Legenda o krakenie – gigantycznym morskim potworze z nordyckich opowieści – od lat pobudza wyobraźnię. Oplatający statki swoimi mackami stwór miał siać postrach na morzach i oceanach. Jak wynika z najnowszych badań, w epoce dinozaurów rzeczywiście istniało stworzenie zbliżone do wspomnianego krakena.
Naukowcy wskazują na pradawną ośmiornicę o nazwie Nanaimoteuthis haggarti, która żyła w okresie kredy, czyli od około 86 do 72 milionów lat temu. Szacuje się, że mogła osiągać nawet od 6,6 do 18,6 metra długości, co czyni ją jednym z największych bezkręgowców w historii.
– Te zwierzęta były niezwykłe. Z ich dużymi ciałami, długimi mackami, potężnymi szczękami i zaawansowanym zachowaniem, reprezentują to, co można by określić mianem prawdziwego krakena z okresu kredy – powiedział paleontolog Yasuhiro Iba z Uniwersytetu Hokkaido, główny autor badania opublikowanego w magazynie Science.
Gigantyczny drapieżnik przemierzał prehistoryczne morza
Do tej pory naukowcy zakładali, że przez setki milionów lat dominację w oceanach utrzymywały głównie kręgowce — najpierw ryby i rekiny, później morskie gady, a w końcu wieloryby. Nowe ustalenia rzucają na tę teorię nieco inne światło. – Nasze badania pokazują, że gigantyczne bezkręgowce, a mianowicie ośmiornice, również pełniły funkcję drapieżników szczytowych w morzu kredowym – ocenił Iba.
Naukowiec podkreślił także, że omawiany gatunek należy do największych bezkręgowców, jakie kiedykolwiek odkryto. Dla porównania, współczesna kałamarnica olbrzymia osiąga około 12 metrów długości.
Jak polował kraken z okresu kredy?
Badacze mogli przeanalizowali skamieniałości dziobów, czyli jedynych twardych elementów ciała ośmiornic, zbudowanych z chityny (materiału występującego również w pancerzach krabów, homarów i owadów).
Ich analizy wykazały intensywne zużycie tych struktur, co wskazuje na to, że zwierzęta regularnie rozdrabniały twarde elementy pokarmu. – U największych okazów około 10 procent całkowitej długości szczęki wydaje się być utracone z powodu zużycia – wyjaśnił naukowiec z Uniwersytetu Hokkaido.
Odkrycie jest dowodem na to, że gigantyczne ośmiornice polowały więc na duże ryby czy inne wymagające ofiary.
Skamieniałości poddane analizie pochodziły między innymi z Japonii i kanadyjskiej wyspy Vancouver. Naukowcy badali zarówno nowe znaleziska, jak i wcześniej odkryte okazy.
Porównano je także z blisko spokrewnionym gatunkiem Nanaimoteuthis jeletzkyi, który był mniejszy (od 2,8 do 7,7 metra), ale również pełnił rolę aktywnego drapieżnika.
Poważna konkurencja dla morskich gigantów
Prehistoryczne ośmiornice dzieliły oceany z innymi potężnymi drapieżnikami, takimi jak mozazaury, plezjozaury czy ogromne rekiny.
– Te gigantyczne ośmiornice prawdopodobnie zajmowały ten sam poziom ekologiczny i mogły konkurować z gadami morskimi i rekinami w obrębie tego samego ekosystemu – kontynuował Iba.
– Ich istnienie zmienia nasz sposób postrzegania starożytnych oceanów. Zamiast ekosystemów zdominowanych wyłącznie przez drapieżne kręgowce, widzimy teraz, że gigantyczne bezkręgowce, takie jak ośmiornice, również zajmowały sam szczyt piramidy pokarmowej – podkreślił naukowiec.
Czytaj też:
Ten drapieżnik z głębin może żyć setki lat. Naukowcy odkryli jego sekretCzytaj też:
Naukowcy wzięli pod lupę znalezisko znad Pacyfiku. Oto, co odkryli