Reprywatyzacja w stolicy. ​Jest sprzeciw prokuratury w sprawie Lwowskiej 15

Reprywatyzacja w stolicy. ​Jest sprzeciw prokuratury w sprawie Lwowskiej 15

Warszawa, zdjęcie ilustracyjne
Warszawa, zdjęcie ilustracyjne / Źródło: Fotolia / fot. udra11
Prokurator z Prokuratury Regionalnej w Warszawie wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie sprzeciw dotyczący nieruchomości położonej przy ulicy Lwowskiej 15 w Warszawie. Chce stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 listopada 2000 roku. W ocenie prokuratury decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

SKO stwierdziło nieważność orzeczenia

W sprawie tej orzeczeniem administracyjnym Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 29 lipca 1967 roku odmówiono osobie fizycznej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego całości gruntu położonego przy ulicy Lwowskiej 15 w Warszawie. Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy stwierdziło jednocześnie, że wszystkie budynki znajdujące się na tym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że odmowa przyznania prawa użytkowania wieczystego z jednoczesnym przejęciem na własność Państwa znajdujących się na nim budynków nastąpiła na podstawie art. 7 ust. 5 dekretu z 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.

Decyzją z 20 listopada 2000 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, na podstawie art. 156 par. 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 29 lipca 1967 roku.

Co mówią przepisy dekretu z 1945 roku

Zgodnie z art. 7 ust. 1 dekretu z 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela, będący w posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezentujące, a jeżeli chodzi o grunty oddane na podstawie obowiązujących przepisów w zarząd i użytkowanie – użytkownicy gruntu, mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną.

Na podstawie art. 7 ust. 2 tego dekretu gmina zobowiązana była uwzględnić złożony wniosek, jeżeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela dało się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu zabudowania - obecnie planu zagospodarowania przestrzennego.

Doszło do rażącego naruszenia prawa

W planie obowiązującym w 1967 roku większa część nieruchomości położonej przy ulicy Lwowskiej 15 znajdowała się na terenie przeznaczonym na cele administracji, zaś mniejsza jej część, około 30 proc., znajdowała się na terenie przeznaczonym pod zabudowę wielorodzinną. W konsekwencji, w ocenie prokuratury, funkcja administracyjna, jaka na znacznej części tej nieruchomości miała być realizowana, ze swej istoty nie mogła być wykonywana przez podmioty prywatne w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Wykluczało to możliwość uwzględnienia wniosku dawnych właścicieli nieruchomości i przyznania im prawa, o którym mowa w art. 7 ust. 2 dekretu, co najmniej do 70 proc. części tej nieruchomości.

W swoim sprzeciwie prokurator wskazał, że kwestia ta nie została w sposób wyczerpujący wyjaśniona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w toku postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z 29 lipca 1967 roku, zakończonego wydaniem decyzji dotyczącej nieruchomości położonej przy ulicy Lwowskiej 15 w Warszawie. Zgodnie zaś z art. 7, 77 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji ma obowiązek podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy. W tej sprawie stan faktyczny, będący podstawą wydania decyzji, nie został ustalony w sposób właściwy.

Czytaj także

 0