Większość opiekunów kotów zauważa, że ich pupile bardzo niechętnie reagują na kontakt z wodą. Skąd się bierze ta powszechna niechęć do moczenia? Choć istnieją rasy, które wodę wręcz uwielbiają — jak turecki van czy maine coon — u większości kotów domowych stereotyp o awersji do wody wciąż pozostaje aktualny.
Niechęć kotów do wody? Eksperci wskazują
Nie ma jeszcze badań naukowych, które jednoznacznie wyjaśniałyby, dlaczego koty tak bardzo unikają wody. Eksperci wskazują jednak na kilka możliwych przyczyn, sięgających do biologii, ewolucji gatunku i indywidualnych doświadczeń zwierząt.
Jak przypomina Kristyn Vitale, behawiorystka zwierząt i założycielka Maueyes Cat Science and Education, dziki przodek kota domowego — afrykański kot dziki (Felis silvestris lybica) — żyje głównie na terenach pustynnych. Tam jednak spotkania z dużymi zbiornikami wodnymi są rzadkie. „Nie polują one w pobliżu ani w wodzie, ich dieta to głównie zwierzęta lądowe, takie jak gryzonie” — tłumaczy Vitale. To właśnie dlatego koty domowe nie szukają kontaktu z wodą – ewolucja nie przygotowała ich do takiego środowiska.
Z kolei Jonathan Losos, profesor biologii na Uniwersytecie Waszyngtońskim i autor książki The Cat’s Meow, jest bardziej sceptyczny wobec tej teorii. Zauważa, że kocie pochodzenie z terenów pustynnych nie musi oznaczać awersji do wody, zwłaszcza że afrykańskie dzikie koty zamieszkują także tereny z dostępem do wody. Niektóre z nich zatem mają z nią kontakt.
Mokre futro jest niekomfortowe
Inny powód niechęci kotów do wody wskazuje Jennifer Vonk, specjalistka ds. funkcji poznawczych zwierząt z Uniwersytetu Oakland. Zwraca uwagę, że mokre futro jest dla kota niekomfortowe. Nasiąka bowiem wodą, co utrudnia poruszanie się i szybko wychładza koci organizm. Dodatkowo woda może zaburzać ich zmysł węchu, który jest dla nich kluczowy.
„Woda z kranu może zawierać substancje chemiczne, które koty odczuwają jako nieprzyjemne” — podkreśla Vonk. Vitale dodaje, że wilgoć może też wpływać na naturalne feromony kota, powodując u niego stres.
Niechęć kotów do wody prawdopodobnie wynika z wielu czynników jednocześnie — biologicznych, ewolucyjnych oraz indywidualnych doświadczeń. Według Vitale jest to „połączenie naturalnej awersji i wyuczonego zachowania”.
Ważną rolę odgrywają także pierwsze doświadczenia kociąt z wodą. Chociaż nie ma badań potwierdzających, że wczesny kontakt z wodą zwiększa u kotów jej akceptację, to eksperci zwracają uwagę, że socjalizacja — czyli oswajanie młodych zwierząt z różnymi bodźcami — pomaga im stawać się pewniejszymi siebie dorosłymi.
„Kociak wychowany w pobliżu wody prawdopodobnie będzie się w niej lepiej czuł jako dorosły” — mówi Vitale. Jednak każdy kot jest inny i nawet kontakt z wodą za kociaka nie gwarantuje, że dorosły kot będzie ją lubił.
Czytaj też:
Twój kot wybrał to miejsce do odpoczynku? Wiemy, co to oznaczaCzytaj też:
Psy i koty chronią przed starzeniem mózgu. Fascynujące ustalenia naukowców