W Środę Popielcową, rozpoczynającą w Kościele Katolickim 40-dniowy okres Wielkiego Postu kapłani posypują głowy wiernych odrobiną popiołu.
Obrzędowi temu towarzyszą słowa kapłana: "Nawracajcie się i wierzcie Ewangelii" lub "Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz". Dla wiernych jest to wezwanie do pokuty i przemiany życia.
Obrzęd posypywania głowy popiołem wiernych Kościoła Katolickiego zaczęto powszechnie stosować od 1091 r., kiedy to zalecił go papież Urban II. Wcześniej praktyka ta dotyczyła wyłącznie grzeszników, przez 40 dni przygotowujących się do sakramentu pokuty, do którego przystępowali w Wielki Czwartek.
Popiół, podobnie jak ogień, symbolizuje moc oczyszczającą. Niegdyś asceci dodawali go nawet do jedzenia, a biedni - do wypieku chleba, by w ten sposób zapewnić sobie jego obfitość. Zmieszany z wodą popiół z dębu uważano za lek. Według wierzeń ludowych, popiół wzmaga potencję, obdarza potomstwem i zapowiada urodzaj. Używa się go także przy święceniu świątyń. Symboliczna rola popiołu wywodzi się jeszcze z kultury starożytnej.
em, pap
Obrzęd posypywania głowy popiołem wiernych Kościoła Katolickiego zaczęto powszechnie stosować od 1091 r., kiedy to zalecił go papież Urban II. Wcześniej praktyka ta dotyczyła wyłącznie grzeszników, przez 40 dni przygotowujących się do sakramentu pokuty, do którego przystępowali w Wielki Czwartek.
Popiół, podobnie jak ogień, symbolizuje moc oczyszczającą. Niegdyś asceci dodawali go nawet do jedzenia, a biedni - do wypieku chleba, by w ten sposób zapewnić sobie jego obfitość. Zmieszany z wodą popiół z dębu uważano za lek. Według wierzeń ludowych, popiół wzmaga potencję, obdarza potomstwem i zapowiada urodzaj. Używa się go także przy święceniu świątyń. Symboliczna rola popiołu wywodzi się jeszcze z kultury starożytnej.
em, pap