W 1994 r. w jaskiniach Wits Sterkfontein położonych około 40 km od Johannesburga w RPA odkryto niemal kompletny szkielet kopalny australopiteka. Po tym, jak rok później na podstawie analizy czterech kości stwierdzono, że nie był w stanie chodzić w pozycji wyprostowanej, nazwano go „Małą Stopą”. Skamieniałości oszacowano na 3,67 mln lat. Najbardziej niekompletna była jednak twarz, która uległa zniekształceniu w wyniku milionów lat procesów geologicznych.
Zrekonstruowali twarz australopiteka sprzed 3,67 mln lat. Nowe fakty ws. ewolucji ludzkiej twarzy
Nie udało się jej zrekonstruować za pomocą fizycznych metod. Naukowcy dokonali jednak tego cyfrowo. Twarz „Małej Stopy” została porównana z kilkoma innymi współczesnymi małpami człekokształtnymi, a także z trzema innymi skamieniałościami z rodzaju australopiteka. Wśród nich znalazł się młodszy okaz z Republiki Południowej Afryki oraz dwa z Etiopii.
Wyniki pokazały, że ogólny rozmiar twarzy, kształt i wymiary oczodołów oraz ogólna budowa twarzy „Małej Stopy” bardziej przypominają skamieniałości z Afryki Wschodniej niż młodszy okaz porównawczy z RPA. – Ten wzorzec jest nieoczekiwany, biorąc pod uwagę pochodzenie geograficzne „Małej Stopy” i sugeruje bardziej dynamiczną historię ewolucyjną, niż wcześniej zakładano – skomentował dr Amelie Beaudet z południowoafrykańskiego Uniwersytetu Witwatersrand.
„Mała Stopa” dostała nową twarz. Naukowcy zrekonstruowali twarz słynnego australopiteka
Badania dostarczają także „dodatkowych danych na temat pokrewieństwa między populacjami australopiteków w całej Afryce”. – Wykazujemy również, że część twarzy w okolicy oczodołów mogła podlegać wówczas presji ewolucyjnej – mówił Beaudet. Naukowiec zaznaczył, że „zaledwie kilka skamieniałości australopiteków zachowało niemal kompletną twarz, co sprawia, że »Mała Stopa« stanowi rzadki i cenny punkt odniesienia”.
– Twarz „Małej Stopy” zachowała kluczowe obszary anatomiczne związane z widzeniem, oddychaniem i przyjmowaniem pokarmu, a jego czaszka dostarczy dalszych istotnych elementów pozwalających zrozumieć naszą historię ewolucyjną – kontynuował Beaudet. Naukowiec zaznaczył, że „twarz to tylko część historii”. – Inne części czaszki, zwłaszcza komora mózgowa, pozostają zniekształcone przez odkształcenia plastyczne i będą wymagały podobnej cyfrowej rekonstrukcji – zapowiedział Beaudet.
Czytaj też:
Kawałek historii na dnie Morza Egejskiego. Naukowcy odkryli coś wyjątkowegoCzytaj też:
Polscy naukowcy odkryli nowy gatunek grzyba. „Poszerza wiedzę o różnorodności taksonomicznej”