SGGW ma nowego rektora

SGGW ma nowego rektora

Dodano:   /  Zmieniono: 
Prof. Szymański jest profesorem zwyczajnym w Katedrze Geoinżynierii Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska SGGW. fot. materiały prasowe 
Prof. Alojzy Szymański ponownie został rektorem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Dotychczasowy rektor był jedynym kandydatem na to stanowisko i w głosowaniu uzyskał ponad 78 proc. głosów - poinformował rzecznik uczelni dr Krzysztof Szwejk.

Podczas środowego głosowania prof. Alojzy Szymański uzyskał 147 spośród 188 oddanych głosów.

Prof. Szymański jest profesorem zwyczajnym w Katedrze Geoinżynierii Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska SGGW. Urodził się w 1950 roku w województwie podlaskim. Ukończył studia na Wydziale Melioracji Wodnych SGGW. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał również w SGGW, natomiast doktora habilitowanego i tytuł profesora na Politechnice Gdańskiej. Pełnił funkcje: prodziekana Wydziału Melioracji i Inżynierii Środowiska ds. dydaktyki (1990–1996), kierownika stacjonarnych studiów doktoranckich (1996–1999), dziekana Wydziału Inżynierii i Kształtowania Środowiska SGGW (1999–2002). Od 2000 roku jest kierownikiem Zakładu Geotechniki. Przez dwie kadencje (2002–2008)

był prorektorem ds. rozwoju, prowadząc rozbudowę uczelni i  restrukturyzację zakładów doświadczalnych, a od 2008 roku pełni funkcję rektora SGGW. Jest przewodniczącym Konferencji Rektorów Uczelni Rolniczych i Przyrodniczych. Jako naukowiec koncentruje się w badaniach zasadniczo na trzech problemach: rozwoju metod obliczeniowych konsolidacji i odkształceń podłoża słabonośnego, doskonalenia metodyki badań i doboru parametrów niezbędnych w projektowaniu posadowień budowli inżynierskich oraz  wykorzystania zjawiska wzmocnienia gruntów słabych przy posadowieniu budowli hydrotechnicznych i lądowych.

Za swą działalność naukową otrzymał trzy nagrody Ministra Edukacji Narodowej: w 1985 r. – za opracowanie metodyki badań gruntów słabonośnych, w 1989 r. – za osiągnięcia w zakresie fundamentowania budowli wodnych i w 1997 r. – za współautorstwo książki „Embankments on organic soils". Odbył staże w zagranicznych jednostkach naukowych, m.in. na uniwersytetach w Kanadzie, Belgii, Egipcie i USA oraz w Szwedzkim Instytucie Geotechnicznym.

eb,. pap