Norki amerykańskie - w "Ujściu Warty" jak w domu

W Parku, który jest jedną z największych ostoi ptactwa wodnego i błotnego w tej części Europy, monitoring norki amerykańskiej rozpoczęto w połowie lat 90-tych XX wieku i prowadzi się go do dziś. Liczbę drapieżników ocenia się przy użyciu kilku metod: odłowów w pułapki, zimowego liczenia tropów, zastawiania tratw na tropy, ewidencji śmiertelności na pobliskich drogach oraz poprzez obserwacje bezpośrednie. Wyniki ukazują, że populacja norki na tym terenie od kilku lat utrzymuje się na stałym, wysokim poziomie. Zagęszczenie wzdłuż cieków wodnych, gdzie norek jest najwięcej, wykazało występowanie aż 12 osobników na 10 km linii brzegowej i jest jednym z największych zagęszczeń stwierdzonych w Europie.

- Norka amerykańska stanowi poważne zagrożenie przede wszystkim dla gniazdujących tu ptaków wodnych i błotnych, których jaja stanowią dla niej łatwo dostępny łup. Narażone są także dorosłe ptaki: od niewielkich rozmiarów wróblowatych do gęgawy - oceniła Jędrzejewska. Przyrodnicy ustalili, że w jadłospisie norek do 15 proc. stanowią płazy, do 60 proc. ryby a do 30 proc. ssaki. Te proporcje są jednak ściśle związane z porą roku. Nie wiadomo jednak, jaki wpływ ma ten inwazyjny gatunek na wymienione zwierzęta. Podczas badań stwierdzono natomiast, że norka amerykańska w dużym stopniu (do 60 proc. w sezonie lęgowym) odżywia się ptakami oraz ich jajami, co może mieć negatywny wpływ na sukces lęgowy ptaków występujących w "Uściu Warty". Szczególnie narażone na ataki norek są ptaki ściśle związanie ze środowiskiem wodnym, takie jak: łyska, kaczki np. krzyżówka czy też gęgawy.

Od kilku lat w Parku Narodowym "Ujście Warty" prowadzone są próby ograniczenia liczebności norki amerykańskiej. Jej populacja jest jednak stale zasilana. W pobliżu Parku znajdują się fermy futrzarskie, a ucieczki tych zwierząt są tam na porządku dziennym. Badania genetyczne wykazały, iż około 40 proc. populacji norki występującej w "Ujściu Warty" to uciekinierzy z ferm.

PAP, arb