Perspektywa 2030 r. coraz rzadziej bywa traktowana w debacie publicznej jako odległa wizja, a coraz częściej jako realny punkt odniesienia dla decyzji podejmowanych tu i teraz. W edukacji oznacza to konieczność odejścia od myślenia reaktywnego, skupionego na doraźnych reformach programowych, na rzecz długofalowej strategii, która uwzględnia zarówno dynamikę zmian technologicznych, jak i głębokie przeobrażenia społeczne oraz gospodarcze. Szkoła przyszłości nie może być instytucją konserwującą stan wiedzy z przeszłości; musi stać się środowiskiem, które przygotowuje młodych ludzi do funkcjonowania w rzeczywistości niejednoznacznej, wielokulturowej i redefiniowanej przez nowe technologie, przy jednoczesnym uwzględnieniu ich dobrostanu, motywacji oraz zdolności do radzenia sobie z presją i niepewnością.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Wprost.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.