Simona Rafanelli, kierująca pracami na stanowisku poinformowała, że dzięki odkryciu po raz pierwszy naukowcy mogą badać w naturze pozostałości i ślady życia codziennego Etrusków, a nie poznawać je tylko z malowideł i artefaktów odnajdywanych w etruskich grobowcach. W odsłoniętej części domu archeolodzy odnaleźli nienaruszone naczynia poustawiane na kamiennych półkach oraz wiele elementów konstrukcji domu, w tym unikalne etruskie cegły oraz dachówki z terakoty o kształcie podobnym do używanych współcześnie w Toskanii.
Według naukowców, etruski dom z glinianych cegieł i drewna spłonął w pożarze w ok. 80 r. p.n.e. i częściowo zawalił się. Cegły, które na innych stanowiskach nie zachowały się do naszych czasów i uległy rozpadowi, na stanowisku w Vetulonii przetrwały w doskonałym stanie. Ogień zniszczył dom, ale dzięki żarowi gliniane cegły zmieniły swoje właściwości i jako wypalany budulec zachowały nawet kształty zbudowanych z nich ścian.
Zdaniem prof. Larissy Bonfante z Uniwersytetu Nowojorskiego, eksperta w dziedzinie cywilizacji stworzonej przez Etrusków, odkrycie w Vetulonii ma duże znaczenie dla badań ich życia codziennego. Archeolog Giuliana Agricoli z Nadzoru Archeologicznego Toskanii poinformowała, że na razie odsłonięte zostały pozostałości małej części etruskiego domu, ale prace trwają i mają doprowadzić do odsłonięcia całej budowli i zbadania jej części mieszkalnej.
Pochodzenie i historia Etrusków, którzy przybyli do Italii w ok. X w. p.n.e., są dla naukowców nadal nierozwiązaną zagadką. Na zajętych terenach dzisiejszej Toskanii, nazywanej wówczas Etrurią, utworzyli cywilizację opartą na związku miast-państw, a okres największej potęgi Etrusków przypadł na lata ok. 600-475 p.n.e. Etruskowie zostali ostatecznie pokonani przez Rzymian w 283 r. p.n.e. i stali się sojusznikami Rzymu. W 89 r. p.n.e. Etruskowie uzyskali obywatelstwo rzymskie i ich kultura utraciła swoją odrębność.
PAP, arb