Wielu opiekunów traktuje poruszający się ogon jako jednoznaczny sygnał zadowolenia. Psia mowa ciała jest jednak znacznie bardziej złożona. Merdanie może towarzyszyć nie tylko radości, lecz także pobudzeniu, napięciu, niepewności, a nawet strachowi. Znaczenie mają też tempo i zakres ruchów oraz położenie ogona. Szerokie, swobodne merdanie, któremu towarzyszy rozluźniona postawa, zwykle wskazuje na przyjazne nastawienie. Krótkie i sztywne ruchy, napięte mięśnie czy znieruchomienie mogą być ostrzeżeniem, że pies nie czuje się komfortowo.
Kierunek merdania ogonem może zdradzić emocje psa
Włoscy naukowcy z Uniwersytetu w Trydencie badali, jak psy reagują na widok opiekuna, obcych ludzi, innych zwierząt i różnych przedmiotów. Kamery rejestrowały nawet niewielkie różnice w sposobie poruszania ogonem. Badacze zaobserwowali, że w sytuacjach kojarzonych pozytywnie psy częściej kierowały ruch ogona w prawą stronę (patrząc z perspektywy zwierzęcia). Większe wychylenie w lewo pojawiało się natomiast częściej przy bodźcach wywołujących napięcie lub niepewność.
Zjawisko może wynikać z odmiennej roli półkul mózgowych. Lewa półkula, kontrolująca prawą stronę ciała, jest częściej wiązana z reakcjami sprzyjającymi zbliżeniu. Prawa półkula, odpowiadająca za lewą stronę, ma większy udział w reakcjach związanych z wycofaniem.
Jak prawidłowo obserwować ogon psa?
Do dostrzeżenia asymetrii nie potrzeba specjalistycznego sprzętu. Najłatwiej stanąć za psem i przez kilkanaście sekund obserwować, w którą stronę ogon wychyla się mocniej. Można porównać reakcję pupila na widok domownika, znajomego psa oraz nowej osoby.
Nie warto jednak celowo straszyć zwierzęcia odkurzaczem, suszarką ani innym nieprzyjemnym bodźcem. Bezpieczniej obserwować naturalne sytuacje i nie wyciągać wniosków na podstawie pojedynczego ruchu.
Patrz nie tylko na ogon. Ważne jest całe ciało
Kierunek merdania jest jedynie wskazówką, a nie prostym testem nastroju. U psów trzeba również zwracać uwagę na uszy, oczy, pysk, ułożenie ciała i napięcie mięśni. Jeżeli pies cofa się, odwraca głowę, oblizuje nos lub sztywnieje, może potrzebować większego dystansu – nawet jeśli jednocześnie merda ogonem. Dopiero połączenie wszystkich sygnałów pozwala trafniej odczytać jego emocje i uniknąć nieporozumień.
Czytaj też:
Pies nie chce oddać piłki lub patyka? To zachowanie ma konkretną przyczynę Czytaj też:
Masz psa? Zapłacisz więcej. Nadchodzi podwyżka nielubianej opłaty