorzystywanie sądów do walki z niezależnymi publicystami.

Można by  tak długo, ale istota medialnej manipulacji sił zaprzaństwa i łajdactwa została tu wyłożona i rozjaśniona. Na szczęście są redaktorzy odpowiedzialni za Polskę, naród i krzewienie patriotyzmu, którzy tej manipulacji nie przepuszczą. Przeciwstawiają się jej prawdom, siłom i  godnościom osobistom. Nie ulegli i nie ulegną. Pozostaną niepokorni. Tak trzymać!

 112

Czytaj także