Czy w piątek po świętach katolików obowiązuje post? Rzecznik Episkopatu wyjaśnia

Czy w piątek po świętach katolików obowiązuje post? Rzecznik Episkopatu wyjaśnia

Śledzie
Śledzie / Źródło: Pixabay / RLievi
Wiele osób zastanawia się, czy w piątek po Bożym Narodzeniu obowiązuje post. Rzecznik Episkopatu wyjaśnia, że jeżeli nie została udzielona dyspensa, wierni zobowiązani są do zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych.

Ks. Paweł Rytel-Andrianik, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski, przypomina, że zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego, piątkowa wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych zasadniczo nie obowiązuje w trzech przypadkach:

  • w piątki, w które wypada uroczystość (kanon 1251);
  • dni w randze uroczystości (np. piątek w Oktawie Wielkanocy) oraz 
  • gdy zostanie udzielona dyspensa zgodnie z przepisami prawa kanonicznego (kanon 87 § 1).

Dwie oktawy, różna ranga

W roku liturgicznym występują dwie oktawy, które mają różną rangę. Oktawa Wielkanocy ma rangę uroczystości (grupa I), a oktawa Narodzenia Pańskiego ma rangę święta (grupa II), co zostało określone w „Tabeli pierwszeństwa dni liturgicznych”, zawartej w „Ogólnych normach roku liturgicznego i kalendarza” w Mszale Rzymskim (str. [84]). Tak więc oktawa Narodzenia Pańskiego – mając rangę święta, a nie uroczystości – nie znosi obowiązku wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych w piątek.

W związku z tym, w piątek w oktawie Narodzenia Pańskiego (w bieżącym roku – 27 grudnia) obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, chyba że została udzielona dyspensa zgodnie z przepisami prawa kanonicznego – podkreśla rzecznik Episkopatu Polski.

Kto może udzielić dyspensy?

Z przepisów prawa kanonicznego wynika, że dyspensy może udzielić biskup diecezjalny. Informacji o ewentualnym zwolnieniu z postu wierni mogą więc szukać na stronach internetowych diecezji właściwych dla ich miejsca zamieszkania.

Czytaj także:
Codziennie pijesz kieliszek wina „do obiadu”? Oto, co ci się stanie

Źródło: Episkopat.pl

Czytaj także

 3
  • (Izajasza 58:5-7) Czyż taki miałby być post, który wybieram — taki jak dzień, w którym ziemski człowiek trapi swą duszę? W którym zwiesza głowę jak sitowie oraz podściela sobie wór i popiół? Czyż to nazywasz postem i dniem godnym upodobania Jehowy? 6 „Czyż post, który ja wybieram, nie jest taki: Rozwiązać pęta niegodziwości, rozerwać wiązadła przy drążku jarzma i puścić wolno zdruzgotanych, i żebyście złamali każdy drążek jarzma? 7 Czy nie chodzi o to, byś udzielił swego chleba głodnemu i żebyś uciśnionych, bezdomnych wprowadził do swego domu? Żebyś, widząc kogoś nagiego, okrył go i żebyś się nie chował przed własnym ciałem? Na uczniów Chrystusa nie nałożono powinności poszczenia w określone dni; poszczenie jest sprawą dobrowolną, pozostawioną własnej decyzji. W chrześcijaństwie znane są obowiązkowe posty, zostały one jednak wprowadzone jedynie przez ludzi. Za czasów proroka Izajasza nie byłoby zastrzeżeń do samorzutnie podjętych postów „domu Jakuba”, gdyby je zachowywano w dobrej intencji i ze szczerych pobudek. Przypomnijmy wszakże, co działo się w „domu Jakuba” podczas postów lub przed i po tych okresach: Dochodziło do kłótni i sporów, wymyślano sobie nawzajem podniesionym głosem, a nawet bito innych „niegodziwą pięścią”. Formalistyczne poszczenie i umartwianie się na pewno nie mogło służyć za parawan ukrywający wszystkie takie niegodziwości przed przenikliwymi oczami Jehowy Boga. Nic więc dziwnego, że wydawał się On nie widzieć ich postów, czyli że nie zwracał na nie żadnej uwagi! Czy post obowiązuje chrześcijan? Nie. Bóg nakazał Izraelitom pościć w Dniu Przebłagania, ale unieważnił to święto po tym, jak Jezus raz na zawsze odkupił grzechy skruszonych ludzi (Hebrajczyków 9:24-26; 1 Piotra 3:18). Chrześcijanie nie podlegają Prawu Mojżeszowemu, które obejmowało nakaz obchodzenia Dnia Przebłagania (Rzymian 10:4; Kolosan 2:13, 14). Dlatego każdy chrześcijanin może sam zdecydować, czy będzie pościć (Rzymian 14:1-4). Chrześcijanie zdają sobie sprawę, że post nie odgrywa kluczowej roli w ich religijności. Biblia nigdzie nie wiąże przestrzegania postów z radością. Tymczasem cecha ta jest charakterystyczna dla wielbienia Jehowy, co odzwierciedla Jego osobowość, bo Biblia nazywa Go „szczęśliwym Bogiem” (1 Tymoteusza 1:11; Kaznodziei 3:12, 13; Galatów 5:22).
    (1 Koryntian 4:6) „Nie wychodźcie poza to, co napisano”.
    • Niech biora przykład z wyznawców tupolewizmu, dzięki towarzyszom pisowskim oni mają post cały rok, żywią się trawą i sianem, wyjadanym z pasników