Początek roku na skoczni

Początek roku na skoczni

Lubię początek roku w sporcie. Bo zawsze wtedy siadam na sofie i oglądam Turniej Czterech Skoczni. To już niemal rytuał na przełomie roku.
Nigdy nie miałem przyjemności uczestniczyć osobiście w tym prestiżowym wydarzeniu, mimo, że na wielu konkursach w skokach bywałem. I pamiętam, że od kiedy mam w sobie świadomość sportu, zawsze przełom roku oznaczał dla mnie Turniej Czterech Skoczni – magiczne zawody, w których nigdy nie ma przypadku, zawsze wygrywają ci najlepsi. To jak Wielki Szlem.
Niebywała jest nieustająca, ogromna popularność tego turnieju i rozmach, z jakim to wszystko się organizuje. Niemcy i Austriacy zupełnie nie przyjmują do wiadomości, że skokami narciarskimi fascynuje się tylko mała część Europy. W pozostałej części świata znane są może dwa lub trzy nazwiska skoczków. ZNANE, nie POPULARNE. Zresztą w naszym kraju, gdyby nie Małysz, skoki zajmowałyby ostatnie miejsce w serwisach informacyjnych, o ile w ogóle by się w nich znalazły.
Oglądając Turniej Czterech Skoczni zapomina się o tym. To ogromne show, a wielu sportowców w takich warunkach dostaje skrzydeł, co akurat w skokach może być pomocne.
W tym roku też tak było. Jak co roku był jeden bohater, który bez wątpienia zasłużył na wygraną, i było kilku, którzy chcieli mu w tym przeszkodzić. Poziom fantastyczny, emocje kapitalne. Nawet owe przeliczniki, na które wszyscy narzekają, tym razem nie przeszkadzały.
Zastanawiam się tylko czy Tomas Morgenstern ma formę na cały sezon. Jeśli tak, to biada pozostałym, jeśli nie, Małysz może wygrać puchar świata. Polak znów jest w świetnej formie a z pewnością potrafi ja utrzymać przez cały sezon. Znów natomiast nie mamy się kim chwalić poza Małyszem. Kamil Stoch robi to, co robił do tej pory a pozostali nie dają żadnej gwarancji znalezienia się w finałowej serii, czy nawet w konkursie głównym. I naprawdę jestem bardzo ciekawy po co jeszcze na te konkursy jeździ Marcin Bachleda.

Ostatnie wpisy

  • Poświęcić Zdziśka... 30 lis 2011 W poprzednim wpisie zastanawiałem się czy śmiać się, czy płakać. Dziś już wiem, że tylko śmiech pozostał. A dochodzę do tego wniosku tuż po decyzji o odwołaniu Zdzisława Kręciny
  • Dla Laty zawsze lato 26 lis 2011 Właściwie nie wiadomo czy śmiać się, czy płakać. Choć może jednak śmiech zostawmy prezesowi Lacie, bo miewa tak szeroki, że w tej dyscyplinie jest z pewnością bezkonkurencyjny.
  • Godło godne gry 15 lis 2011 Kiedy zbyt często słyszałem z ust piłkarzy, że ”gra z orzełkiem na piersi to dla nich wielki zaszczyt”, sądziłem, że to kolejny banał, który powtarzają za kimś kto to zdanie wymyślił. Po ostatnich wydarzeniach stwierdziłem jednak, że coś w tym jest.
  • Bitwa pekińska 9 paź 2011 Nie mam w zwyczaju oglądać w całości meczów kobiecego tenisa. Nie wywołuje we mnie tylu emocji co, stojący na wyższym poziomie, tenis w wykonaniu mężczyzn. Ale to co zobaczyłem w finale turnieju w Pekinie, było przeżyciem nietuzinkowym.
  • Będzie pięknie 27 wrz 2011 Już niedługo na stadionach piłkarskich panować będzie sielanka. Słychać będzie co najwyżej „sędzia kalosz” czy „gola, gola, gola, strzelcie…rywalom gola”. Sympatycy przeciwnych klubów będą siedzieć razem popijając niskoprocentowe piwo. Piękna...