„25 i co dalej?” Trudna sytuacja dorosłych niepełnosprawnych

„25 i co dalej?” Trudna sytuacja dorosłych niepełnosprawnych

Dodano:   /  Zmieniono: 25
Kobieta na wózku inwalidzkim
Kobieta na wózku inwalidzkim / Źródło: Fotolia / Gina Sanders
25 lat i co dalej? Nowy etap w życiu, rozpoczęcie kariery zawodowej, wejście w dorosłość i podjęcie wiążących się z nią wyzwań? Nie dla wszystkich. Dla osób z niepełnosprawnością intelektualną 25. urodziny to nie powód do świętowania, lecz koniec bezpiecznego etapu życia.

Problem dotyczy dorosłych osób ze znaczną niepełnosprawnością intelektualną połączoną z niepełnosprawnością ruchową, wzrokową czy słuchową, ograniczeniami w komunikowaniu się, a także osób z autyzmem i całościowymi zaburzeniami rozwoju. Stowarzyszenie Tęcza chcąc zwrócić uwagę na ten problem zorganizowało kampanię społeczną „25 i co dalej?”. Poprzez podjęte działania, twórcy kampanii podkreślają, że osoby nawet z najgłębszą niepełnosprawnością mają prawo do bezpiecznej przyszłości i możliwości rozwoju po zakończeniu etapu edukacji.

Wejście w dorosłość początkiem dramatu

Autorzy kampanii zwracają uwagę na fakt, iż wejście w dorosłość to dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i sprzężoną oraz ich rodzin zazwyczaj początek osobistego i rodzinnego dramatu. Dlaczego? W okresie edukacyjnym dzieckiem zajmują się w ciągu dnia fachowcy, specjaliści, nauczyciele. W momencie skończenia 25 lat muszą pożegnać się z ośrodkiem szkolnym, który przez wiele lat był miejscem aktywności i rozwoju. Warto również zaznaczyć, że w Polsce zdecydowanie brakuje placówek dla osób dorosłych z głęboką, sprzężoną niepełnosprawnością.

„Chcemy uświadomić społeczeństwu, jak ważne są ośrodki wsparcia”

– Poprzez naszą kampanię chcemy uświadomić społeczeństwu i osobom rządzącym, jak istotne są dzienne ośrodki oraz inne formy wsparcia, dzięki którym rodzina będzie mogła funkcjonować zawodowo. Jest ich obecnie za mało, a te, które istnieją nie w pełni zaspokajają potrzeby osób niepełnosprawnych. Powinna powstać sieć miejsc będących ośrodkami wsparcia z rozbudowaną sekcją środowiskową, która będzie wspierać dorosłych niepełnosprawnych w dalszym życiu, również po śmierci rodziców – tłumaczy prezes Stowarzyszenia Tęcza Anna Witarzewska. W ramach kampanii „25 i co dalej?” nakręcono 30-sekundowy film ukazujący w symboliczny sposób 25. urodziny młodej, niepełnosprawnej kobiety, która z lękiem wkracza w przyszłość.

Apel do premier Szydło

Powstała także petycja skierowana do premier Beaty Szydło, której celem jest zwrócenie uwagi władz na rosnące problemy dorosłych niepełnosprawnych. Można ją podpisać za pośrednictwem strony: www.25icodalej.pl. Twórcy apelu podkreślają, że konieczne jest stworzenie planu systemowego wsparcia dla tej grupy osób. W ramach wsparcia miałaby zostać zapewniona odpowiednia liczba miejsc w placówkach dziennych o charakterze edukacyjno-rehabilitacyjnym blisko miejsca zamieszkania oraz finansowanie adekwatne do potrzeb osób z niepełnosprawnością, a także stworzenie dostępu do usług asystenta osoby niepełnosprawnej, wsparcie wytchnieniowe dla opiekunów, czy stworzenie środowiskowych sieci wsparcia wokół rodzin. Petycja nawiązuje do art. 19 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, ratyfikowanej przez Polskę 6 września 2012 roku

Opracowała:
Źródło: WPROST.pl

Czytaj także

 25
  • jacek   IP
    W POLSCE człowiek niepełnosprawny ma przekichane czym dorośli róznia się od dzieci tych i tych trza opiekować ci i ci chcieli by życ normalnie tylko dzieciom się to ułatwiło a nas starszych się olewa dla nas wystarczy czysta woda chleb i ziemniaki nie wiem jak wyliczono że placi się taką różnice dzieci a starzy gro dorosłych ma 153 zł pomocy i na tym koniec WLADZA wy sobie chyba nie zdajecie sobie sprawy że my niepełnosprawni nie żadamy kawioru i szampana tyko chcielibyśmy by te nasze zasrane zycie na wózku nie było też życiem oparte na małym asortymencie art. spożywczych i to byle jaki jak najtańszym bo zjedzenie czegos normalnego oznacza x dni bez strawy uwieżcie mi że po paru miesiącach jedzenia tego samego chleb ziemniaki maka bo to najtańsze to co dla innych jest byle co to dla nas rarytas
    no ale cóz z niepełnosprawnymi się nikt nie lczy
    • Monika   IP
      Co za bzdury na temat sytuacji osob dorosłych z autyzmem wypisuje w swoim komentarzu Magda. Nie ma wiedzy a przemawia przez nią zazdrość. Polecam raport Porozumienia Autyzm Polska nt dramatycznej sytuacji Doroslych Osob z Autyzmem i ich rodzin.
      • dyskryminowane   IP
        matki niepełnosprawnych od urodzenia powyżej 25 roku na wcześniejszych emeryturach , 800do 1000zł nie mogą przejść na zasiłek 1300zł lub dostać wyrównanie bo za długo wyręczają państwo 20,30.40 lat.Więc mogą dalej przymierać głodem.
        • kaktus   IP
          Z tym pytaniem należy się zwrocic do chierarchow kościelnych i tych wszystkich gloszacych ''od poczecia do smierci''ale gubiących istotna czesc - zycie.Znam to z autopsji.
          • magda   IP
            Przestańcie rozgraniczać niepełnosprawność. Niepełnosprawny to niepełnosprawny, stary czy młody, z autyzmem, czy z rakiem. ten z autyzmem ma 1300 zł i wiele innych dodatków,, ale juz ten z rakiem w MOPSie ma 600 zł. Za które musi opłacić czynsz i coś zjeść. Czy ktoś z Was przeżyje za taką sumę?. A od rządzących jedynie można sie spodziewać odpowiedzi, że ma na zupki do MOPS-u pójść. Czy takie podejście to nie bezczelność?. A ja myślałąm, że się coś zmieni. Ci z autyzmem maja już ośrodki rehabilitacyjne, maja lekarzy i opieke, naprawdę zle nie mają. Wszystko dać jednym, a drugich pominąć?. Podwyżkę w zasiłkach dać ludziom chorym, którzy na pracę sił nie mają . Bo nawet swoim wrogom do łap wpychaja co jakiś czas, a o zasiłkach zapominają.[ świadomie]. Na to budżet biedny.