Anulowanie ustaw, na podstawie których dokonano wywłaszczenia Niemców po 1945 r., powinno być warunkiem przyjęcia tych krajów do UE - żąda niemiecki Związek Wypędzonych (BdV).
Federalne zgromadzenia związku we wspólnej uchwale wezwały rząd Niemiec do uwzględnienia "niezaleczonych" naruszeń praw człowieka wypędzonych w negocjacjach z kandydatami do Unii. W uchwale wymienia się polskie ustawy z 28 lutego i 6 maja 1945 r. oraz z 3 stycznia i 8 marca 1946 r., jak również szereg aktów prawnych, uchwalonych przez władze Czechosłowacji i Jugosławii.
Masowe wysiedlenia ludności niemieckiej z przyznanych Polsce w wyniku konferencji poczdamskiej ziem zachodnich i północnych objęły w latach 1945-1950 prawie 7 mln osób. Podczas ucieczek i wysiedleń zmarło bądź zginęło ponad 2 mln Niemców.
Z punktu widzenia prawa międzynarodowego o wiele groźniejsze od roszczeń Niemców wysiedlonych z Ziem Odzyskanych (zachodnich i północnych) mogą być roszczenia Niemców, którzy przed 1939 rokiem byli obywatelami Rzeczpospolitej Polskiej i ich spadkobierców. Wysiedlenie tych pierwszych odbyło się na podstawie aktów wydanych na konferencjach międzynarodowych przez zwycięskie mocarstwa. Nigdy nie byli obywatelami RP.
Natomiast druga grupa, znacznie węższa, uważa, że jako obywatele RP sprzed 1939 r. mają takie samo prawo do swego mienia jak inni obywatele RP. Dodają, że w większości wcale nie chcieli inkorporacji ziem Polski przez III Rzeszę, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za napaść hitlerowskich Niemiec nas nasz kraj, i uznają się za takie same ofiary polityki Hitlera jak inni obywatele RP. Przed wojną mniejszość niemiecka stanowiła 2 - 3 proc. obywateli RP, zasiedlając przede wszystkim zachodnie kresy Drugiej Rzeczpospolitej, przedwojenne województwa pomorskie, poznańskie, śląskie i miasto Łódź.
les,pap
Masowe wysiedlenia ludności niemieckiej z przyznanych Polsce w wyniku konferencji poczdamskiej ziem zachodnich i północnych objęły w latach 1945-1950 prawie 7 mln osób. Podczas ucieczek i wysiedleń zmarło bądź zginęło ponad 2 mln Niemców.
Z punktu widzenia prawa międzynarodowego o wiele groźniejsze od roszczeń Niemców wysiedlonych z Ziem Odzyskanych (zachodnich i północnych) mogą być roszczenia Niemców, którzy przed 1939 rokiem byli obywatelami Rzeczpospolitej Polskiej i ich spadkobierców. Wysiedlenie tych pierwszych odbyło się na podstawie aktów wydanych na konferencjach międzynarodowych przez zwycięskie mocarstwa. Nigdy nie byli obywatelami RP.
Natomiast druga grupa, znacznie węższa, uważa, że jako obywatele RP sprzed 1939 r. mają takie samo prawo do swego mienia jak inni obywatele RP. Dodają, że w większości wcale nie chcieli inkorporacji ziem Polski przez III Rzeszę, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za napaść hitlerowskich Niemiec nas nasz kraj, i uznają się za takie same ofiary polityki Hitlera jak inni obywatele RP. Przed wojną mniejszość niemiecka stanowiła 2 - 3 proc. obywateli RP, zasiedlając przede wszystkim zachodnie kresy Drugiej Rzeczpospolitej, przedwojenne województwa pomorskie, poznańskie, śląskie i miasto Łódź.
les,pap