Polska sytuacja polityczna jest tak stabilna, że pisanie we wtorek komentarza, który ukaże się w czwartek, grozi śmiercią lub kalectwem.
Kiedy w nieparzysty wtorek rysuje się rząd mniejszościowy (Wojna pozycyjna, s. 10), to choćby w parzystą środę miała powstać koalicja, każdy potraktuje ją nieufnie, bo przecież następny jest nieparzysty czwartek. I tak cztery lata?
Ale może też w końcu, czyli w środę, liderzy dwóch największych partii się opamiętają ("Rozum i rozsądek to cechy lidera" - Tacyt) i będzie tak, jak ci sprzedawcy nadziei obiecywali - inaczej, sprawniej, uczciwiej. Tyle że słowo "sprzedać" ma dwa znaczenia. Sprzedać to namówić do kupienia. Ale sprzedać to także zdradzić. Na przykład wyborców.
Na szczęście gospodarka da sobie radę, jeżeli tylko cieszy się dostatecznie dużą autonomią. W Polsce jesteśmy w okresie przejściowym. Jeszcze nie jest u nas tak jak we Włoszech, gdzie przez kilkadziesiąt lat rządy ćwiczyły padnij - powstań, a gospodarka rozwijała się. Ale już nie jest tak, że fiasko negocjacji rządowych oznacza odlot kapitałów i panikę w bankach.
W warunkach niepewności plan B, przedsiębiorcy i dyrektora, stowarzyszenia i szkoły, z natury rzeczy musi być innowacyjny. Z natury, ponieważ zakłada inny niż najbardziej prawdopodobny czy pożądany przebieg wydarzeń. Tej innowacyjności ciągle brakuje.
W polskich firmach łatwiej o improwizację, trudniej o innowację. Improwizacja pozwala na przebrnięcie przez zaskakujące kłopoty i rozwiązanie doraźnych problemów. Innowacja zapewnia rozwój.
Mówiąc szczerze, mieliśmy kłopot ze zgromadzeniem dostatecznej liczby innowacyjnych firm i ludzi, by potem spokojnie wśród nich wybrać mistrzów kreacji (s. 34). Ale z drugiej strony, gdy poskrobaliśmy w życiorysach i systemach wartości, w ideach i klimatach innowacyjności, okazało się, że być innowacyjnym nie jest sztuką magiczną ani zastrzeżoną dla wybranych. Zobaczyliśmy, że prawdziwi innowatorzy to zwyczajni ludzie, tyle że o nadzwyczajnej wyobraźni. Ich plan B zawsze będzie skuteczny, bez względu na okoliczności.
Ale może też w końcu, czyli w środę, liderzy dwóch największych partii się opamiętają ("Rozum i rozsądek to cechy lidera" - Tacyt) i będzie tak, jak ci sprzedawcy nadziei obiecywali - inaczej, sprawniej, uczciwiej. Tyle że słowo "sprzedać" ma dwa znaczenia. Sprzedać to namówić do kupienia. Ale sprzedać to także zdradzić. Na przykład wyborców.
Na szczęście gospodarka da sobie radę, jeżeli tylko cieszy się dostatecznie dużą autonomią. W Polsce jesteśmy w okresie przejściowym. Jeszcze nie jest u nas tak jak we Włoszech, gdzie przez kilkadziesiąt lat rządy ćwiczyły padnij - powstań, a gospodarka rozwijała się. Ale już nie jest tak, że fiasko negocjacji rządowych oznacza odlot kapitałów i panikę w bankach.
W warunkach niepewności plan B, przedsiębiorcy i dyrektora, stowarzyszenia i szkoły, z natury rzeczy musi być innowacyjny. Z natury, ponieważ zakłada inny niż najbardziej prawdopodobny czy pożądany przebieg wydarzeń. Tej innowacyjności ciągle brakuje.
W polskich firmach łatwiej o improwizację, trudniej o innowację. Improwizacja pozwala na przebrnięcie przez zaskakujące kłopoty i rozwiązanie doraźnych problemów. Innowacja zapewnia rozwój.
Mówiąc szczerze, mieliśmy kłopot ze zgromadzeniem dostatecznej liczby innowacyjnych firm i ludzi, by potem spokojnie wśród nich wybrać mistrzów kreacji (s. 34). Ale z drugiej strony, gdy poskrobaliśmy w życiorysach i systemach wartości, w ideach i klimatach innowacyjności, okazało się, że być innowacyjnym nie jest sztuką magiczną ani zastrzeżoną dla wybranych. Zobaczyliśmy, że prawdziwi innowatorzy to zwyczajni ludzie, tyle że o nadzwyczajnej wyobraźni. Ich plan B zawsze będzie skuteczny, bez względu na okoliczności.