Bułgarska fatamorgana

Bułgarska fatamorgana

Dodano:   /  Zmieniono: 
Chłopak z łódzkich Bałut niespodziewanie nawet dla siebie wszedł w międzynarodową mafię.

Chłopak z łódzkich Bałut niespodziewanie nawet dla siebie wszedł w międzynarodową mafię.

Kiedy Waldemar J. miał 17 lat, poprosił redakcję „Młodego Technika” o przepis na wykonanie w domu stempli. Nie chodziło mu jednak o pieczątki, chciał produkować pieniądze. Długo czekał na odpowiedź, ale w końcu listonosz zapukał do drzwi mieszkania jego rodziców na łódzkich Bałutach. Niestety, nadesłany przepis się nie sprawdził, a Waldek nieodwracalnie pobrudził spreparowanym tuszem ceratę na kuchennym stole. Miał talent do kopiowania. Koledzy z podwórka znosili mu zlecenia: ktoś potrzebował podrobionego świadectwa pracy, inny „lewego” dowodu rejestracyjnego. Fałszował perfekcyjnie, żaden z klientów nie wpadł.

Do fabrykowania pieniędzy przygotowywał się długo, bo w latach 70. trudno było kupić potrzebne materiały. Ostatecznie zdecydował się na metodę poligraficzną. Kupił zeszyty 60-kartkowe bez linii i kilka słoików farby w sklepie zaopatrującym artystów plastyków. Blachę na matryce i tworzywo sztuczne znalazł w składnicy złomu. Pierwsze próby na blasze robione kwasem solnym były nieudane. Mając za wzór banknot o nominale 1000 zł, tzw. kopernika, nacinał nożem na płytkach z miedzi elementy rysunku. Następnie wytrawiał go kwasem solnym. Do jednego falsyfikatu potrzebował kilku matryc, gdyż każdą powielał odpowiednim kolorem i następnie odbijał na papierze.

Próbował też kopiować dolary, ale do wytłoczenia numeru serii potrzebna była farba fluorescencyjna. Tej przeszkody nie był w stanie przeskoczyć. Wyprodukowane „koperniki” w liczbie 55 sztuk rozprowadził z kuzynem po Łodzi i okolicy. Wpadł w sklepie Gminnej Spółdzielni. Ekspedientka uznała, że papier nowiutkiego tysiąca jest zbyt cienki i nie dość śliski. Kiedy z kieszeni klienta mimowolnie wysypało się na podłogę kilkadziesiąt takich banknotów, zaalarmowała kierownika. W śledztwie Waldemar J. kluczył – najpierw przyznał się do fałszowania pieniędzy, potem odwołał wyjaśnienia, twierdząc, że feralne „koperniki” nabył pod peweksem od cinkciarza, któremu sprzedał dolary. Ta wersja nie utrzymała się, gdy w mieszkaniu podejrzanego, konkretnie w tapczanie, znaleziono osprzętowanie do produkcji falsyfikatów. Waldemar J., w chwili wydania wyroku już 19-letni, został skazany na 2,5 roku więzienia.

Paczka z kwiatkiem

Pod celą pobierał nauki życia. Przede wszystkim zorientował się, że mniejszym ryzykiem niż fałszowanie banknotów (za co groziło do dziesięciu lat) jest uprawianie przemytu turystycznego. Gdy wyszedł na wolność, wiedział znacznie więcej niż przeciętny Polak, który wiózł do Bułgarii krem Nivea i ręczniki frotté, do Rumunii kryształy, a do Jugosławii materace dmuchane i antykoncepcyjne globulki Z. Nauczył się, jak uniknąć cła: trzeba w Warnie wsiąść do pociągu kończącego bieg w Katowicach. Paczki z poszukiwanymi w Polsce koszulkami polo czy długopisami należy nadać przesyłką kolejową. Na opakowaniu obok nazwiska odbiorcy trzeba narysować kwiatek. Zgodnie z przepisami paczka zawierała w adresie nazwę właściwego urzędu celnego w Polsce, gdzie miała być oclona. Handlarze zwykle podawali adres UC Katowice. Przesyłki z kwiatkiem po warunkowej odprawie celnej w Zebrzydowicach nigdy nie docierały do właściwego urzędu celnego. Ale nadawcy nie żądali odszkodowania. Nie musieli – paczki trafiały jednak do adresatów, tylko z pominięciem celników. Mechanizm przestępstwa był prosty: tak zwani turyści handlowi byli w zmowie z pracownikami spedycji kolejowej w Katowicach, którzy zaznaczone przesyłki wyciągali przed odprawą z wagonu bagażowego. Waldemar J. szybko wszedł w ten układ. Opłacało się. Choć po wyjściu z więzienia nigdy nie poszedł do pośredniaka w poszukiwaniu pracy, w ciągu dwóch lat jeździł własnym maluchem i już nie tłukł się do Warny pociągiem zapchanym bagażami handlujących Polaków. Stać go było na samolot. I hotele. Właśnie w sofijskim hotelowym barze dowiedział się, że może zrobić interes życia.

Jest interes…

Był czerwiec 1977 r. 21-letni Waldemar J. kończył tygodniowy pobyt w Bułgarii. Paczki z towarem zostały już wysłane pociągiem do Katowic, w bagażu podręcznym tkwiło tylko kilka ręczników i dwa żelazka z funkcją zraszania, na które jakoś nie było popytu. J. podliczał urobek w nocnym barze hotelu Lipsk w Płowdiw. Było nieźle, ale jako wytrawny przemytnik czuł, że wkrótce kurs na Złote Piaski przestanie się opłacać. Pozycje Polaków zajmowali Niemcy z NRD, którzy mieli w swoich walizkach lepszą ofertę. – Sprzedać, kupić? – wyrwało go z zamyślenia pytanie zadane po polsku, ale z obcym akcentem. Przy stoliku stał młody Bułgar. Po godzinie byli już kumplami. Kristjan– tak miał na imię nowy znajomy – owszem, kupił ręczniki, zresztą nawet ich nie oglądając, ale o tego rodzaju naręcznym handlu wyraził się lekceważąco. – Prijatel Waldy, od razu cię polubiłem – wyznał, całując Polaka w policzki. – I dlatego powiem ci, co zrobić, aby nie dziadować. Jeszcze przez chwilę Bułgar sprawdzał bystrość Polaka.– Powiedz mi, drug, dlaczego turyści znad Wisły tak chętni kupują na bułgarskim czarnym rynku dolary?– Bo u was są tańsze. – A co najchętniej Polak kupuje za dolary? – Samochód, rzecz jasna. Kristjan namówił Polaka, aby został jeszcze kilka dni w Bułgarii, to mu się opłaci. Nazajutrz pojadą z jego kolegą Zoranem do Sofii. Wyruszyli rano samochodem Kristjana. J. zaświeciły się oczy, kiedy zobaczył zawartość portfela Zorana – 6 tys. dolarów w 60 paczkach po 100 banknotów. Kristjan rzucił mimochodem: – U nas dolary stoją po 5 lewa, ale można kupić po 3,20, jeśli ma się dojście do źródła. Jeśli chcesz, wpuszczę cię tam za niewielki procent. Tylko jest pewien problem – nasze dolary nie są prawdziwe. Ale podróbka prima sort, zagraniczna. Wchodzisz w to? Waldemar J. się wahał. Płacenie falsyfikatami w Bułgarii groziło wpadką, a on już swoje odsiedział. Handel ręcznikami na pewno był bezpieczniejszy.– Nie musisz u nas niczego kupować – uspokajał go znajomy. – Dolarowe podróbki sprzedasz Polakom. Pełno ich w tutejszych hotelach, na kempingach. A jeśli się zorientują, że dostali szajs? – Na milicję nie pójdą, bo musieliby się przyznać do nielegalnego kupna waluty. A tak w ogóle o tym, że mają w kieszeni falsyfikaty, dowiedzą się dopiero w swoim kraju, gdy pójdą do peweksu. Waldemar J. po krótkim namyśle uznał te argumenty. Nie próbował dociekać, skąd Bułgarzy mają hurtowe ilości falsyfikatów banknotów USA. W szemranych interesach mówi się przecież tylko tyle, ile trzeba.

Gang rośnie

Waldy rozszerzył krąg wspólników. Właściwe jego zdaniem osoby wypatrzył w nocnych barach bułgarskich kurortów. Byli to młodzi Polacy, kilku na studenckich przedłużonych wakacjach. Tak naprawdę już nie studiowali, wyrzuceni po zawalonych egzaminach, ale nadal używali uczelnianych legitymacji, których ważność J. przedłużał za pomocą monety z orzełkiem. Wkrótce do mężczyzn doszlusowały dwie panienki z Bydgoszczy, które kursowały między hotelami, szukając gości zasobnych w dolary. Tak dobrana szajka grasowała już trzeci sezon, gdy Polacy doszli do wniosku, że umowa z Bułgarami dostarczającymi im falsyfikaty walut jest niekorzystnie skonstruowana. Za dużo muszą oddawać pośrednikom. Postanowili dorabiać na boku. Pomysł był prosty – dziewczyny wypatrzą zasobnego w dolary „wujka”, pójdą z nim do łóżka, a nad ranem do hotelu wkroczą kumple i okradną amatora seksualnych uciech. Plan się sprawdził, ale wkrótce wybuchły konflikty wewnątrz grupy. Otóż J. chciał rozdzielać zyski między członków według własnego uznania, a dziewczyny, zwłaszcza 25-letnia Krystyna, zawodowo trudniąca się prostytucją, uważały, że należy im się więcej. Przyłapał ją na podbieraniu dolarów zdobytych na okradaniu gości. Nie pomogło ostrzegawcze pobicie. Za którymś razem tuż przed rozliczeniem uciekły z „zielonymi” do Polski. Ukryły się w mieszkaniu Krystyny. Waldemar J. i jego żołnierze byli pod ich drzwiami 24 godziny później. Tym razem łomot skończył się interwencją pogotowia. Sprawców nie złapano, ale panienki przesłuchiwane po wyjściu ze szpitala zemściły się na kumplach, opowiadając, jak dorobili się na wyjazdach do Bułgarii. Przedstawiły niektóre sposoby oszustw. Na przykład „na Araba”: oto wypatrują w jednym z droższych hoteli Sofii Polaków będących w delegacji. Tacy nie myślą o plaży, chodzą w grupie na spotkania i konferencje. Dopiero przed powrotem do kraju mają kilka wolnych godzin, aby kupić pamiątki z Bułgarii. Wtedy wychodzą na miasto bez opiekuna i łatwo ich dopaść. Dzieje się to tak: Polacy krążą między sklepami, zastanawiają się, co kupić. Najlepiej byłoby kożuch, opłaciłoby się, dolary w Bułgarii są prawie o połowę tańsze niż w Polsce. Ale jak je kupić? Wtedy podchodzi do nich ktoś z szajki J., kto ma studencką legitymację. Mówi, że słyszał rozmowę, mógłby rodakom pomóc. Opiekuje się międzynarodową grupą studentów, wśród których są również obywatele Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Oni śpią na dolarach; niespecjalnie się targują, bo im nie zależy. Delegacyjni Polacy chcą z Arabami rozmawiać. – To niemożliwe – uprzedza Waldy. – Większość mahometan nie zadaje się z niewiernymi. Ale on się zakolegował z Abdulem, studiującym w Polsce, ten będzie pośrednikiem. Abdula odgrywa śniady Włodek z Poznania. Po chwili ma dla Polaków dobrą wiadomość: Arabowie mogą zejść do 2,5 lewa za dolara, jeśli zapotrzebowanie będzie na pół tysiąca „zielonych”. Panowie przeliczają swoje złotówki, grzeczny Abdul prosi, aby poczekali w holu hotelu, on wejdzie do pokoju swoich rodaków i za chwilę wróci z paczką twardej waluty. Nie ma się czego obawiać, pokój, w którym zatrzymali się jego znajomi z Abu Zabi, jest dobrze widoczny. Kupujący mogą się upewnić, że nikt stamtąd nie wychodzi. Czekają. Mija pół godziny, ogarnia ich niepokój. Wytrzymują jeszcze kwadrans, pukają do drzwi, nikt nie odpowiada. Naciskają klamkę – otwiera się widok na ewakuacyjne schody. Stracili dużo pieniędzy, ale nie decydują się iść na milicję; w Bułgarii pokątny handel dolarami jest surowo karany. Krystyna z Bydgoszczy pokazała przesłuchującym członków szajki na zdjęciach, które robili sobie na plaży w Złotych Piaskach. Twierdziła, że nie zna ich nazwisk.

Kłania się Interpol

Jesień 1978 r. W Bułgarii skończył się sezon, grupa Waldemara J., która od czasu pobicia kumpelek z Bydgoszczy zdążyła już kilka razy obrócić między Warszawą a Sofią, przyjechała do Polski na odpoczynek. Tymczasem fałszywe dolary krążą po kraju. Do komend MO w różnych miastach spływają meldunki o zatrzymaniu obywatela usiłującego zapłacić falsyfikatem. Głównie zawiadamiają peweksy. Dochodzenie w sprawie zwykle jest umarzane, gdyż klient twierdzi, że nabył banknot od kogoś nieznajomego. Kiedy na terenie kraju doszło do pięćsetnej próby zapłacenia podrobionymi dolarami, w Komendzie Głównej MO dostrzeżono wspólną cechę tego rodzaju oszustw: wszystkie falsyfikaty były banknotami studolarowymi. A właśnie Interpol sygnalizował, że od dwóch lat w Andorze działa mafia produkująca na dużą skalę walutę USA. I tylko o takim nominale. Polska od 1952 r. nie utrzymywała oficjalnego kontaktu z Interpolem, choć formalnie z tych struktur nie wyszła. Jednakże otwarcie naszego kraju na Zachód za rządów Gierka sprawiło, że istotne informacje z tej międzynarodowej organizacji ścigającej przestępstwa napływały do KG MO. Kiedy więc Andora, w związku z zalaniem Europy falsyfikatami dolarów, stała się jednym z czerwonych punktów na mapie Interpolu, powiadomiono o tym Polskę. A z Warszawy ta wiadomość trafiła do służb celnych na lotnisku w Sofii. W maju 1979 r. Waldemar J. przyjechał na Okęcie, by udać się do Bułgarii. Przebywając w Polsce, nie utrzymywał kontaktu z tamtejszymi wspólnikami. W Sofii chciał się upewnić, że nagrany interes z odebraniem i upłynnieniem 10 tys. fałszywych dolarów jest aktualny. Od dawna już nie targał do odprawy celnej pękatych toreb. Miał tylko podręczną walizeczkę. I to wzbudziło nieufność celnika; skierował pasażera do kontroli osobistej. J. odpowiedział: „Proszę bardzo, nie mam nic do ukrycia”. I w tym momencie przypomniał sobie, że w lewej skarpetce przechowuje dwa fałszywe banknoty USA. Nie pomógł wybieg z natychmiastową potrzebą pójścia do toalety. Waldemar J. nie tylko nie poleciał do Sofii, ale spędził kilka godzin na przesłuchaniu u prokuratora. Już na lotnisku sprawdzono serie falsyfikatów – to były tzw. andory, które przywędrowały aż spod Pirenejów. J. na pytanie, skąd ma falsyfikaty, długo kręcił. Raz mówił, że kupił banknoty od Polaka w Sofii, potem, że od kogoś w Katowicach. Następnie sobie przypomniał, że w ubiegłym roku nabył je od bułgarskiego cinkciarza w Warnie. Dopiero po powrocie do kraju zorientował się, że go oszukano. A dlaczego chciał lecieć z tymi dolarami do Bułgarii, skoro wiedział, że były fałszywe? Bo zamierzał dopaść oszusta i się z nim policzyć. Prokurator puścił Waldemara J. wolno, choć dzięki współpracy z bułgarskimi organami ścigania, które już ujęły Kristjana i Zorana, był przekonany, że Polak ma powiązania z międzynarodową szajką kolportującą sfałszowane pieniądze. J. zabrał z milicyjnego depozytu swój portfel, w którym tkwił wyświechtany od częstego używania notesik z telefonami. Nie wiedział, że adresy zostały sprawdzone. Jeden szczególnie zainteresował śledczych – był to telefon do Krystyny z Bydgoszczy. Prostytutka potwierdziła, że Waldemar J. jest szefem gangu, o którym zeznawała. Wtedy nie chciała ujawniać nazwisk, ale skoro milicja już tak dużo wie, a ona może mieć za współpracę odpuszczone winy, powie więcej, nie tylko o metodzie „na Araba”. Również o wciskaniu Polakom w Bułgarii fałszywych dolarów.

Ponownie pod celę

Biuro dochodzeniowo-śledcze KG MO ustaliło, że 10 tys. fałszywych dolarówek wyprodukowanych w Andorze dojechało do Sofii ciężarówką. Paczki odebrał na parkingu hotelu Slavica niejaki Christo. To człowiek od Kristjana, który właśnie czeka na Waldemara J. na lotnisku w Sofii. Kristjan poszedł na współpracę z miejscową milicją i wyjawił funkcjonariuszom nie tylko interesy Polaka, ale również jego plany na przyszłość. J. chciał przez zielone granice dostać się na Zachód i tam opchnąć trefny towar. Dlatego do Sofii przyleciał sam. Aresztowany na lotnisku nie zdąży przywitać się z Kristjanem, choć ten z daleka macha do niego. Odstawiony w kajdankach do specjalnego pomieszczenia będzie oczekiwał w towarzystwie funkcjonariuszy na powrotny samolot do Warszawy. Pół roku później akt oskarżenia przeciw 16-osobowej grupie przestępczej z Waldemarem J. na czele wpłynie do sądu. Po przesłuchaniu 550 świadków (większość z nich miała po prostu nieszczęście kupić fałszywe dolary) uznano J. za przywódcę polskiego odłamu gangu międzynarodowych fałszerzy pieniędzy i tak ten proces był przedstawiany w mediach. Prokurator żądał górnej granicy kary w kodeksie – dziesięciu lat. Sąd skazał Waldemara J. na osiem. Jego wspólnicy dostali nieco mniejsze wyroki.

Okładka tygodnika WPROST: 23/2016
Więcej możesz przeczytać w 23/2016 wydaniu tygodnika „Wprost”
Zamów w prenumeracie lub w wersji elektronicznej:
 0

Spis treści tygodnika Wprost nr 23/2016 (1739)

  • Dwie Europy 5 cze 2016, 20:00 Na pozór nic bardziej absurdalnego niż spór o być albo nie być w Unii Europejskiej. Rząd powtarza, że miejsce Polski jest w Europie a opozycja, że nie pozwoli na wyjście z Europy. Niby mówią to samo, a dzieli ich wszystko. Dwie diametralnie różne postawy, różne rozumienie... 3
  • Wykształcony jak Polak 5 cze 2016, 20:00 Polska wykonała edukacyjny skok. W ciągu kilkunastu lat odsetek osób w wieku 25-34 lata z wyższym wykształceniem się potroił. W 2000 r. dyplomem wyższej uczelni mogło pochwalić się 14 proc. osób w tej grupie wiekowej, w 2014 r. już 42... 8
  • PiS chce zmieniać ordynację, politycy Kukiz’15 się sprzeciwiają 5 cze 2016, 20:00 Będziemy zmieniali system wyborczy w dwóch turach. Najpierw zajmiemy się przejrzystością głosowania w lokalach wyborczych. A w drugiej turze wprowadzimy do Sejmu projekt o ordynacji mieszanej – mówi osoba z otoczenia Jarosława Kaczyńskiego 10
  • Trzecia ręka pierwszej damy i inne mroczne zagadki 5 cze 2016, 20:00 Zdarzyło się jutro 14
  • Chybotliwa platforma 5 cze 2016, 20:00 Klub Platformy Obywatelskiej. Grzegorz Schetyna zaczyna przemawiać: – Chcecie koalicji z KOD? To połowy z was nie będzie. Bo połowę jedynek na listach oddamy Kijowskiemu i jego ludziom. Ten argument przekonał większość zgromadzonych na... 17
  • Nie ma pęknięcia między KOD a PO 5 cze 2016, 20:00 Różnica między KOD a działaczami partyjnymi jest taka, że zabiegają o poparcie, a my nie musimy tego robić - mówi "Wprost" Mateusz Kijowski, lider KOD. 19
  • Radziwiłł na białym froncie 6 cze 2016, 15:22 Po sześciu miesiącach kierowania Ministerstwem Zdrowia Konstanty Radziwiłł nie może się pochwalić szczególnymi osiągnięciami. Mało tego, coraz więcej problemów wali mu się na głowę. Ten najbardziej palący to strajkujące pielęgniarki z Centrum Zdrowia Dziecka. A nic tak nie... 20
  • Ile zarabia pielęgniarka 5 cze 2016, 20:00 Niebotyczne zarobki pielęgniarek, o których mówi minister zdrowia, nie są w Polsce możliwe, nawet w szpitalach prywatnych. Ale i tak pracodawców prywatnych i publicznych dzieli ogromna przepaść. 23
  • Gawronik może się wywinąć 5 cze 2016, 20:00 Najważniejszy świadek prokuratury, któremu Aleksander Gawronik miał opisywać szczegóły torturowania i zamordowania dziennikarza Jarosława Ziętary, zniknął z Polski. Z ustaleń „Wprost” wynika, że uciekł za granicę, ponieważ obawiał się zemsty gangsterów. O jego bezpieczeństwo... 26
  • Polacy chcą Matki 5 cze 2016, 20:00 W poprzednim „Wprost” przeczytałem znakomity felieton p. Tomasza Pułróla, świetny wywiad z p. Robertem Gwiazdowskim, całkiem niezły ze mną (redagował go komputer; zwrot „Ateny, I Rzeczpospolita” został dwakroć przerobiony na „Ateny i Rzeczpospolita”...) – i dwa wywiady p.... 29
  • Doniesienia po audycie 5 cze 2016, 20:00 Niegospodarność i marnotrawstwo – tak ministrowie PiS określili rządy poprzedników, prezentując w Sejmie audyt. Zapowiedzieli też lawinę doniesień do prokuratury. Tymczasem, jak ustalił tygodnik „Wprost”, większość ministrów zrezygnowała z wysyłania takich wniosków. Te zaś,... 30
  • Być jak Robert Lewandowski 5 cze 2016, 20:00 Polscy spece od piłki nożnej wypościli go z rak, bo talent obecnego króla strzelców Bundesligi przerósł ich wyobraźnię. 34
  • "Robert to wyspa, wokół której inni piłkarze tylko krążą" 11 cze 2016, 19:22 Polscy spece od piłki nożnej wypuścili go z rak, bo talent obecnego króla strzelców Bundesligi przeródł ich wyobrażenia 34
  • Mamy gen zwycięzców 5 cze 2016, 20:00 Wiele osób upatruje w nas czarnego konia turnieju. I ja też wierzę, że możemy zaskoczyć wielu kibiców – mówi Kamil Grosicki, piłkarz reprezentacji Polski. 38
  • Kamil Grosicki: Wielu upatruje w Polakach czarnego konia turnieju 12 cze 2016, 9:16 - Wiele osob upatruje nas czarnego konia turnieju. i ja też wierzę, że możemy zaskoczyć wielu kibiców - powiedział Kamil Grosicki, reprezentant Polski. 38
  • Gorąca piłka – młode drużyny 5 cze 2016, 20:00 Polscy kibicie wierzą, że w finale zagrają biało-czerwoni. Do grupy faworytów zalicza się jednak raczej Francuzów, Niemców czy Hiszpanów. Nas interesują jeszcze grupowi rywale – Ukraina i Irlandia Północna. 40
  • Song o piłce 5 cze 2016, 20:00 Euro 2016 lada dzień, a żadna piosenka nie podrywa polskich piłkarzy do boju. Czy możliwe są jeszcze melodie podrywające całe stadiony? 42
  • Miliarder z wizją światowych targów w Warszawie 5 cze 2016, 20:00 Targi zawsze były instrumentem dla rozwoju gospodarki i stawały się impulsem do osiedlania się wokół nich rzemieślników, kupców, usługodawców. A to budowało miasta. Pierwsze polskie targi odbyły się w Warszawie w 1821 r. 44
  • Pomoc dla młodych 5 cze 2016, 20:00 Bezrobocie wśród młodych osób to problem nie tylko ekonomiczny, ale przede wszystkim społeczny. W jego rozwiązaniu mogą pomóc specjalne programy finansowane z Funduszy Europejskich. 45
  • Prostytucja po męsku 5 cze 2016, 20:00 Układ wydawał mu się idealny – seks z zadbanymi kobietami, z którymi nawet bez zapłaty chętnie poszedłby do łóżka, a w nagrodę niemałe pieniądze i pobyty w drogich hotelach. Ale za ten pozornie piękny świat zapłacił wysoką cenę. Zaczął ćpać – mówi „Wprost” Michał Pozdał,... 46
  • Siedem kroków do wyjścia z długów 5 cze 2016, 20:00 Jak wyjść z psychologicznej pułapki zadłużenia? Eksperci nie kryją: to długa i trudna droga, ale nikt za nas jej nie pokona. 50
  • Rząd podstawia nogę polskim firmom 5 cze 2016, 20:00 Blisko 800 tys. Ukraińców ratuje polskie firmy, zapewniając stałą siłę roboczą. Resort rodziny i pracy chce od stycznia 2017 r. ograniczyć te zezwolenia, wierząc, że miejsce Ukraińców zajmą Polacy. Ale pewniejsze jest, że pracę stracą jedni i drudzy. Na temat projektu w... 52
  • Mniej pielgrzymów 5 cze 2016, 20:00 Dwukrotnie, gdy pracowałam w „Rzeczpospolitej”, relacjonowałam Światowe Dni Młodzieży. Po raz pierwszy, kiedy odbywały się w 1991 r. w Częstochowie, i drugi raz – w Kolonii w 2005 r. Te dwa spotkania różniło wiele Nie tylko osoba papieża: w Częstochowie był pełen energi Jan... 55
  • Jak się ogrywa Gazprom? 5 cze 2016, 20:00 Za kilka lat po raz pierwszy w historii będziemy mogli powiedzieć Rosjanom: ,,Do swidania!”. W 2022 r. Polska może urwać się z gazowej smyczy Gazpromu. 58
  • Plany teoretyczne nie zawsze stają się praktyczne 5 cze 2016, 20:00 Najwiekszym ryzykiem dla planu Morawieckiego jest efektywnosc administracji publicznej 62
  • Skok na kasę czy krok w dobrym kierunku 5 cze 2016, 20:00 Rząd chce stworzyć jeden duży fundusz emerytalny, do którego przeniesione zostałyby aktywa wszystkich 12 OFE. Fundusz – jak wynika z nieoficjalnych informacji – byłby pod zarządem instytucji kontrolowanej przez Skarb Państwa. Zapytaliśmy dwójki ekonomistów, co sądzą o tym... 64
  • Churchill z plastiku 5 cze 2016, 20:00 Hossa Bessa 66
  • Francuska choroba 5 cze 2016, 20:00 Na kilka dni przed rozpoczęciem Euro 2016 postkomunistyczne związki zawodowe wywołały we Francji chaos, który sparaliżował kraj 68
  • Trump – ostatnia nadzieja Putina 5 cze 2016, 20:00 Nie da się już zaklinać rzeczywistości twierdzeniem, że Trump nie ma szans na elekcję. W USA kandydat republikanów jest faworytem, i to właśnie na niego stawiają Rosjanie. 71
  • Lewoskrętni 5 cze 2016, 20:00 Europa zmaga się z prawicowym populizmem, a tymczasem na Półwyspie Iberyjskim wyborcy ukochali sobie lewicę w jej najbardziej radykalnych odmianach. 74
  • Co dają nam grzyby? 5 cze 2016, 20:00 Grzyby w polskiej kuchni goszczą od wieków – dodają niepowtarzalnego smaku każdej potrawie. Ale czy smak to jedyna ich wartość? 77
  • Magia i miecze na wielkim ekranie 5 cze 2016, 20:00 Od premiery „Władcy pierścieni” mijają kolejne lata i jak dotąd żadna produkcja fantasy nie potrafiła swym rozmachem i treścią dorównać wizji Petera Jacksona. Czy „Warcraft: Początek” wreszcie to zmieni? 78
  • Diabelskie akordy ludzkiego mózgu 5 cze 2016, 20:00 Choroba czy uraz może nas zmienić w sposób diametralny. Ludzie, którzy mieli wypadki samochodowe albo doznali poważnych kontuzji, mają tak poważne uszkodzenia mózgu, że stają się innymi ludźmi – mówi „Wprost” Tess Gerritsen, najpopularniejsza na świecie autorka thrillerów... 81
  • Bitwa bitew i jej ciąg dalszy 5 cze 2016, 20:00 Verdun to symbol bezsensownej rzezi, w której setki tysięcy ludzi cierpiały z powodu fatalnego dowodzenia i przeświadczenia o własnej potędze. Czy dziś przywódcy UE nie powielają tamtych błędów? 84
  • Bułgarska fatamorgana 5 cze 2016, 20:00 Chłopak z łódzkich Bałut niespodziewanie nawet dla siebie wszedł w międzynarodową mafię. 87
  • Umrzeć na Marsie 5 cze 2016, 20:00 Już za dwa lata na Czerwoną Planetę poleci pierwszy prywatny statek kosmiczny. 90
  • Wariat i butelka z kwasem 5 cze 2016, 20:00 Krivoklat” to opowieść o człowieku, którego cała Europa, a szczególnie rodzinna Austria, zna jako „kwasowego wandala” 92
  • McCartney wybiera z McCartneya 5 cze 2016, 20:00 Wydanie antologii własnej twórczości łatwe nie jest. Zwłaszcza w przypadku artysty, którego solowa kariera (niewątpliwie imponująca – kilkadziesiąt płyt, nieskończenie wiele przebojów i wręcz ikoniczny status) i tak nigdy nie dogoni... 93
  • SUV też może wcisnąć w fotel 5 cze 2016, 20:00 Jezdzacy komputer, czyli jeden z najnowoczesniejszych samochodów na rynku 96
  • Na początku było zdjęcie 5 cze 2016, 20:00 Na tak nasyconym rynku, jakim jest rynek smartfonów, naprawde trudno cos wymyslic, by zaskoczyc konsumenta 97
  • Gra w wyższej lidze 5 cze 2016, 20:00 Deklaracja Naimskiego oznacza zerwanie jednego z ostatnich wiezów kolonialnych miedzy Moskwą i Warszawą 98

ZKDP - Nakład kontrolowany