Temat: Jarosław Kaczyński

Jarosław Kaczyński

Jarosław Kaczyński
Jarosław Kaczyński / Źródło: Newspix.pl / DAMIAN BURZYKOWSKI
Jarosław Kaczyński jest polskim politykiem i prawnikiem oraz prezesem i twórcą partii Prawo i Sprawiedliwość. W okresie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej działacz opozycji demokratycznej, w latach 2006-2007 prezes Rady Ministrów.

Dzieciństwo i wykształcenie

Jarosław Kaczyński urodził się na Żoliborzu w Warszawie. Jego bratem bliźniakiem był Lech Kaczyński, późniejszy prezydent Polski. Ojciec Kaczyńskiego Rajmund Kaczyński był inżynierem, żołnierzem Armii Krajowej oraz uczestnikiem powstania warszawskiego. Matka Jadwiga z domu Jaśkiewicz należała do Szarych Szeregów, a z wykształcenia była filologiem polskim.

Jarosław Kaczyński uczęszczał do XLI LO im. Joachima Lelewela. Ze względu na to, że nie zdał do następnej klasy przeniósł się do XXXIII LO im. Mikołaja Kopernika, gdzie naukę ukończył w 1967 roku. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1971 roku uzyskał tytuł magistra na Wydziale Prawa i Administracji UW.

Droga do polityki

W latach 1971-1976 był zatrudniony jako pracownik naukowy w Instytucie Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego. Później do 1981 pracował jako adiunkt w białostockiej filii Uniwersytetu Warszawskiego. Przez rok – od 1982 do 1983 – pracował w BUW na etacie starszego bibliotekarza. W 1990 roku był współzałożycielem Fundacji Prasowej "Solidarność". W latach 1994–1997 Jarosław Kaczyński kierował działem wydawniczym w spółce z o.o. „Srebrna”.

Działalność opozycyjna

W latach 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników. W następnej dekadzie związał się z Komitetem Helsińskim. Był członkiem jawnych oraz doradcą podziemnych władz krajowych NSZZ "Solidarność", m.in. w 1980 r. był sekretarzem Krajowej Komisji Wykonawczej, a w latach 1981-1982 kierownikiem działu w Ośrodku Badań Społecznych Regionu Mazowsze. 27 września 1981 był jednym z sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości. Przez rok był także redaktorem naczelnym "Tygodnika Solidarność". Nie był internowany, ale 17 grudnia 1981 roku został zatrzymany na kilka godzin. Odmówił wówczas podpisania deklaracji lojalności. Razem z Ludwikiem Dornem reaktywował "Głos". Jesienią 1987 roku został sekretarzem już jawnej Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ Solidarność. W maju i sierpniu 1988 roku był doradcą strajkujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina.

Działalność polityczna

W 1989 roku został senatorem I kadencji z listy Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Z upoważnienia "Solidarności" negocjował powołanie rządu Tadeusza Mazowieckiego. W 1990 roku razem ze swoim bratem Lechem założył Porozumienie Centrum i do 1998 roku był jego prezesem. W 1990 roku został szefem Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy. Odszedł z niej rok później po konflikcie z Wałęsą. W tym samym roku został posłem z listy PC. W 1997 r. związał się z Ruchem Odbudowy Polski Jana Olszewskiego i w tym samym roku został posłem z listy tej partii.

W 2001 roku razem ze swoim bratem założył Prawo i Sprawiedliwość. Partia zdobyła wówczas 9,5 proc. głosów w wyborach parlamentarnych i 44 sejmowe mandaty. Sam Jarosław Kaczyński zdobył w okręgu warszawskim ponad 144 tys. głosów. Został przewodniczącym klubu parlamentarnego PiS. W 2003 roku, kiedy jego brat Lech został prezydentem Warszawy, Jarosław zastąpił go na stanowisku prezesa PiS.

W kolejnych wyborach parlamentarnych w 2005 roku PiS zdobył już 27 proc. głosów i 155 mandatów, a sam Jarosław Kaczyński startując z pierwszego miejsca w Warszawie – ponad 171 tys. głosów. Jako szef zwycięskiej partii był typowany na premiera, ale ostatecznie PiS wyznaczył na to stanowisko Kazimierza Marcinkiewicza. 28 grudnia 2005 roku otrzymał od brata-prezydenta nominację na członka Rady Bezpieczeństwa Narodowego.

7 lipca 2006 roku był zarekomendowany przez władze PiS na premiera, po zapowiedzi dymisji Kazimierza Marcinkiewicza. 10 lipca prezydent Lech Kaczyński desygnował go na stanowisko Prezesa Rady Ministrów. Nowy premier zapowiedział kontynuowanie polityki poprzednika i powołanie gabinetu w składzie tożsamym z rządem Kazimierza Marcinkiewicza (wyłączywszy zmianę na stanowisku ministra finansów – Pawła Wojciechowskiego zastąpił Stanisław Kluza).

Był liderem listy Prawa i Sprawiedliwości w wyborach do Sejmu VI kadencji w okręgu warszawskim. W głosowaniu, które odbyło się 21 października uzyskał 273 684 głosów i mandat poselski. Był to drugi pod względem liczby głosów wynik w okręgu warszawskim – najwięcej głosów (534 241) otrzymał lider PO Donald Tusk.

5 listopada 2007 roku, po przegranych wyborach, prezydent Lech Kaczyński przyjął dymisję rządu Jarosława Kaczyńskiego. Rada Ministrów pod kierownictwem Kaczyńskiego sprawowała konstytucyjne obowiązki do 15 listopada 2007, kiedy to została zaprzysiężona Rada Ministrów nowego Prezesa Rady Ministrów – Donalda Tuska.

W 2010 roku, po śmierci Lecha Kaczyńskiego w katastrofie smoleńskiej Jarosław Kaczyński wystartował w wyborach prezydenckich. W drugiej turze prezes PiS przegrał z Bronisławem Komorowskim zdobywając 46,4 procent głosów (w pierwszej turze głosowało na niego 36,4 procent wyborców).

W 2011 roku Jarosław Kaczyński ponownie startował w wyborach parlamentarnych do Sejmu, jako lider Prawa i Sprawiedliwości w okręgu warszawskim. Uzyskał 202 297 głosów. Był to drugi wynik (najwięcej głosów zdobył Donald Tusk – 374 920). W trakcie kampanii wyborczej wydał książkę „Polska naszych marzeń”, w której znalazł się m.in. program wyborczy PiS. 9 czerwca 2013 roku po raz kolejny wybrano go na szefa partii.

11 listopada 2014 roku ogłosił, że zarekomenduje partii decyzję, by kandydatem PiS na prezydenta był Andrzej Duda, który zwyciężył w drugiej turze tych wyborów. 20 czerwca 2015 roku Kaczyński ogłosił, że kandydatką PiS na premiera będzie Beata Szydło. W wyborach parlamentarnych w 2015 roku znowu zajął drugie miejsce w okręgu warszawskim. Tym razem znalazł się za Ewą Kopacz, która uzyskała 30 894 głosów. Prezes PiS miał 202 424 głosy. PiS utworzyło następnie gabinet z Polską Razem i Solidarną polską. Kaczyński nie objął żadnej funkcji w administracji rządowej, Sejmu, ani klubu parlamentarnego PiS.

Powiązane teksty